Dergiler / OLBA / 2016 / Cilt: 24 - Sayı: 24

KINIK HÖYÜK DEMİR ÇAĞ BOYALILARINDA BEZEME GELENEĞİ

Embellished Ceramic Tradition From Kınık Höyük During the Iron Age

Dergi
OLBA
Sayfa
67–170
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Üç renkli boyama ise sadece açık renkli bir panel ya da çerçeve tekniği uygulanarak bunun üzerinin kırmızı ve siyah renkte boyanması ile elde edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Orta Anadolu Bölgesi Demir Çağ seramikleri içerisinde boyalıların özel bir yeri vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca motif türleri, farklı seramik gelenekleri arasındaki kültür­ler ilişkilerinin anlaşılmasını ve yapılacak karşılaştırmalar yoluyla seramiğin kro­nolojik çerçevesinin belirlenmesini sağlamaktadır1.
💡
Sonuç & Katkı:Üç renkli boyama ise sadece açık renkli bir panel ya da çerçeve tekniği uygulanarak bunun üzerinin kırmızı ve siyah renkte boyanması ile elde edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Orta Anadolu Bölgesi Demir Çağ seramikleri içerisinde boyalıların özel bir yeri vardır. Çünkü bir kap üzerine boya bezemenin uygulanışı çömlekçinin teknik bilgide ulaştığı düzeyi, bezeme repertuarı ise o toplumun beğenileri hakkında ver­iler sunmaktadır. Ayrıca motif türleri, farklı seramik gelenekleri arasındaki kültür­ler ilişkilerinin anlaşılmasını ve yapılacak karşılaştırmalar yoluyla seramiğin kro­nolojik çerçevesinin belirlenmesini sağlamaktadır1. Bu nedenle Kınık Höyük'ün toplum yapısı, beğeni ve gereksinimleri hakkında birçok ipucu verecek olan Demir Çağ boyalıları bu çalışma adı altında değerlendirilmiştir. Kınık Höyük Demir Çağ seramiklerinde boyalılar tek (monochrome) ve çok renklilerden (polychrome) oluşmaktadır. Polychrome boyalılar da kendi içinde iki (bichrome) ve üç renkliler (trichrome) olmak üzere iki alt gruba ayrılmaktadır. Genellikle devetüyü üzerine kahve ya da siyahın tonları kullanılarak boyanmış tek renkli seramiklerde tüm motifler geometrik ve figüratif şekillerden oluşurken, çok renklilerde geometrik, figüratif ve bitkisel motifler görülebilmektedir. Seramiklerimizde gerek bitkisel gerekse figüratif motifler çok az sayıda örnekle temsil edilmektedir. İki renkli boyamada renk çeşitliğinin bulunmadığı sadece kırmızı ve siyahın farklı tonlarının ya da beyaz üzerine kahverenginin tercih edildiği anlaşılmaktadır. Kırmızı ve siyah renkte boyama geleneği ilk Erken Demir Çağ (MÖ 11­9. yüzyıl) seramiklerinde mat ve soluk renkli olarak karşımıza çıkarken, Geç Demir Çağ'da (MÖ 8­6. yüzyıl) boya renkleri daha parlak bir görünüm kazanmıştır. Üç renkli boyama ise sadece açık renkli bir panel ya da çerçeve tekniği uygulanarak bunun üzerinin kırmızı ve siyah renkte boyanması ile elde edilmiştir.

Abstract

Painted ceramics have a special place during the Iron Age at Central Anatolia. This is because the embellishment on the cups gives us information on the technical advance of the potter and on the taste of the society. Furthermore, motif types give us clues to understand the cultural relations among different ceramic traditions. Their comparison with each other helps us to determine their chronology. In short, embellished ceramics during Iron Age are evaluated in this study in order to reveal social structure, taste and needs of the Kınık Höyük society. Ceramics from Kınık Höyük are divided into two types: monochrome and polychrome and polychrome is sub-divided into biochrome and trichrome. In general, monochrome ceramics have geometric and figurative motifs. Moreover, brown or black colors are applied over buff in the monochrome ceramics. On the other hand, while color usage is the same for polychrome ceramics, they include geometric, figurative and plant motifs. The number of figurative and plant motifs are few. Biochrome ceramics show no color variation so that tones of red and black or white over brown are used for them. Red and black color tradition appear at the matt and pale colored ceramics during Early Iron Age (11th-9th centuries B.C.). Colors became brighter during Late Iron Age (7th-4th centuries B.C). Trichrome technique is gained by applying red and black colors to bright colored panels or to red or black on frame technique.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERGÜRER, H. (2016). KINIK HÖYÜK DEMİR ÇAĞ BOYALILARINDA BEZEME GELENEĞİ. OLBA, Cilt: 24 - Sayı: 24, 67–170. https://ajindex.com/articles/292984

