Dergiler / Nöropsikiyatri Arşivi / 2013 / Cilt: 50 - Sayı: 3

Bir Ergen ve Genç Erişkin ikinci basamak Psikiyatri Polikliniğine başvuran hastalarda kasıtlı kendine zarar verme davranışı ile çocukluk çağı travma yaşantılarının yaygınlığı ve arasındaki ilişkinin araştırılması

Evaluation of the Relation between Deliberate Self-Harm Behavior and Childhood Trauma Experiences in Patients Admitted to the Second-Step Psychiatric Outpatient Clinic for Adolescent and Young Adult

Sayfa
222–229
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

So­nuç: Kasıtlı kendine zarar verme davranışının ergen psikiyatrik hasta popülasyonunda yüksekolduğu,kızlardaerkeklerdendaha sık görüldüğü,çocukluk dönemi istismar ve ihmal yaşantılarının azımsanmayacak bir oranda ve kendine iziksel olarak zarar verme davranışı ile ilişkili olduğu görülmüştür. (Nö­rop­si­ki­yat­ri Ar­fli­vi 2013; 50: 222-229)

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Giriş: Bu çalışmada ergen ve genç erişkin psikiyatri polikliniğine başvuran hastalarda kasıtlı kendine zarar verme davranışları ile çocukluk çağı travmalarının yaygınlığı ve arasındaki ilişkinin saptanması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yön­tem­ler: Çalışmaya 1 ay boyunca Bakırköy Ord.
💡
Sonuç & Katkı:So­nuç: Kasıtlı kendine zarar verme davranışının ergen psikiyatrik hasta popülasyonunda yüksekolduğu,kızlardaerkeklerdendaha sık görüldüğü,çocukluk dönemi istismar ve ihmal yaşantılarının azımsanmayacak bir oranda ve kendine iziksel olarak zarar verme davranışı ile ilişkili olduğu görülmüştür. (Nö­rop­si­ki­yat­ri Ar­fli­vi 2013; 50: 222-229)
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2013 · 300 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Giriş: Bu çalışmada ergen ve genç erişkin psikiyatri polikliniğine başvuran hastalarda kasıtlı kendine zarar verme davranışları ile çocukluk çağı travmalarının yaygınlığı ve arasındaki ilişkinin saptanması amaçlanmıştır. Yön­tem­ler: Çalışmaya 1 ay boyunca Bakırköy Ord. Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Ergen ve Genç Erişkin Psikiyatri ikinci basamak polikliniğine ardışık başvurarak takip ve tedavi edilen üm hastalar alındı. Çalışmaya katılan 300 hastaya sırasıyla sosyodemografik veri ormu, çocukluk çağı travmaları ölçeği (CTQ-28), çocukluk çağı kötüye kullanımı soru istesi, kasıtlı kendine zarar verme ve niyet etme tarama formu verildi. Bul­gu­lar: Çalışmaya katılan tüm hastalarda kasıtlı kendine zarar verme oranı %50,0 olup bu oran kızlarda %56,8, erkeklerde %28,8 olarak bulundu. Çalışmaya katılan tüm hastaların %57,0’sinde çocukluk çağı kötüye kullanımı saptandı. Kızların %60,4’ünde, erkeklerin %46,6’sında çocukluk çağı kötüye kullanımı olduğu bulundu. Çocukluk çağı kötüye kullanımı kasıtlı kendine zarar verme davranışı olan grupta %71,3 oranında iken, bu oran kasıtlı kendine zarar verme davranışı olmayan grupta %42,7 oranında idi. So­nuç: Kasıtlı kendine zarar verme davranışının ergen psikiyatrik hasta popülasyonunda yüksekolduğu,kızlardaerkeklerdendaha sık görüldüğü,çocukluk dönemi istismar ve ihmal yaşantılarının azımsanmayacak bir oranda ve kendine iziksel olarak zarar verme davranışı ile ilişkili olduğu görülmüştür. (Nö­rop­si­ki­yat­ri Ar­fli­vi 2013; 50: 222-229)

