Dergiler / OLBA / 2006 / Sayı: 14

Polyksena'nın Kurban Edilmesi Mitosu'nun Antik Metinlerde ve Arkeolojik Materyalle Üzerinde Değerlendirilmesi

Dergi
OLBA
Sayfa
23–52
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece sözü edilen şemanın kaynağını Homeros'un günümüze ulaşamayan kayıp metinlerinde aramak akla yatkın görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Troia kralı Priamos ile kraliçe Hekabe'nin kızları olan Polyksena'nın, Troia savaşlarının ardından Akhilleus'un isteği üzerine kurban edildiğini biliyoruz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu hazin hikaye, Troia savaşlarını anlatan antik yazarların aktarımlarında, bazı farklı versiyonlarla yerini almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece sözü edilen şemanın kaynağını Homeros'un günümüze ulaşamayan kayıp metinlerinde aramak akla yatkın görülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Troia kralı Priamos ile kraliçe Hekabe'nin kızları olan Polyksena'nın, Troia savaşlarının ardından Akhilleus'un isteği üzerine kurban edildiğini biliyoruz. Bu hazin hikaye, Troia savaşlarını anlatan antik yazarların aktarımlarında, bazı farklı versiyonlarla yerini almıştır. Hikaye ile ilgili erken kaynaklar, Polyksena'nın zorla kurban edildiğini trajik bir dille anlatmaktadır. Geç dönem yazarları ise, Polyksena'nın ölümünü bir aşk hikayesine dönüştürerek, Akhilleus ile evliliği olarak işlemişlerdir. Polyksena ile Akhilleus arasındaki ilişkinin evlilik ve aşk versiyonu, Hellenistik Devire kadaf takip edilebilmektedir. Arkeolojik materyaller üzerindeki Polyksena'nın kurbanı konulu tasvirleri incelediğimizde, vazo ressamlarının antik metinlere sadık kaldıklarını görmekteyiz. Ancak, bu eserler arasında Tyrrhen amphorası, protoattik krater ve Polyksena Lahdi üzerindeki kurban şemasının kaynağı bilinmemektedir. Bu üç eser üzerindeki benzer şemada karşımıza çıkan figürlerin kimliklerini Tyrrhen amphorası aracılığı tespit etmek mümkündür. Ancak, Polyksena'nın kurban edilmesinden bahseden yazarların aktarımlarında bu isimlere rastlanılmamaktadır. Böylece sözü edilen şemanın kaynağını Homeros'un günümüze ulaşamayan kayıp metinlerinde aramak akla yatkın görülmektedir.

Abstract

It is known that Polyxena, the daughter of Priamos who was the king of Troia and of queen Hecuba, was sacrificed on the command of Achilleus after Troian wars. This pathetic story, with its some different versions, took place in the narrations of antique writers who narrated Troian wars. The early sources about the story tell the forcible sacrifice of Polyxena in a tragic way. On the other hand, the late period writers converted the death of Polyxena into a love story and presented it as the marriage of Polyxena with Achilleus. The marriage and love version of the relationship between Polyxena and Achilleus may be seen until the Hellenistic period. When we examine the descriptions about the sacrifice of Polyxena on archaeological materials, we see that vase painters are loyal to antique texts. However, the source of sacrifice schema isn't known on Tyrrhenian amphora, protoattic crater and Polyxena Sarcophagus among these works. It is possible to determine the identifications of the figures that we see in similar schemas on these three works through Tyrrhenian amphora. Nevertheless, these names aren't seen in the narrations of the writers who told about the sacrifice of Polyxena. Thus it seems conceivable to search for the source of mentioned schema in the lost texts of Homeros.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

COŞKUN, F. Ç. (2006). Polyksena'nın Kurban Edilmesi Mitosu'nun Antik Metinlerde ve Arkeolojik Materyalle Üzerinde Değerlendirilmesi. OLBA, Sayı: 14, 23–52. https://ajindex.com/articles/293082

Kaynakça (18)

  1. Ahlberg-Cornell 1992G. Ahlberg-Cornell, Myth and Epos in Early Greek Art, Studies in Mediterranean Archaeologi, Vol. C (Jonsered, 1992). Arias - Hirmer 1960
  2. P. E. Arias - M. Hirmer, Tausend Jahre griechische Vasenkunst (Miinchen, 1960). Ateşlier - Öncü 2004 S. Ateşlier, - E. Öncü, "Gümüşçay Polyksena Lahiti Üzerine Yeni Gözlemler", Olba 10 (2004) 45-87. Beazley 1951
  3. J. D. Beazley, The Development of the Attic Black Figüre (London, 1951). Beazley 1954 J. D. Beazley, "A Cup By Hieron and Makron", Bull. Vereen. 29 (1954) 12-15. Bernabe 1987
  4. A. Bernabe, Poetarum Epicorum Graecorum (Leipzig, 1987). Boardman 1974
  5. J.Boardman, Athenian Black Figure Vases (London, 1974). Brants 1913 J. Brants, "Ein klazomenischer Tonsarkophag im Museum zu Leiden", Jdl XXVIII (1913) 58-60. Bulas 1929
  6. K Bulaş., L'illustrations antiques de I'lliade (Lwow, 1929). Burgess 2001
  7. J. S. Burgess, The Tradition of the Trojan War in Homer and the Epic Cycle (Baltimore-London, 2001). Caskey-Ervin 1976 M. Caskey-Ervin, "Notes on the Relief Pithoi of the Tenian-Boiotian Group", AJA 80 (1976) 32-44. Cook 1981
  8. R. M. Cook, Clazomenian Sarcophagi (Mainz am Rhein, 1981). Courby 1922
  9. F. Courby, Les Vases Grecs A Reliefs (Paris, 1922). Davies 1988
  10. M. Davies, Epicorum Graecorum Fragmenta (Göttingen, 1988). Davies 1991
  11. M. Davies, Poetarum Melicorum Graecorum Fragmenta, Vol. I (Oxford, 1991). Dohm 1937
  12. T. Dohm, Die schwarzfigurigen etruskischen Vasen (Rome, 1937). Dowden 1996 K. Dowden, "Homer's Sense of Text", JHS 116 (1996) 47-61. Duhn 1913 F. Duhn, "Zur Deutung des Klazomenischen Sarkophags in Leiden", Jdl XXVIII (1913) 272- 273. Ervin 1963 M. Ervin, "A Relief Pithos from Mykonos", ADelt 18 (1963) 37-75. Fontinoy 1950
  13. C. Fontinoy, Le sacrifice nuptial de Polyxene, Ant.Cl. 19 (1950), 383-396. Forsdyke 1956
  14. J. Forsdyke, Greece before Homer (New York, 1956). Förster 1882 R. Förster, "Achilleus und Polyxena", Hermes XVII (1882) 13-238. Förster 1883 R. Förster, "Zu Achilleus und Polyxena", Hermes XVIII (1883) 475-478. Goethert 1974
  15. K. P. Goethert, Typologie und Chrolonogie der jüngeretruskischen Steinsarkophage (Bonn, 1974). Hannestad 1976
  16. L. Hannestad, The Flowers of the Paris-Painter (Kopenhagen, 1976). Hauser 1913 F. Hauser, "Polyxenas Tod auf klazomenischen Sarkophagen", Jdl XXVIII (1913) 274-276. Herbig 1952
  17. R. Herbig, Die jüngeretrüskischen Stein Sarkophage (Berlin, 1952). Hommel 1980 H. Hommel, "Der Gott Achilleus", SHAW Abhandlung I (1980) 7-52. Johansen 1967
  18. K. F. Johansen, The Iliad in Early Greek