Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÖrneklerin değerlendirilmesiyle 65 familya ve 270 cinse ilgin 445 takson (436 tür, 5 alttür ve 4 varyete) tespit edilmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, İç Anadolu bölgesinde Aksaray ili sınırlarında yer alan Nizip bölgesi florasını ortaya koymaktadır. 2004-2006 yıllarında yapılan çalışmada 1187 bitki örneği toplanmıştır. Örneklerin değerlendirilmesiyle 65 familya ve 270 cinse ilgin 445 takson (436 tür, 5 alttür ve 4 varyete) tespit edilmiştir. Endemik takson sayısı 70 olup endemizm oranı % 15.7’dir. En büyük 3 familya Asteraceae (77 takson), Brassicaceae (36 takson) ve Fabaceae (34 takson)'dir. En büyük cinsler ise sırasıyla Astragalus (11 takson), Alyssum (10 takson), Centaurea (9 takson) and Silene (8 takson)’dir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımları da şöyledir: İran-Turan elementleri 133 (% 29.8), Akdeniz elementleri 21 (% 4.7) ve Avrupa-Sibirya elementleri 18 (% 4.0), çok bölgeli ve bilinmeyen 274 (% 61.5 )’dir. Nizip bölgesi ve yakın alanlarda bulunan diğer 6 çalışma arasındaki takson benzerlikleri ve fitocoğrafik element oranları küme analizi ile kıyaslanmıştır.
Abstract
This study reveals the flora of Nizip region, situated in Aksaray province in Central Anatolia. The 1187 vascular plant specimens were collected in the study carried out during 2004-2006. After the evaluation of the specimens, 445 taxa (436 species, 5 subspecies and 4 varieties) belonging to 270 genera and 65 families were determined. The number of the endemic taxa is 70 and endemism ratio is 15.7 % in the flora. The 3 largest families are Asteraceae (76 taxa), Brassicaceae (35 taxa), and Fabaceae (34 taxa) respectively. The largest 3 genera are Astragalus with 11 taxa, Alyssum with 10 taxa, Centaurea with 9 taxa and Silene with 8 taxa. The phytogeographical distribution of the taxa is as follows: Irano-Turanian elements 133 (% 29.8), Mediterranean elements 21 (% 4.7) and Euro- Siberian elements 18 (% 4.0), mutiregional and unknown 274 (% 61.5). Floristic similarities between the Nizip region and those of six other studies performed near our study area were compared.