Abstract

Introduction: The aim of this study was to determine the prevalence and the featuresdeliberate self-harm (DSH) behavior in patients admitted to the psychiatric outpatienclinic for adolescents and young adults and also to detect the association betweenact of DSH and childhood traumas. Met­hods: In this study, we included all patients who were admitted to the secondary care psychiatric outpatient clinic for adolescents and young adults in Bakirkoy Research and Training Hospital psychiatry, Neurology and Neurosurgery throughoua month. Three hundred participants were administered a sociodemographicform, the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ-28), Childhood Abuse and NeglecQuestion List and the Deliberate Self-Harm and Intent Screening Form. Re­sults: The prevalence of DSH was 50.0% among the participants (56.8% for female and 28.8% for male). Childhood abuse was detected in 57.0% of all participants (60.4% of females and 46.6% of males). Among patients with act of DSH, childhood abusewas 71.3% while it was 42.7% in subjects without act of DSH. Conc­lu­si­on: DSH is a common behavior among adolescent psychiatric patients.is more common in females than in males. The prevalence of childhood abuseneglect experience is remarkably high and is associated with self-harm behavior(Arc­hi­ves of Neu­ropsy­chi­atry 2013; 50: 222-229)

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAÇARÇELİK, G., TÜRKCAN, A., GÜVELİ, H., YEŞİLBAŞ, D. (2013). Bir Ergen ve Genç Erişkin ikinci basamak Psikiyatri Polikliniğine başvuran hastalarda kasıtlı kendine zarar verme davranışı ile çocukluk çağı travma yaşantılarının yaygınlığı ve arasındaki ilişkinin araştırılması. Nöropsikiyatri Arşivi, Cilt: 50 - Sayı: 3, 222–229. https://ajindex.com/articles/292591

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Briere J, Gil E. Self-mutilation in clinical and general population samples: prevalence, correlates and functions. Am J Orthopsychiatry 1998; 68:609-620. Portzky G, van Heeringen K. Deliberate self-harm in adolescents. Curr Opin Psychiatry 2007; 20:337-342. Favazza AR. Why patients mutilate themselves. Hosp Community Psychiatr1989; 40: 137-145.
  2. Langbehn D, Pfohl B. Clinical correlates of self mutilation among psychiatric inpatients. Ann Clin Psychiatry 1993; 5:45-53. Bernet W. Child maltreatment. B Sadock, V Sadock, editors. Comprehensive Textbook of Psychiatry, in, 7th edition. Philapdelphia: Lippincott Williamand Wilkins; 2000; p. 2878-2889.
  3. Smith M, Bentovim A. Sexual abuse. Rutter M, Taylor E and Hersov editors. Child and Adolescent Psychiatry- Modern Approaches innBlackwell Science, 1994; 230-251. Green AH. Self-mutilation in schizophrenic children. Arch Gen Psychiatr1967; 52:947-959. Green AH. Self-destructive behavior in battered children. Am J Psychiatr1978; 135:579-582.
  4. Van der Kolk B, Perry JC, Herman JL. Childhood origins of self-destructive behavior. Am J Psychiatry 1991; 148:1665-1671.
  5. Zweig-Frank H, Paris J, Guzder J. Psychological risk factors for dissociation and self mutilation in female patients with borderline personality disordeCan J Psychiatr 1994; 39:259-268. Putnam FW. Dissociation in children and adolescents, Newyork, Guilford Press, 1997. Van der Kolk BA. The complexity of adaptation to trauma: self-regulationstimulus discrimination and characterological development. BA van deKolk, AC McFarlane, L Weiseath, editors, Traumatic Stress içinde, New York, Guilford Press, 1996: s. 182-214.
  6. Morey C, Corcoran P, Arensman E, Perry IJ. The prevalence of self-reported deliberate self harm in Irish adolescents. BMC Public Health 2008; 28;8:79 Bernstein DP, Stein JA, Newcomb MD, Walker E, Pogge D, Ahluvalia TStokes J, Handelsman L, Medrano M, Desmond D, Zule W. Developmenand validation of a brief screening version of the Childhood Trauma Questionnaire. Child Abuse Negl 2003; 27:169-190.
  7. Yargıç İ, Tutkun H, Şar V. Childhood traumas and dissociative experiencein adulthood. Proceedings of the 5th Spring Conference of the InternationaSociety for the Study of Dissociation 10-13
  8. May, Amsterdam, Holland1995.
  9. Brown GR, Anderson B. Psychiatric morbidity in adult inpatients with childhood histories of sexual and physical abuse. Am J Psychiatry 1991148:55-61.
  10. Walker CE, Bonner Hawton K, James A. Suicide and deliberate self-harm in young people. BMJ 2005;