Dergiler / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2019 / Ek Sayı 1

İlişki Niteliği ve Bağışlamanın Mutluluk Üzerindeki Etkisi

The Influence of Relationship Quality and Forgiveness on Happiness

Sayfa
1189–1204
Yayın Tarihi
2019-02-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada sonunda, mutluluğun yaklaşık yarısının ilişki kalitesi ile açıklanabildiği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mutluluk, kişinin olumlu duyguları daha fazla, negatif duyguları daha az yaşaması ve yaşamından yüksek doyum alması olarak tanımlanır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bağışlama ise, insanların, rasyonel olarak haksızlığa uğradıklarını düşündüklerinde, öfke duymaktan ve karşı tepkilerden vazgeçerek, haksızlık yapan kişiye karşı merhamet, koşulsuz değer verme, cömertlik ve yardımseverlik temelinde tepki vermeleridir.Bu araştırmanın amacı, ilişki kalitesinin ve bağışlamanın ayrı ayrı ve birlikte mutluluğu ne derecede açıklayabildiğini saptamaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada sonunda, mutluluğun yaklaşık yarısının ilişki kalitesi ile açıklanabildiği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2005 Verileri
⚙️Değişkenler:İlişki Niteliği · Bağışlama · Mutluluk

Özet

Mutluluk, kişinin olumlu duyguları daha fazla, negatif duyguları daha az yaşaması ve yaşamından yüksek doyum alması olarak tanımlanır. İlişki niteliği, bir bireyin diğer bir bireye ya da bireylere karşı sergilediği davranışların bütünü olarak tanımlanmaktadır. Bağışlama ise, insanların, rasyonel olarak haksızlığa uğradıklarını düşündüklerinde, öfke duymaktan ve karşı tepkilerden vazgeçerek, haksızlık yapan kişiye karşı merhamet, koşulsuz değer verme, cömertlik ve yardımseverlik temelinde tepki vermeleridir.Bu araştırmanın amacı, ilişki kalitesinin ve bağışlamanın ayrı ayrı ve birlikte mutluluğu ne derecede açıklayabildiğini saptamaktır. İlişkisel tarama modelinde gerçekleştirilen araştırmanın evreni 18-60 yaş arası yetişkinlerdir. Araştırmada, Pierce Vd. (1991) tarafından geliştirilen “İlişki Niteliği Ölçeği, Thompson Vd. (2005) tarafından geliştirilen “Heartland Bağışlama Ölçeği” ve Hills ve Argyle (2002) tarafından geliştirilen Oxford Mutluluk Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada sonunda, mutluluğun yaklaşık yarısının ilişki kalitesi ile açıklanabildiği tespit edilmiştir. İlişki kalitesini oluşturan üç faktör mutluluğu açıklama gücü açısından değerlendirildiğinde, çatışma boyutunun ilk sırayı, derinlik boyutunun ise ikinci sırayı aldığı saptanmıştır. Bağışlama ise mutluluğun dörtte birini açıklayabilmektedir. Ayrıca ilişki niteliği ve bağışlamanın birlikte, mutluluğun yüzde 55’ini açıklayabildiği saptanmıştır. Sonuç olarak araştırma; insanların, ilişkilerinin kalitesi oranında mutlu olabileceğini ortaya koymuştur.

Abstract

Happiness is described as; a state when a person experiencing positive emotions more, negative emotions less and having a high satisfactory life. A relationship quality is defined as; an individual’s behaviors as a whole, towards another individual or individuals people. Whereas, forgiveness means: when a person is observes that he/she has been treated rationally with injustice, they act to their offenders with a basis of mercy, unconditional value, generousness towards and help instead of feeling anger and revenge. The aim of this research is; to determine the effect levels of relationship quality and forgiveness on happiness, individually as well as together. This research was carried out by the use of, relationship scan model among adults who are 18 to 60 years old. In this research 3 instruments were used; “Relationship Quality Scale” that has was developed by Pierce et al., (1991), “Heartland Forgiveness Scale” that was developed by Thompson et al., (2005) and Hills and Argyle’s (2002) “Oxford Happiness Scale”. As a result of the research, it was determined; at least half of the person’s happiness can be explained by the individual’s quality of relationship. When the three factors of the quality of relationship were evaluated in terms of explaining their effect of happiness; dimension of conflict came first while dimension of depth came second. Forgiveness can explain 25 % of happiness. Also, quality of relationship and forgiveness were found to be effecting happiness 55 % together. As a conclusion, this research proved that; quality of relationship can effect an individual’s happiness in direct proportion.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, H. (2019). İlişki Niteliği ve Bağışlamanın Mutluluk Üzerindeki Etkisi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Ek Sayı 1, 1189–1204. https://ajindex.com/articles/2853

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Ainsworth, M. D. S. (1989). Attachments beyond infancy. American Psychologist, 44, 709-716.
  2. Argyle, M., ve Martin, M. (1991). The psychological causes of happiness. In F. Strack, M. Argyle, ve N. Schwarz (Eds.), International series in experimental social psychology, 21. Subjective well-being: An interdisciplinary perspective,77-100.
  3. Elmsford, NY, US: Pergamon Press.
  4. Bao, K. (2012). The course of well-being in romantic relationships: Predicting positive affect in dating participants. Psychology, 3(12A), 1091–1099. http://doi.org/10.4236/psych.2012.312A161
  5. Bartholomew, K ve Horowitz, L. M. (1991). Attachment Styles Among Young adults: A Test of a Four-Category Model. J Pers Soc Psychol. 61 (2), 226–244.
  6. Baumeister, R. F. ve Leary, M. R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachments as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117(3), 497-529.http://dx.doi.org/10.1037/0033-2909.117.3.497
  7. Baumeister, R. F., Exline, J. J. ve Sommer, K. L. (1998). The victim role, grudge theory, ve two dimensions of forgiveness. In Dimensions of forgiveness: Psychological research ve theological forgiveness, ed. Everett L. Worthington, Jr., 79-104. Philadelphia: Templeton Foundation Press.
  8. Bergsma, A. (2008). Do self-help books help? Journal of Happiness Studies, 9, 341-360. http://dx.doi.org/10.1007/s10902-006-9041-2
  9. Berscheid, E., Snyder, M., ve Omoto, A. M. (1989). The Relationship Closeness Inventory: Assessing the closeness of interpersonal relationships. Journal of Personality ve Social Psychology, 57(5), 792-807. http://dx.doi.org/10.1037/0022-3514.57.5.792
  10. Bradbury, Y. ve Lavner, J. (2011). How can we improve preventive ve education interventions for intimate relationships? Behaviour Therapy, 43(1), 113-122. DOI: 10.1016/j.beth.2011.02.008 Bretherton, I. (1985). Attachment theory: Retrospect ve prospect. In I. Bretherton ve F. Waters (Eds.), Growing points of attachment theory ve research. Monographs of the Society for Research in Child Development, 50(1-2), 3-35. https://www.jstor.org/stable/3333824
  11. Bugay, A. ve Demir, A. (2010). A turkish version of heartlve forgiveness scale. Procedia Social ve Behavioral Sciences, 5, 1927-1931. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2010.07.390
  12. Dickerhoof, R. M. (2007). Expressing optimism ve gratitude: A longitudinal investigation of cognitive strategies to increase well-being. Dissertation Abstracts International, 68, 38-40, (UMI No. 3270426). http://gradworks.umi.com/32/70/3270426.html
  13. DiDonato, T. E.,