Dergiler / Mali Çözüm / 2012 / Cilt: 22 - Sayı: 109

İskontoların muhasabesi ve denetimi

Accounting and auditing of discounts

Sayfa
77–111
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Emsallere uygunluk ilkesine göre aynı veya benzer mal ve hizmetler için ilişkili taraflara yapılan ıskontoların mal ve hizmet piyasasında genel kabul gören ıskonto oranına yaklaşık olması gerekir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kasa iskontosu, kredili satışlarda alıcının mal bedelini vadesinden önce ödemesi dolayısıyla, bu peşin ödeme karşılığında alıcıya belirli oranlarda indirim yapılmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Miktar ıskontosu alıcının belli tutarın üzerinde alış yapması nedeniyle kendisine belli oran ya da tutarlarda yapılan indirimdir.
💡
Sonuç & Katkı:Emsallere uygunluk ilkesine göre aynı veya benzer mal ve hizmetler için ilişkili taraflara yapılan ıskontoların mal ve hizmet piyasasında genel kabul gören ıskonto oranına yaklaşık olması gerekir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kasa iskontosu, kredili satışlarda alıcının mal bedelini vadesinden önce ödemesi dolayısıyla, bu peşin ödeme karşılığında alıcıya belirli oranlarda indirim yapılmasıdır. Miktar ıskontosu alıcının belli tutarın üzerinde alış yapması nedeniyle kendisine belli oran ya da tutarlarda yapılan indirimdir. İşletmeler ilişkili taraflarla mal teslimi veya hizmet ifası işlemlerini emsallere uygunluk ilkesine uyumlu olarak yapmadıkları durumda transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtmış sayılırlar. Emsallere uygunluk ilkesine göre aynı veya benzer mal ve hizmetler için ilişkili taraflara yapılan ıskontoların mal ve hizmet piyasasında genel kabul gören ıskonto oranına yaklaşık olması gerekir.

Abstract

Cash discount is a specific deduction for buyers in response to cash payments prior to due date in credit sales. Quantity discount is a deduction in a specified rate or quantity for buyers due to high volume purchases exceeding certain amounts. If entities enter into transactions for the purchase or sale of goods or services with related parties, where the prices are not set in accordance with the arm’s length principle, profits are considered to be distributed in a disguised manner through transfer pricing. According to arm’s length principle, discounts for the same or similar goods and services to the related parties should approximately be equal level which represents generally accepted discount rates for the market.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DEMİR, Ş. (2012). İskontoların muhasabesi ve denetimi. Mali Çözüm, Cilt: 22 - Sayı: 109, 77–111. https://ajindex.com/articles/281668

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Apak, Talha (2005), “Reklâmasyon Nedir? Reklâmasyon ve Komisyon Giderlerinin Vergi Mevzuatı Yönünden Değerlendirilmesi” Mali Çözüm Dergisi, 70 (2005). Danıştay 11. Daire (02.07.1996) E. No: 1996/2327, K. No: 1996/2838 sayılı kararı. Ankara Danıştay 11. Daire (15.05.1996) E. No: 1996/1370, K. No: 1996/1927 sayılı kararı. Ankara Danıştay 3. Daire (19.06.1997) E. No: 1996/4318, K. No: 1997/2566 sayılı kararı. Ankara Danıştay 7. Daire (16.04.1992) E. No.:1989/4011 K. No:1992/1127 sayılı kararı. Ankara Danıştay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu(22.12.2004) E:2004/1 K:2004/1 sayılı kararı. Değer, Nuri (2008) www.alomaliye.com/2008/nuri_deger_ciro.htm. [erişim tarihi: 16.08.2010]
  2. Doğrusöz, Bumin (2010), Referans Gazetesi, [erişim tarihi: 22.04.2010]
  3. Gündüz, Zeki (08.04.2009) “Sıfır Bedelli Fatura veya Ticari Teamülleri Aşan İskonto” Dünya Gazetesi. Gündüz, Zeki (28.04.2010) “Faturası izleyen yılda gelen ciro primleri hangi yılda dikkate alınacak?” Dünya Gazetesi. İstanbul Defterdarlığı (29.12.1993). 15180/909 sayılı özelgesi. İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı (11.12.2007) 25109 sayılı özelgesi. İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı (22.03.2006) KVK–14 sayılı özelgesi. Maliye Bakanlığı (31.12.1987). 26 seri no’lu KDV Genel Tebliği. Ankara: Resmi Gazete (19681 sayılı) Maliye Bakanlığı (25.12.1995). 50 seri no’lu KDV Genel Tebliği. Ankara: Resmi Gazete (22504 sayılı) Maliye Bakanlığı (03.01.2003). 41301 sayılı özelgesi. Maliye Bakanlığı (10.06.1997). 23860 sayılı özelgesi. Maliye Bakanlığı (20.09.1999). 39884 sayılı özelgesi. Maliye Bakanlığı(14.02.2006) 685 sayılı özelgesi. Öğredik, Güray (2007), Ciro Primi Tutarları ile Ticari Faaliyet Hacmi Arasındaki İlişki ve Ciro Primlerinin Muhasebeleştirilmesi. İstanbul:
  4. Lebib Yalkın. Şeker, Sakıp (1999).
  5. Dönem Sonu İşlemleri, Ankara: Yaklaşım Yayıncılık. T.C. Yasalar (06.01.1961). 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu. Ankara: Resmi Gazete (10700 sayılı) Teke, Mustafa (2006), “İskonto ve Komisyonların Muhasebesi” E-Yaklaşım Dergisi, 39 (2006)
  6. Yalçın, Hasan (2010), Ticari Kazanç ve Kurum Kazancının Tespitinde Giderler. 4. bs. Uygulama Yayıncılık. Yılmaz, Kazım (2000), Değerleme. 2. bs. Ankara.
  7. Yükçü, Süleyman (2000) “Reklâmasyon Nedir?” Yaklaşım 93 (Eylül 2000)