Dergiler / Pamukkale Tıp Dergisi / 2009 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Denizli ilinde 12-15 yaş arasındaki suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri

Sayfa
8–14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çocuk suçluluğu ülkemizde ve dünyanın birçok ülkesinde artış göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çocuk suçluluğu ülkemizde ve dünyanın birçok ülkesinde artış göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çocuğun zekası, yetenekleri, içinde yetişip büyüdüğü aile, sosyal çevre ve yaşam koşulları çocuk suçluluğunu etkileyen önemli faktörlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, bu konudaki literatürle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2006 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çocuk suçluluğu ülkemizde ve dünyanın birçok ülkesinde artış göstermektedir. Çocuğun zekası, yetenekleri, içinde yetişip büyüdüğü aile, sosyal çevre ve yaşam koşulları çocuk suçluluğunu etkileyen önemli faktörlerdir. Türk Ceza Kanunu’nun 31. maddesine göre 12 yaşını bitirmiş, 15 yaşını bitirmemiş bir çocuk suç işlediğinde, işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünden değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, Denizli Adli Tıp Şube Müdürlüğü ve Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na Ocak 2006-Aralık 2007 tarihleri arasında suç işlediği iddiası ile getirilen/başvuran 12-15 yaş arasındaki çocuklara ait veriler değerlendirilmiştir. Olguların % 84,9’u erkektir. Suç işlediği iddiası ile getirilen çocukların en fazla 14 yaşında olduğu saptanmıştır. İşledikleri iddia edilen suçlar içerisinde % 67,3 ile mal varlığına karşı suçlar ilk sırada yer almaktadır ve bunun da büyük çoğunluğunu hırsızlık suçu oluşturmaktadır. Olguların % 25,4’ü mükerrer suçlar nedeniyle başvurmuştur. % 93,2’sinde, işlediği iddia edilen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu tespit edilmiştir. Sonuçlar, bu konudaki literatürle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURTULUŞ, A., SALMAN, N., GÜNBET, G., BOZ, B., CENGER, C. D., ACAR, K. (2009). Denizli ilinde 12-15 yaş arasındaki suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri. Pamukkale Tıp Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 8–14. https://ajindex.com/articles/286385

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Polat O. Kriminoloji ve Kriminalistik Üzerine Notlar. Seçkin Yayıncılık San. ve Tic. A.Ş
  2. Baskı, Ankara 2004.p. 189- 207
  3. Işıktaş Y. Sosyolojik Açıdan Çocuk Suçluluğu ve Bir Hukuk Devleti Olan Türkiye’de Devletin Cezalandırma Yetkisini Kullanış Biçimi. Mevzuat Dergisi, Ocak 1999; 2(13): http://www.mevzuatdergisi.com/1999/01a/01.htm (Erişim Tarihi 28/04/2008)
  4. Attar H. Eğitim ve Çocuk Suçluluğu. Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları: 76, Ege Üniversitesi Basımevi, Bornova- İzmir, 1994 4. Artuç M. Anayasa- TCK- CMK- CGİK. Kartal Yayınevi, Ankara 2006
  5. Soysal Z, Çakalır C. Adli Tıp Cilt 3. Oral G. Adli Psikiyatri. İstanbul Üniversitesi Basımevi ve Film Merkezi, İstanbul- 1999.p. 1589-1395
  6. Cantürk G. Çocuk Suçluluğunda Adli Psikiyatrik Değerlendirme. Sted, 2005; 14: 31-34
  7. Dinçmen K. Adli Psikiyatri. Birlik Yayınları, İstanbul; 1984
  8. Aydın B, Turla A, Kocakaya M, Karaarslan B. Samsun’da 2004 Yılında Suç İşlediği İddia Edilen Çocukların Sosyodemografik Özellikleri. Adli Psikiyatri Dergisi, 2005; 2: 5- 13
  9. Yağmur F, Renklidağ T, Cantürk G. Ankara Üniversitesinde 1992- 2002 Yılları Arasında Yapılan Farik ve Mümeyyizlik Muayenelerinin Değerlendirilmesi. Adli Psikiyatri Dergisi, 2004; 1: 15- 20
  10. Dirol F, Cantürk G, Küçüker H. 1997- 1999 Yıllarında Elazığ ili Adli Tıp Şube Müdürlüğünde Farik ve Mümeyyizlik Muayenesi Yapılan Olguların Değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp, 2002; 2: 43-46
  11. Güleç G, Yenilmez Ç, Balcı YG, Seber G. Çocuk Suçluluğunda Sosyodemografik Özellikler. Klinik Adli Tıp, 2001; 1: 69- 80
  12. Tuğ A, Balseven A, Özdemir Ç, Hancı İH. 1996- 1999 Çocuk Suçluluğu Profili
  13. Ulusal Adli Tıp Günleri Paneller ve Poster Sunuları Kitabı, 2001: 80- 83
  14. Bilgili M, Kar H, Yavuz E, Akgül E. Farik Mümeyyizlik, Gasp ve Hırsızlık
  15. Yıllık Adli Tıp Toplantıları Kitabı, 2001: 50- 55
  16. Kandil ST, Hocaoğlu Ç, Bağdatlı H, Aktepe E, Yöntem T, Aksu G. Son Dört Yılda KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi’ne Başvuran Adli Olguların Değerlendirilmesi. Klinik Adli Tıp, 2002; 2: 1-6
  17. Karagöz MY, Atılgan M, Sargın OÖ, Demirçin S. Antalya’da Suç İşlediği İddia Edilen Çocukların Sosyodemografik Özellikleri
  18. Ulusal Adli Tıp Günleri Paneller ve Poster Sunuları Kitabı, 2003: 148- 154
  19. Boz B, Yücel F, Kuğu N, Özdemir L. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde 1997-1999 yıllarında Farik ve Mümeyyizlik Muayenesi Yapılan Olguların Değerlendirilmesi. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 1999; 21: 233-6. 1