KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Mâ-ı (ما) İstifhâmiyyenin Lafız ve Mana Bakımından Kullanımı

Aladdin GÜLTEKİN
Sayfa
249–264
Yayın Tarihi
2019-03-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmamızda istifham ما’sının cümle içinde kullanımı ve taşıdığı anlamlar için daha çok Kur’an ayetlerinden örnekler tercih edilerek incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Arap gramerinde pek çok edat daha çok yüzeysel olarak lafız ve cümle içindeki kullanım boyutu ile ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Arap gramerinde önemli edatlardan biri olan ما’nın cümle içinde lafız olarak olmasa da birbirinden farklı pek çok kullanımları vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmamızda istifham ما’sının cümle içinde kullanımı ve taşıdığı anlamlar için daha çok Kur’an ayetlerinden örnekler tercih edilerek incelenecektir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Mâ edatı · İstifhâm · Mâ-i istifhâmiyye

Özet

Öz Arap gramerinde pek çok edat daha çok yüzeysel olarak lafız ve cümle içindeki kullanım boyutu ile ele alınmıştır. Manalar çoğunlukla göz ardı edilmiş veya okuyucunun edebi bilgisine bırakılmıştır. Nitekim pek çok nahiv kitabı bu üslup üzere yazılmıştır. Arap gramerinde önemli edatlardan biri olan ما’nın cümle içinde lafız olarak olmasa da birbirinden farklı pek çok kullanımları vardır. Bu kullanımlar özellikle Kur’an ayetlerinde maksat ve muradın anlaşılmasında oldukça fazla önem arz etmektedir. Bununla ilgili geçmişten günümüze yazılan tefsir kitaplarında açıklamalara yer verilmiştir. Bu çalışmamızda istifham ما’sının cümle içinde kullanımı ve taşıdığı anlamlar için daha çok Kur’an ayetlerinden örnekler tercih edilerek incelenecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLTEKİN, A. (2019). Mâ-ı (ما) İstifhâmiyyenin Lafız ve Mana Bakımından Kullanımı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 249–264. https://ajindex.com/articles/27689

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Aktaş, Sahip. (2006) Kur’an’da İstifhâm Üslubu. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elâzığ. Ateş, Avnullah Enes. (2016). “İstifhâm Üslûbunun Mecâzi Kullanımları ve Meallere Yansıması”. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 8/1, s. 123 – 141. Atîk, Abduaziz. (2009). İlmu’l-Meʿâni. Beyrut: Dâru’n-Nahda,. Bâkûlî, Ebu’l-Hasan Ali b. el-Huseyn el-İsbehânî. (2009). el-İbâne fî tafṣîli ʾmââti’l-Kur’ân ve taḫrîcihâ ʿala’l-vucûh elletî ẕekerehâ erbâbu’ṣ-ṣınâʿa. thk. Muhammed Ahmed ed-Dâlî. Kuveyt: el-Mesâhir. Bulut, Ali. (2015). Belağat (Meânî Beyân Bedî). İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları. Cerrâvî, Hâlid b. Abdullah b. Ebî Bekr b. Muhammed. (2000). Şerḥu’t-taṣrîh ʿala’t-tavżîḥ. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye. Çavdar, Emre. (2015). Arap Dili’nde ‘lâm’, ‘lâ’, ‘mâ’ Edatları ve Kur’ân-ı Kerîm’deki Kullanımları. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya. Dervîş, Muhyuddîn b. Ahmed Mustafa. (1415). İʿrâbu’l-Kurʾân ve beyânuh. Humus: Dâru’l-İrşâd. Ebû Zehra, Muhammed b. Ahmed b. Mustafa. (ts.). Zehretu’t-tefâsir. Beyrut: Daru’l-fikr. Ebu’z-Zemîn, Ebû Abdullah b. İsâ b. Muhammed. (2002). Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîz. thk. Ebu Abdullah Husyn b. Akâşe-Muhammed b. Mustafa el-Kenz. Kahire: el-Fâruku’l-Hadîse. Erdim-Meydanoğlu, Enis- Ayşe. (2017). “Meanı İlmi Baglamında Arap Dilinde İstifham ve Cevap Üslubu”. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı: 22/2, s. 15-40.
  4. Ergin, M. Cevat. (1998). Arap Dilinde İstifham Edatları. Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Diyarbakır. Ferâhidî, Ebu Abdurrahman Halil. b. Ahmed. (ts.). Kitâbu’l-ʿAyn. thk. Mehdî Mahzûmî- İbrahim es-Sâmiâî. Beyrut: Dâru’l-Mektebeti’l-Hilâl. Feyyûmî, Ahmed b. Muhammed b. Ali. (ts.). el-Miṣbâḥu’l-munîr fî ġarîbi’ş-şerḥi’l-kebîr. Beyrut: Mektebetu’l-İlmiyye. Fîrûzâbâdî, Mecdu’d-Din Muhammed b. Ya’kub. (2005). el-Ḳāmûsu’l-muḥîṭ. Beyrut: Mektebetu’t-Tahkîk ve’t-Turâs fî Muesseseti’r-Risale. Hamad, Rawand Abdalla. (2017). el-Cumletül İstifhamiyyetu fi Kur’an’il Kerim Dıraseten Nahviyyeten Dilaliyyeten. Yüksek Lisans Tezi, Bingöl Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bingöl. Hırerrî, Muhammed el-Emîn b. Abdullah. (2001). Tefsîru ḥadâiḳi’r-rûḥ ve’r-reyḥân fî ravâbi ʿulûmi’l-Kur’ân. Beyrut: Dâru Tavki’n-Necât. İbn Âşûr, Muhammed et-Tâhir b. Muhammed. (1984). et-Taḥrîr ve’t-tenvîr. Tunus:Dâru’t-Tunusiyye. İbn Hayyân, Ebû Hayyân M