Dergiler / Megaron / 2009 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Türkiye’de batı tarzı büyük ölçekli tüketim mekânlarının gelişimi ve kentsel perakende alanlarının yasal ve yapısal olarak düzenlenmesi gayretleri

The development of western-type large-scale consumption areas in Turkey and legal and structural regulation efforts in urban retail environments

Dergi
Megaron
Sayfa
90–100
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu doğrultuda, OECD ülkelerindeki perakende alanlarına ilişkin düzenlemeler-kısıtlamalar incelenmiş ve Türkiye’de hayata geçirilmesi düşünülen düzenlemeler açısından uygun politikalar tartışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tüm dünyada perakendecilik sektörü hızlı ve sürekli bir değişim içerisindedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye’de de, özellikle 1980’lerden sonra, perakendecilik sektörü ve kentsel perakende alanları radikal değişimler geçirmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu doğrultuda, OECD ülkelerindeki perakende alanlarına ilişkin düzenlemeler-kısıtlamalar incelenmiş ve Türkiye’de hayata geçirilmesi düşünülen düzenlemeler açısından uygun politikalar tartışılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye · ekonomik etki · Turkey

Özet

Tüm dünyada perakendecilik sektörü hızlı ve sürekli bir değişim içerisindedir. Türkiye’de de, özellikle 1980’lerden sonra, perakendecilik sektörü ve kentsel perakende alanları radikal değişimler geçirmiştir. Yaşanan bu değişim sürecinin en belirgin göstergeleri batı-tarzı büyük ölçekli tüketim mekânlarıdır. Büyük ölçekli tüketim mekânlarının kontrolsüz gelişiminin, kent merkezlerinin kültürel ve ticari işlerliğini azalttığı, yerel perakende işgücü yapısını bozduğu, bulunduğu kentsel doku içerisindeki perakende alanları kademelenmesini, arazi kullanım yapısını, trafik yoğunluğunu ve mimari karakteri değiştirdiği söylemleri pek çok gelişmiş ülkede uzun yıllardır dile getirilen olumsuzluklardır. Son dönemde bu olumsuzlukların varlığı ülkemizde de giderek daha çok çevre tarafından tartışılmaya başlanmış ve yaşanan hızlı değişimin istenmeyen sonuçlarının önlenebilmesi için bir takım yasal ve yapısal düzenlemelerin yapılması gündeme gelmiştir. Geçmişten günümüze pek çok ülke, yaşadıkları değişim sürecinin başında veya ortasında, büyük-ölçekli tüketim mekânlarının gelişimini sınırlayıcı-kısıtlayıcı yasal ve uygulamaya dönük düzenlemeleri hayata geçirmiştir. Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye’de perakende alanlarında süregelen değişimi genel hatlarıyla ortaya koymak ve yakın gelecekte ülkemizde hayata geçirilmesi düşünülen düzenleme gayretlerine, aynı alanda sağlıklı işleyen yurt dışı örneklerini de inceleyerek yeni açılımlar getirebilmektir. Bu doğrultuda, OECD ülkelerindeki perakende alanlarına ilişkin düzenlemeler-kısıtlamalar incelenmiş ve Türkiye’de hayata geçirilmesi düşünülen düzenlemeler açısından uygun politikalar tartışılmıştır.

Abstract

The retail sector has been experiencing a rapid and continuous change worldwide. There have also been profound changes in Turkey, especially after the 1980s. Both the retail sector and the urban retail environments have been altered radically. One of the most significant indicators of this change is the proliferation of western-type large-scale retail developments. Past experiences in developed countries have shown that the uncontrolled development of large-scale retail areas results in some undesired socioeconomic and physical outcomes, such as decline in the cultural and commercial activities of city centers, damage in existing retail workforce structure, and change in local retail hierarchy, nearby land uses, traffic loads and original architectural identity. Many countries have put into practice restrictive and regulatory policies to prevent these negative effects. As similar transformations have also been realized in Turkish retail environments, many institutions think that similar legal regulations must be implemented in Turkey as well. The present study investigates the ongoing retail change within the Turkish context, explores the legal and structural regulatory policies of the Organization for Economic Co-operation and Development (OECD) countries, and critically discusses the appropriate retail regulation policies for Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOMPİL, M., ÇELİK, H. M. (2009). Türkiye’de batı tarzı büyük ölçekli tüketim mekânlarının gelişimi ve kentsel perakende alanlarının yasal ve yapısal olarak düzenlenmesi gayretleri. Megaron, Cilt: 4 - Sayı: 2, 90–100. https://ajindex.com/articles/276568

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. McGoldrick, P.J., (1984), “Trends in retailing and consumer behavior within the U.K.”, 11-28, Store Location and Store Assessment Research, Davies R. L. ve Rogers, D. S. (Derl.), John Wiley & Sons, New York
  2. Rogers, D.S., (1984), “Trends in retailing and consumer behavior within North America”, 29-53, Store Location and Store Assessment Research, Davies R. L. ve Rogers, D. S. (Derl), John Wiley& Sons, New York
  3. Dawson, J. A. (Derl.), (1980), Retail geography, John Wiley & Sons, New York
  4. Guy, C., (1994), The retail development process: location, property, and planning, Routledge, London & New York
  5. Kumar N., (1997), The revolution in retailing: from market driven to market driving, Long Range Planning, 35(6), 830-835
  6. Tokatlı, N., Boyacı, Y., (1999), “The changing morphology of commercial activity in Istanbul”, Cities, 16(3), 181-193
  7. Kumcu E., Kumcu M. E., (1987), “Determinants of food retailing in developing countries: the case of Turkey”, Journal of MacroMarketing, Fall, 26-40
  8. Tokatlı, N., Özcan, G.B., (1998), “The state and the corporate private sector in the recent restructuring of Turkish retailing”, New Perspectives on Turkey, Spring/18,79-111
  9. Tokatlı, N., Boyacı, Y., (1998), “The changing retail industry and retail landscapes: the case of post-1980 Turkey”, Cities, 15(5), 345-359
  10. Soysal Danışmanlık, (2008), “Soysal alışveriş merkezleri kataloğu 2008”, Sektörel envanter oluşturmaya dönük hazırlanan ve periyodik olarak güncellenen perakende kataloğu, İstanbul
  11. Soysal Danışmanlık, (2009), “Soysal alışveriş merkezleri kataloğu 2009”, Sektörel envanter oluşturmaya dönük hazırlanan ve periyodik olarak güncellenen perakende kataloğu, İstanbul
  12. PricewaterhouseCoopers, (2005), “2004/2005 Global Retail&Consumer Study from Beijing to Budapest, report on Turkey”, Sektörel inceleme raporu, http://www.pwc. com.mu/gx/eng/about/ind/retail/growth/turkey.pdf (Erişim: Mayıs 2009)
  13. Bocutoğlu E., Atasoy Y., (2001), “Yükselen süpermarket olgusu karşısında bakkaliye sektörünün yeri ve Trabzon örneği,” Trabzon Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği, Yayın No: 7, Trabzon
  14. Nielsen-Turkiye, (2004), “Perakende ticaret indikatörleri Mayıs 2004”, Şirket Raporu, İstanbul
  15. Nielsen-Turkiye, (2008), “Retailers universe trends 2008”, Şirket Raporu, İstanbul
  16. Global Menkul Değerler A.Ş., (2007), “Turkish food retail: a tougher competitive environment ahead”, Sektörel inceleme raporu, İstanbul
  17. Şengül, H.T., (2002), “Tüketim