KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Orta Asya ve Kafkasya Araştırmaları / 2009 / Cilt: 4 - Sayı: 7

Islam, local elites, and China's missteps in integrating the Uygur nation

İslam, yerel elitler ve Çin'in Uygurları entegre sürecinde attiği yanlış adımlar

Stephen E. HESS
Sayfa
75–96
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu durum, Uygur kadrolarının Çin devleti ve Uygur halkı arasında arabulucu olma gücünü, Çin hükümetinin Uygurları, Çin Halk Cumhuriyeti’ne entegre etme ve Uygur ayrılıkçı hareketinin popüler çekiciligine karsı meydan okuma girisimlerini zayıflatarak kısıtlamıstır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalısma, Uygur halkı üzerinde siyasal ve sosyal denetim saglayıp, bu denetimi sürdürmeyi amaçlayan Çin’in din ile milliyet politikalarını incelemekte ve Çin’in politikalarını kendi içinde tutarsız bulmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yazar, Çin Halk Cumhuriyeti’nin (ÇHC) tarihsel olarak Sincan’a yönelik baslıca özelliginin 4slam dini ve Uygur dili olan bir Uygur milli kimlik düsüncesinin gelisimini desteklemeyi amaçlayan milliyet siyasetini benimsedigini ve Çin devletine baglı Uygur eliti aracılıgıyla birlesik bir Uygur milleti olusturmak ve onu kontrol etmek konusunda tesvik ettigini ileri sürmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu durum, Uygur kadrolarının Çin devleti ve Uygur halkı arasında arabulucu olma gücünü, Çin hükümetinin Uygurları, Çin Halk Cumhuriyeti’ne entegre etme ve Uygur ayrılıkçı hareketinin popüler çekiciligine karsı meydan okuma girisimlerini zayıflatarak kısıtlamıstır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çin · China

Özet

Bu çalısma, Uygur halkı üzerinde siyasal ve sosyal denetim saglayıp, bu denetimi sürdürmeyi amaçlayan Çin’in din ile milliyet politikalarını incelemekte ve Çin’in politikalarını kendi içinde tutarsız bulmaktadır. Yazar, Çin Halk Cumhuriyeti’nin (ÇHC) tarihsel olarak Sincan’a yönelik baslıca özelliginin 4slam dini ve Uygur dili olan bir Uygur milli kimlik düsüncesinin gelisimini desteklemeyi amaçlayan milliyet siyasetini benimsedigini ve Çin devletine baglı Uygur eliti aracılıgıyla birlesik bir Uygur milleti olusturmak ve onu kontrol etmek konusunda tesvik ettigini ileri sürmektedir. Ancak bu girisimler, Çin Komünist Partisi’nin (ÇKP) dine tarihsel karsıtlıgı ve Uygur kadrolarının 4slam dinini yasamalarına izin vermeyi reddetmesi sonucunda sarsıntıya ugramıstır. Çin Komünist Partisi’nin Uygur elitine 4slamı yasama konusunda izin vermeyi reddetmesi, bu kadroları Uygur toplumundan izole etmis ve bu kisilerin Uygur kimligi algısını erozyona ugratmıstır. Bu durum, Uygur kadrolarının Çin devleti ve Uygur halkı arasında arabulucu olma gücünü, Çin hükümetinin Uygurları, Çin Halk Cumhuriyeti’ne entegre etme ve Uygur ayrılıkçı hareketinin popüler çekiciligine karsı meydan okuma girisimlerini zayıflatarak kısıtlamıstır.

