Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: GG grubunda parçalanmış aile oranı YGB grubuna göre daha yüksekti.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmada, yaygın gelişimsel bozukluk (YGB) ve gelişim geriliği (GG) olan yeni tanı konulmuş küçük çocukların sosyodemografik, klinik ve anababa özellikleri bakımından karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntemler: 17-45 aylık 35 YGB ve 29 GG olgusu çalışmaya dahil edildi. Çocukların gelişim düzeylerinin değerlendirmesinde Ankara Gelişim Tarama Envanteri kullanıldı. Çok eksenli tanı sınıflaması Tanı Sınıflaması: 0-3 Yenilenmiş Basım (TS:0-3 YB) kullanılarak yapıldı. Çocukların Anababa-Bebek İlişkisini Değerlendirme Ölçeği (ABİD) ve Duygusal ve Sosyal İşlevsellik (DSİ) skorları TS:0-3 YB temelinde hesaplandı. Anababalara Aile Değerlendirme Ölçeği (ADÖ) ve Genel Sağlık Anketi-12 (GSA-12) uygulandı. Bulgular: GG grubunda parçalanmış aile oranı YGB grubuna göre daha yüksekti. GG olgularında TS:0-3 YB’ye göre belirlenen eştanı oranı YGB olgularına göre anlamlı düzeyde daha yüksekti. Ortalama ABİD puanları açısından iki grup arasında anlamlı bir fark bulunmadı. GG’li çocuklarda YGB’li çocuklara göre ortalama DSİ skorları anlamlı düzeyde daha düşüktü. GG grubunda, kötü anababa-çocuk ilişkisi ve anne GSA-12 puanları olumsuz emosyonel sosyal işlevsellik puanları ile ilişkili bulundu. ADÖ’nün “duygusal tepki verebilme” alt alanında hem anne hem babalarda, “iletişim” alt alanında ise annelerde GG grubunun puanlarının YGB grubuna göre daha olumsuz olduğu saptandı. Gelişim düzeyinin anne GSA-12 puanlarıyla her iki hasta grubunda, baba GSA-12 ve anne ADÖ “davranış kontrolü” alt alanı puanlarıyla ile YGB grubunda negatif korelasyon gösterdiği saptandı. Sonuç: YGB ve GG olan çocukların klinik özelliklerinin çok eksenli tanı sınıflamaları kullanılarak belirlenmesi önemli klinik getirilere sahip olabilir.(Nöropsikiyatri Arşivi 2011; 48: 188-94)
Abstract
Objective: The present study aimed to compare children newly diagnosed as having pervasive developmental disorders (PDDs) to those with developmental delay (DD) for the sociodemographic, clinical and parental characteristics. Methods: The sample consisted of 35 PDDs and 29 DD patients aged 17-45 months. The Ankara Developmental Screening Inventory was used to assess the developmental level of the children. Multiaxial diagnostic classifications were made by using the Diagnostic Classification of Mental Health and Development Disorders in Infancy and Early Childhood: Revised Edition (DC:0-3 R). Parent–Infant Relationship Global Assessment Scale (PIR-GAS) and Emotional and Social Functioning (ESF) scores of the children were measured based on the DC:0-3 R. The Family Assessment Device (FAD) and the General Health Questionnaire-12 (GHQ-12) were administered to the parents. Results: The proportion of single parent families in the DD group was higher than in the PDDs group. According to DC:0-3 R, patients with DD had a significantly higher rate of comorbid psychiatric conditions compared to those with PDDs. No significant differences were found in the mean PIR-GAS scores between the two diagnostic groups. The mean ESF scores were significantly lower in the children with DD than in those with PDDs. Worse parent–child relationship and mothers’ GHQ-12 scores correlated with negative emotional and social functioning in the DD group. Mothers’ and fathers’ affective responsiveness and mothers’ communication ratings of the FAD scale were poor in the children with DD compared to those with PDDs. The developmental level of the children negatively correlated with mothers’ GHQ-12 scores in both patient groups and with fathers’ GHQ-12 scores, as well as with mothers’ behavior control scores of the FAD scale in the PDDs group. Conclusion: Identication of the clinical characteristics of children with PDDs and DD using multiaxial diagnostic classifications may have important clinical implications. (Archives of Neuropsychiatry 2011; 48: 188-94)