KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi / 2014 / Sayı: 40

İlköğretimde okullar arası başarı farklılıklarını azaltmaya yönelik çözüm önerileri*

Solution proposals intended to reduce success difference among primary schools

EMİNE ÖNDER
NEZAHAT GÜÇLÜ
Sayfa
109–132
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonunda, bu bulgular dikkate alınarak bir takım önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Özet Araştırmada, akademik başarı yönünden ilköğretimde okullar arası başarı farklılıklarını azaltacak uygulamaları belirlemek amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma sonucunda, ilköğretim basamağında okullar arası başarı farklılıklarını azaltabilmek için kamu kaynak dağılımı, öğretmen eğitimi, öğretmen değişim hızı, aile eğitimi, erken çocukluk eğitimi, okul-aile işbirliği, eğitim sistemi üzerindeki sınav baskısı, öğretim liderlerinin yetiştirilmesi, değerlendirme ve takip sistemi kurulması alanlarında düzenlemelerin yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonunda, bu bulgular dikkate alınarak bir takım önerilerde bulunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Özet Araştırmada, akademik başarı yönünden ilköğretimde okullar arası başarı farklılıklarını azaltacak uygulamaları belirlemek amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında, yarı yapılandırılmış görüşme formuyla elde edilen veriler kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu AÇEV, EĞİTİM- SEN, EĞİTİM-BİR-SEN, ERG, EYEDDER, EYUDER, Türkiye Özel Okullar Birliği Derneği, TED, TEGV, TEV, TÜRK-EĞİTİM-SEN ve TEMSEN temsilcileri oluşturmuştur. Nitel araştırma yaklaşımına göre tasarlanan araştırmada, okullar arası eşitsizliklerin azaltılmasına yönelik çözüm önerileri betimsel analizle incelenmiştir. Araştırma sonucunda, ilköğretim basamağında okullar arası başarı farklılıklarını azaltabilmek için kamu kaynak dağılımı, öğretmen eğitimi, öğretmen değişim hızı, aile eğitimi, erken çocukluk eğitimi, okul-aile işbirliği, eğitim sistemi üzerindeki sınav baskısı, öğretim liderlerinin yetiştirilmesi, değerlendirme ve takip sistemi kurulması alanlarında düzenlemelerin yapılması gerektiği anlaşılmıştır. Çalışma sonunda, bu bulgular dikkate alınarak bir takım önerilerde bulunulmuştur.

Abstract

This study aims to determine practices that will reduce the achievement gap among primary schools For that purpose, data drawn upon semi-structured interview forms were used. Delegates of AÇEV, EĞİTİM-SEN, EĞİTİM-BİR-SEN, ERG, EYEDDER, EYUDER, Türkiye Özel Okullar Birliği Derneği, TED, TEGV, TEV, TÜRK-EĞİTİM-SEN and TEMSEN formed the participants of the study. In this study, designed according to qualitative research approach, solution proposals intended to reduce inequalities among schools were examined by descriptive analysis. Results of the study revealed that it is necessary to make regulations in the distribution of public sources, teacher training, the rate of change of teachers, family training, early childhood training, school- family collaboration, exam pressure on the education system, training of schooling leaders, evaluation and follow-upsystem to reduce success difference among schools in primary level. At the end of the study, suggetions were directed according to those results.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖNDER, E., GÜÇLÜ, N. (2014). İlköğretimde okullar arası başarı farklılıklarını azaltmaya yönelik çözüm önerileri*. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Sayı: 40, 109–132. https://ajindex.com/articles/281345

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Acar, H. (2002). Eğitim yöneticileri nasıl yetiştirilmeli?. 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No:191. Açıkalın, A. (1998). Toplumsal kurumsal ve teknik yönleriyle okul yöneticiliği, Ankara:
  2. PegemA Yayıncılık. Alacacı, C. & Erbaş, A. (2010). Unpacking the inequality among Turkish schools: Findings from PISA 2006. International Journal of Educational Development, 30(2), 182-192.
  3. Aslan, G. (2013). Türk eğitim sisteminin örgütsel ve yönetsel yapısı. (Edt: A. Çiçek Sağlam) Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi içinde 37-65 Ankara:
  4. Maya Akademi. Aslanargun, E. (2007). Okul-aile işbirliği ve öğrenci başarısı üzerine bir tarama çalışma, Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 119-135.
  5. Aytaç, T. (2000). Eğitim yönetiminde yeni paradigmalar: Okul merkezli yönetim. Ankara:
  6. Nobel Yayın Dağıtım. Balcı, A. (1991). Etkili okula ulaşmada ilk adım: etkili yönetici. Buca Eğitim Fakültesi I. Eğitim Kongresinde sunuldu, İzmir.
  7. Balcı, A. & Çınkır, Ş. (2002). Türkiye’de eğitim yöneticilerinin yetiştirilmesi. 21. Yüzyıl Eğitim Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Sempozyumu. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, No:191. Bassett, P. F. (2008). What the Finns know shouldn’t suprise us (But it does). International Educator, 27(24), 28-29. http://www.nais.org/about/article.cfm?ItemNumber=150627 adresinden 08 Ocak 2011 tarihinde alınmıştır. Berberoğlu, G. & Kalender, İ. (2005). Öğrenci başarısını yıllara, okul türlerine, bölgelere göre incelenmesi: ÖSS ve PISA analizi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 22(4), 21-35.
  8. Buchberger, F., Campos, B. P., Kallos, D., & Stephenson, J. (2000). Green Paper on Teacher Education in Europe. Sweden: TNTEE. http://tntee.umu.se/publications/greenpaper/greenpaper.pdf adresinden 15 Ocak 2013 tarihinde alınmıştır. Ceylan, E. (2009). PISA 2006 sonuçlarına göre Türkiye’de fen okuryazarlığında düşük ve yüksek performans gösteren okullar arasındaki farklar. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 55-75. http://efdergi.yyu.edu.tr adresinden 13 Temmuz 2011 tarihinde alınmıştır. Demokratik ve Eğitim Kurultayı. (2004). Eğitim hakkı. Ankara:
  9. Eğitim Sen Yayınları.
  10. Dinçer, Ö. (2011). Bakan Dinçer en çok öğretmen ihtiyacı bulunan ilk 20 alanı açıkladı. http://www.memurlar. net/haber/201204 25 Temmuz 2011 12:42 Duman, A. (1998). Yerinden yönetim mi, yoksa yerelleşme mi?” Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 16, 467-483.
  11. Dünya Bankası (2011). Türk