Abstract

The following paper examines China’s religious and nationality policies aimed at establishing and maintaining political and social control over the Uyghur population of Xinjiang and finds China’s policies to be contradictory and self-defeating. The author suggests that the People’s Republic of China (PRC) has historically embraced a nationality policy towards Xinjiang aimed at promoting the development of a Uyghur sense of national identity, in which Islam and the Uyghur language have become central unifying characteristics, and fostered class of Uyghur elites loyal to the Chinese state to develop and control a unified Uyghur nation. These attempts, however, have been undermined by the Chinese Communist Party’s (CCP) historical aversion to religion and its refusal to allow Uyghur cadres to openly practice Islam, which has isolated them from the wider Uyghur community and contributed to the erosion of their perceived Uyghur identity. This situation has limited the ability of Uyghur cadres to act as intermediaries between the Chinese state and the Uyghur population, undermining the Chinese government’s attempts to integrate Uyghurs into the PRC and challenge the popular appeal of Uyghur separatism.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HESS, S. E. (2009). Islam, local elites, and China's missteps in integrating the Uygur nation. Orta Asya ve Kafkasya Araştırmaları, Cilt: 4 - Sayı: 7, 75–96. https://ajindex.com/articles/288293

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Anderson, Benedict, Imagined Communities: Reflections on the Origin and Spread of Nationalism, (Verso: New York: 1991).
  2. Bovingdon, Gardner, “Autonomy in Xinjiang: Han Nationalist Imperatives and Uyghur Discontent,” Policy Studies Vol. 11, 2004.
  3. Bovingdon, Gardner, “Contested Histories,” in Xinjiang: China’s Muslim Borderland, ed. S. Frederick Starr, (Armonk, NY: M.E. Sharpe, 2004). Central Committee of the Chinese Communist Party, “The People’s Republic of China: Document 19, the Basic Viewpoint on the Religious Question during Our Country’s Socialist Period,” March 31, 1982, trans. Donald E. MacInnis, (http://www.religlaw.org/interdocs/docs/doc19relig1982.htm).
  4. Dillon, Michael, Xinjiang: China’s Muslim Far Northwest (London: Routledge Curzon, 2004).
  5. Fuller, Graham E. and Jonathan N. Lipman, “Islam in Xinjiang,” in Xinjiang: China’s Muslim Borderland, ed. Frederick S. Starr (Armonk, NY: M.E. Sharpe, 2004).
  6. Gladney, Dru, “Responses to Chinese Rule: Patterns of Cooperation and Opposition,” in Xinjiang: China’s Muslim Borderland, ed. S. Frederick Starr, (Armonk, NY: M.E. Sharpe, 2004).
  7. Gladney, Dru, “The Chinese Program of Development and Control,” in Xinjiang: China’s Muslim Borderland, ed. S. Frederick Starr, (Armonk, NY: M.E. Sharpe, 2004).
  8. Hierman, Brent, “The Pacification of Xinjiang: Uighur Protest and the Chinese State, 1988-2002,”
  9. Problems of Post-Communism, Vol. 54, No. 3, May/June 2007.
  10. Hyer, Eric, “China’s Policy towards Uighur Nationalism,” Journal of Muslim Minority Affairs, Vol. 26, No. 1, April 2006.
  11. Lai, H.H., “Religious Policies in Post-Totalitarian China: Maintaining Political Monopoly over a Reviving Society,” Journal of Chinese Political Science, Vol.11, No. 1, Spring 2006.
  12. Lambert, Tony, “The Present Religious Policy of the Chinese Communist Party,” Religion, State & Society, Vol. 29, No. 2, 2001.
  13. Leung, Beatrice, “China’s Religious Freedom Policy: The Art of Managing Religious Activity,” The China Quarterly, Vol. 184, December 2005.
  14. Li, Cheng, “Ethnic Minority Elites in China’s Party-State Leadership: An Empirical Assessment,” China Leadership Monitor, No. 25, Summer 2008.
  15. Millward, James A., Eurasian Crossroads: A History of Xinjiang, (New York: Columbia University Press, 2007).
  16. Rudelson, Justin and William Jankowiak, “Acculturation and Resistance: Xinjiang Identities in Flux,” in Xinjiang: China’s Muslim Borderland, ed. S. Frederick Starr, (Armonk, NY: M.E. Sharpe, 2004).
  17. Waite, Edmund, “The Impact of the State on Islam amongst the Uyg