Dergiler / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Akran-Arkadaş Gruplarına Üyelik: Anlamı, Nedenleri, Kriterleri, Çatışma Yaratan Etkenler ve Sürekliliği

Sayfa
861–877
Yayın Tarihi
2017-09-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularına göre, akran arkadaşlık gruplarının anlamına ilişkin görüşlerde en yüksek frekansı öncelikli olarak, birlikte paylaşılan ortam, ortak ilgileri olan insan topluluğu, ve amaç birliği kategorilerinin aldığı görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu çalışmada üniversite öğrencileri arasındaki arkadaşlık ilişkilerinde arkadaşlık gruplarına üyeliğin anlamı, nedenleri, kriterleri, çatışma yaratan etkenleri ve sürekliliğine ilişkin öğrenci görüşleri betimlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubundaki öğrencilerin demografik özelliklerine bakıldığında; 11 erkek dokuz kadın olmak üzere toplam 20 katılımcı yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularına göre, akran arkadaşlık gruplarının anlamına ilişkin görüşlerde en yüksek frekansı öncelikli olarak, birlikte paylaşılan ortam, ortak ilgileri olan insan topluluğu, ve amaç birliği kategorilerinin aldığı görülmüştür.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2013 · 20 katılımcı
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Akran · arkadaş · üniversite

Özet

Öz Bu çalışmada üniversite öğrencileri arasındaki arkadaşlık ilişkilerinde arkadaşlık gruplarına üyeliğin anlamı, nedenleri, kriterleri, çatışma yaratan etkenleri ve sürekliliğine ilişkin öğrenci görüşleri betimlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubundaki öğrencilerin demografik özelliklerine bakıldığında; 11 erkek dokuz kadın olmak üzere toplam 20 katılımcı yer almaktadır. Çalışma grubu maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi kullanılarak oluşturulmuştur. Verilerin toplanması sürecinde görüşmecilere açık uçlu sorular yöneltilmiştir. Araştırmaya ilişkin görüşler Ekim - Kasım 2013 tarihleri arasında toplanmıştır. Verilerin analizi aşamasında içerik analizi kullanılmıştır. Öncelikli olarak verilerin incelenmesi ile veriler kodlanmış ve benzer kodların bir tema altında toplanması sağlanmıştır. Kodlar ve temalar tablolar şeklinde ifade edilerek sonuçlara ilişkin yorumlarına yer verilmiştir. Nitel veriler sayısallaştırılarak yorumların daha anlamlı ve anlaşılır olması sağlanmıştır. Araştırma bulgularına göre, akran arkadaşlık gruplarının anlamına ilişkin görüşlerde en yüksek frekansı öncelikli olarak, birlikte paylaşılan ortam, ortak ilgileri olan insan topluluğu, ve amaç birliği kategorilerinin aldığı görülmüştür. Akran-arkadaşlık gruplarına üyelik nedenlerine ilişkin öğrenci görüşlerinde birinci sırada paylaşmak kategorisinin yer aldığı görülmektedir. Diğer önemli iki neden ise yalnızlıktan kaçma ve güzel vakit geçirmedir. Öğrencilerin akran-arkadaşlık gruplarına girişte dikkat ettikleri kriterlerden ilk sırada dürüstlük yer almaktadır. Bu görüşü sırasıyla saygı ve yardımlaşma izlemektedir. Dürüstlük, saygı ve yardımlaşma öğrenciler için önemli özellikler olarak kabul edilmektedir. Akran-arkadaş gruplarında en çok çatışma yaratan etmenler çıkar ilişkileri ve yalancılık olarak yer almaktadır. Akran-arkadaş gruplarının sürekliliğinin sağlayan durumlara ilişkin görüşlerden en yüksek frekansı saygı kategorisinin aldığı görülmektedir. Bu kavramı sırasıyla güven, özverili olmak ve hoşgörü kavramları izlemektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIZILOLUK, H., UĞURLU, C. T. (2017). Akran-Arkadaş Gruplarına Üyelik: Anlamı, Nedenleri, Kriterleri, Çatışma Yaratan Etkenler ve Sürekliliği. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 3, 861–877. https://ajindex.com/articles/27960

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aksel, E.S. ve Kaplan, B. (2013). “Ergenlerde Bağlanma ve Saldırganlık Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”. Nesne Journal of Psychology (Nesne Psikoloji Dergisi), 1, 20-49, www.ceeol.com. Balkıs, M., Duru, E. ve Buluş, M. (2005). “Şiddete Yönelik Tutumların Özyeterlik, Medya, Şiddete Yönelik İnanç, Arkadaş Grubu ve Okula Bağlılık Duygusu İle İlişkisi”. Ege Eğitim Dergisi, 6 (4), 81-97.
  2. Bolling, M.W., Barry,C.M., Kotchick, B.A., & Lowry, J. (2011). “Relations Among Early Adolescents’ Parent- Adolescent Attachment, Perceived Social Competence, and Friendship Quality”. Psychological Reports, 109 (3), 819- 841. Bottomoore,T, B. (2000). Toplumbilim. İstanbul:
  3. Der. Buckley, L., Sheehan, M. & Chapman, R. (2009). “Adolescent Protective Behaviour To Reduce Drug and Alcohol Use, Alcohol-Related Harm and İnterpersonal Violence”. Journal of Drug Education, 39, 289-301.
  4. Bucley, L., Chapman, R., Sheehan, M. (2009). “Protective Behaviour in Adolescent Friendships: The İnfluence of Attitudes Towards the Consequences, Friendship Norms and Perceived Control”. Journal of Youth Studies, 13 (6), 661-679.
  5. Burcu, E. (1998). “Gençlik Teorilerinin Sınıflandırılmasına İlişkin Bir Çalışma”. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi. 1 (1-2), 105-136.
  6. Burcu, E., Danacıoğlu, N. ve Vazsonyı, A.T. (2007). “Arkadaş Grubuna Sahip Olmaya Verilen Önemin Gençlerin Vandalizmi Üzerindeki Etkisi”. Edebiyat Fakültesi Dergisi, 24 (2), 23-44.
  7. Büyükşahin Çevik, G. ve Atıcı, M. (2008). “Lise 3.Sınıf Öğrencilerinin Arkadaşlık İlişkilerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi”. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, (2), 35–50. Carter,E.W., Asmus, J. ve Moss, C.K. (2013). “Supporting Relationships Among Youth With and Without Developmental Disabilities”. The Prevention Researcher, 20 (2), 14-17.
  8. Chen, C. Mao, H. ve Hsieh, A. (2012). “Role Ambiguity, Employee Gender, and Workplace Friendship”. Psychological Reports, 110 (3), 719-730.
  9. Cooley, C. (1982). Social Organization,, New York, Schocken Books, Inc. Çok, F. (1993). Gençlikte Arkadaşlık İlişkileri. Eğitim ve Bilim, 17 (89), 27-35.
  10. Demir, M., Özdemir, M. ve Marum, K.P. (2011). “Perceived Autonomy Support, Friendship Maintenance, and Happiness”. The Journal of Psychology, 145 (6), 537–571.
  11. Demir, N.Ö., Baran, A.G., Ulusoy, D. (2005). “Türkiye’de Ergenlerin Arkadaş-Akran Grupları ile İlişkileri ve Sapmış Davranışlar: Ankara Örneklemi”. Bilig, 32, 83- 108. Demir, M., Özen, A., Doğan, A., Bilyk, N.A. ve Tyrell,F.A. (2010). “I Matter to my friend, t