Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSon olarak, Avrupa Birliğinin karar alma surecinde, bir organ tek başına karar alma yetkisine sahip olmadığı için, Ortak Tarım Politikasında ciddi reform yapmak oldukça zordur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Ortak Tarım Politikası (OTP) Avrupa Birliği'nin (AB) ilk ortak politikasıdır. 1950'li yılların sonlarında oluşturulmuş, ancak 1962'de yürürlüğe girmiştir. Başlangıçta OTP'nin temel amacı II. Dünya Savaşı sonrası dönemde karşılaşılan kıtlık sorununa çare bulmaktır. Bu amaçla, OTP kapsamında fiyat desteği sağlayan araçlar devreye sokulmuş, bu da sonunda üretim fazlasına yol açmıştır. Üretim fazlasını eritmek için başvurulan ihracat sübvanbsiyonları bir yandan AB bütçesi üzerinde ekstra fînansal yük doğururken, bir yandan da uluslararası tarımsal ticareti saptırıcı rol oynamıştır. Reform çabalarının çoğunda ana amaç, üretim fazlasını sınırlandırmak, fiyat desteği yerine doğrudan ödemeleri koymak ve AB'yi DTÖ öncülüğünde yürütülen tarımsal ticaret müzakerelerine hazırlamaktır. Ne var ki OTP'de köklü değişiklikler yapmak hiç de kolay olmamıştır. Bu çalışmada, AB ortak tarım politikasında reform yapmanın zorluklarına ilişkin üç temel sebep üzerinde durulmaktadır: ulusal çıkar çatışması, tarım lobisi ve AB organlarının karar alma yapısı. Ulusal çıkar çatışması ile ilgili olarak, AB ortak tarım politikası çerçevesinde AB bütçesine net katkıda bulunan Almanya ve İngiltere, AB bütçesinden tarımsal destekleme nedeniyle net yararlanıcı ülke olan Fransa'nın tarım sektörünü sübvanse etmeye karşı çıkmaktadır. Öte yandan, AB çiftçileri tarımsal sübvansiyonlara aşın bağımlı olduğu için Ortak Tarım Politikasında en küçük bir değişikliği kabul etmemektedirler. Son olarak, Avrupa Birliğinin karar alma surecinde, bir organ tek başına karar alma yetkisine sahip olmadığı için, Ortak Tarım Politikasında ciddi reform yapmak oldukça zordur.
Abstract
The Common Agricultural Policy (CAP) is the first Common Policy of the European Union (EU). It was established in the late 1950’s, but came into force in 1962. Its primary aim was to overcome food shortage problems after the Second World War. Therefore, the CAP introduced price support measures, eventually resulting in surplus production. This meant a financial burden for the EU budget as the reduction of surplus required export subsidies, which distorted international agricultural trade. In many reform efforts, the main idea was to reduce surplus of reduction, to replace price support with direct payments and to prepare the EU agricultural trade negotiations led by the World Trade Organisation (WTO). But making fundamental change in the CAP has not been straightforward. This study identifies three main reasons why the realization of the CAP reform has been elusive and taken such a long time: conflict of national interests, farm lobbying and the structure of the EU-policy making. Net contributing countries such as Germany and the UK opposed to subsidise the agricultural sectors of net recipient countries such as France. As European farmers were heavily reliant on subsidies, farm lobbyists opposed even the smallest reform to the CAP. Since one institution has not been given total power to play a decisive role in the decision making process, making fundamental change in the CAP has not been trivial so far, nor can it be easy in the near future.