Kaynakça (25)

  1. Abay - Dedeoğlu 2007
  2. Abay, E. - F. Dedeoğlu, "2005 Yılı Çivril Ovası Yüzey Araş­ tırması", AST 24/1, 277-292. Akurgal 1955
  3. Akurgal, E., Phrygische Kunst, Ankara. Alp 1979
  4. Alp, G., "Konya Çevre Araştırmaları 1970", TTK VIII /I, 537538, Lev. 325-330. Anderson 1980
  5. Anderson, G., The Common Cemetery at Gordion, Ph. D. dissertation, Bryn Mawr College. Arınç 2007
  6. Arınç, K., Türkiye nin Coğrafi Bölgeleri II. Cilt İç Bölgeler, Erzurum. Arslan 1998
  7. Arslan, N., Kilikya Bölgesi Demir Çağı Seramiği, (Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji ve Sanat Tarihi Anabilim Dalı, Doktora Tezi) Konya. Arslan 2001
  8. Arslan, N., "Die Funde des Kıcıkışla Höyük", IstMitt/51, 167-189. Arslan 2010
  9. Arslan, N., Kilikya Demir Çağ Seramiği İthal Boyalı Seramikler ve İlişkiler, Ege Yayınları, İstanbul Atalay 1995
  10. Atalay, İ., Türkiye Bölgesel Cografyası, Ankara. Bahar 1999
  11. Bahar, H., Demir Çağında Konya ve Çevresi, Konya. Bahar - Koçak 2003
  12. Bahar, H. - Ö. Koçak, "Konya-Hatunsaray Yerleşmesinde Erken Demir Çağı Çanak Çömleği", İdentifying Changes: The Transition from Bronze to İron Ages in Anatolia and İts Neighbouring Regions, 193-198. Bahar - Koçak 2004
  13. Bahar, H - Ö. Koçak, Eskiçağ Konya Araştırmaları 2 (Neolitik Çağ'dan Roma Dönemi Sonuna Kadar), Konya. Baker vd. 1995
  14. Baker, H.D. - D. Collon - J.D. Hawkins - T. Pollard - J.N. Postgate - D. Symington - D. Thomas, "Kilise Tepe 1994", Anat. St. 45, 139-191. Balkan - Sümer 1968
  15. Balkan, K. - O. Sümer, "1967 Yılı Hacı Bektaş (Suluca Karahüyük) Kazısı Ön Raporu", TAD XVI-II, 15-39. Balkan - Sümer 1970
  16. Balkan, K. - O. Sümer, "1968 Yılı Hacı Bektaş Hüyüğü (Suluca Karahöyük) Ön Raporu, TAD XVIII-I, 37-49. Barnett 1950
  17. Barnett, R. D., "The Excavations of the British Museum at Toprak Kale, near Van", Iraq XII, 1-43. Baran vd. 2014
  18. Baran, A. - N. Dirlik - R. Kendirci, "Kerkenes (Sorgun-Yozgat) Kazı Çalışmaları 2013", KST 36/ 1, 1-20. Bayburtluoğlu 1979
  19. Bayburtluoğlu, İ., "Eskiyapar Phryg Çağı", TTK VIII/ I, 293-303, Lev. 169-182. Beran 1963
  20. Beran, T., "III. Eine Kultstatte Phrygischer Zeit in Boğazköy", MDOG/94, 33-52. Beyer 2007
  21. Beyer, D., "Zeyve Höyük (Porsuk), 2005", KST 28/1, 629-638. Bilgi 1999
  22. Bilgi, Ö., "İkiztepe in the Late Iron Age", Anat. St. Vol. 49, Anadolu Iron Age 4, 27-54. Bilgen 2015
  23. Bilgen, N., Seyitömer Höyük I, Ed. By Nejat Bilgen, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul. Bittel 1932
  24. Bittel, K., "Die James Simon-Grabung in Boğazköy September 1931", MD0G /70, 1-29. Bittel - Güterbock 1933
  25. Bittel, K. - H.G. Güterbock, "V