Dergiler / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 10 - Sayı: 1

Türkiye’ de Fizik Eğitimi Araştırmalarında Genel Eğilimler

GENERAL TRENDS IN PHYSICS EDUCATION RESEARCHES IN TURKEY

Sayfa
201–226
Yayın Tarihi
2013-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Araştırma sonucunda ölüm eğitimi programına katılan deneklerin ölüm kaygısı puanları eğitim öncesinden (x :72.79) sonrasına (x : 52.84) ve izleme testinde ( x : 49.95) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ölüm Kaygısıyla Baş Etme Psiko-Eğitim Programı”nın üniversite öğrencilerinin ölüm kaygılarına ve psikolojik iyi olma düzeylerine etkisini test etmek bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu deneysel araştırmanın çalışma evrenini, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü’ne 2006-2007 eğitim-öğretim yılında devam eden lisans öğrencileri oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Araştırma sonucunda ölüm eğitimi programına katılan deneklerin ölüm kaygısı puanları eğitim öncesinden (x :72.79) sonrasına (x : 52.84) ve izleme testinde ( x : 49.95) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2006-2007 Verileri
⚙️Değişkenler:ölüm eğitimi · ölüm kaygısı · yas danışmanlığı

Özet

Ölüm Kaygısıyla Baş Etme Psiko-Eğitim Programı”nın üniversite öğrencilerinin ölüm kaygılarına ve psikolojik iyi olma düzeylerine etkisini test etmek bu araştırmanın amacını oluşturmaktadır. Bu deneysel araştırmanın çalışma evrenini, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bölümü’ne 2006-2007 eğitim-öğretim yılında devam eden lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada Thorson-Powell Ölüm Kaygısı Ölçeği ile Ryff’ın Psikolojik İyi Olma ölçeği 216 öğrenciye uygulanmış, değerlendirme sonucunda örnekleme ölüm kaygısı puanı yüksek, psikolojik iyi oluş puanı düşük olan 37 öğrenci seçilmiştir. Bu öğrenciler seçkisiz olarak deney ve plasebo/kontrol gruplarına atanmıştır. Deney grubuna araştırmacı tarafından geliştirilen sekiz oturumluk ölüm eğitimi programı, plasebo/kontrol grubuna ise kültürel etkinlik programı uygulanmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda ölüm eğitimi programına katılan deneklerin ölüm kaygısı puanları eğitim öncesinden (x :72.79) sonrasına (x : 52.84) ve izleme testinde ( x : 49.95) istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalmıştır. Bununla birlikte deneklerin psikolojik iyi olma puanları deney ve kontrol grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılık göstermemiştir. Araştırma sonucunda, ölüm kaygısı yüksek ve psikolojik iyi olma düzeyi düşük öğrencilere uygulanan “Ölüm Kaygısıyla Baş Etme Psiko-Eğitim Programı”nın, öğrencilerin yüksek olan ölüm kaygısını azaltmada etkili olduğu ve bu etkinin uzun sürdüğü görülmüştür.

Abstract

This research is an experimental study in which the effects of death education on students’ death anxieties and their psychological well beings. Research group is students of Ankara University Guidance and Psychological Consultation Department in 2006-2007 education term. Thorson-Powell Death Anxiety Scale and Ryff’s Psychological Well-Being Scale are applied to 216 students in result of the evaluation of the scale, 37 students with high death anxiety scores and low psychological well-being scores are chosen. These students are assigned to experiment and placebo/control groups without any selection. The experimental group is applied eight-session death education program developed by researcher, the placebo/control group is cultural program. Death anxiety score levels of the subjects who took part in death education showed a meaningful difference before (x :72.79), after (x : 52.84) and observation test (x : 49.95) the experiment. However psychological well-being score levels of the subjects who participated to death education did not show a meaningful difference before and after the experiment.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SOSLU, D. (2013). Türkiye’ de Fizik Eğitimi Araştırmalarında Genel Eğilimler. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 201–226. https://ajindex.com/articles/27355

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Alkan, A. T. (1999);
  2. Bir Düğün Gecesi Denemesi, Düşünen Siyaset, S.4, ss.25–32, Esin Sanat Ankara:
  3. Felsefe Yayıncılık. Aries, P. (1991); Batılının Ölüm Karşısındaki Tavırları, Çev.: M. A. Kılıçbay, Ankara:
  4. Gece Yayınları.
  5. Bauman, Z. (2000), Ölüm ve Ölümsüzlük ve Diğer Yaşam Stratejileri, Çev.: Nurgül Demirdöven, İstanbul:
  6. Ayrıntı Yayınları.
  7. Bohart, J. & Bergland, B. (1979); The Impact of Death and Dying Counseling Groups on Death Anxiety in College Students, Death Educaiton, 2, pp.382–391.
  8. Burger, J. M. (2006);
  9. Kişilik, Çev.: Erguvansarıoğlu, İ. D., Kaknüs Yayınları,
  10. İstanbul.
  11. Cenkseven, F. (2004); Üniversite Öğrencilerinde Öznel ve Psikolojik İyi Olmanın Yordayıcılarının İncelenmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Çukurova Üniversitesi:
  12. Adana. Combs, D. C. (1981); The Effects of Selected Death Education Curriculum Models on Death Anxiety and Death Acceptance, Death Education, 5, pp.75–81.
  13. Combs, D. C. (1981); The Effects of Selected Death Education Curriculum Models on Death Anxiety and Death Acceptance, Death Education, 5, pp.75–81.
  14. Denton, J. & Wisenbaker, V. (1977); Death Experience and Death Anxiety Among Nurses and Nursing Students, Nursing Research, 26, pp.61–64. Downe-Wamboldt B. & Tamlyn D. (1997); An International Survey of Death Education Trends in Faculties of Nursing and Medicine, Death Studies, 21, pp.177-188.
  15. Durlak, J. A. (1979); Comparison Between Experiential and Didactic Methods of Death Education, Omega: Journal of Death and Dying, 9, 57–66.
  16. Durlak, J. A. & Kass, R. A. (1981); Clarifying The Measurement of Death Attitudes: A Factor Analytic Evaluation of 15 Self-Report Death Scales, Omega: Journal of Death and Dying, 12, pp.129–141.
  17. Glass, J. C. (1990); Changing Death Anxiety Through Death Education in The Public Schools, Death Studies, 14, 31–52.
  18. Heidegger, M. (2004). Varlık ve Zaman. Çev.: Aziz Yardımlı. İstanbul:
  19. İdea Yayınları.
  20. Karaca, F. (2000);
  21. Ölüm Psikolojisi, İstanbul:
  22. Beyan Yayınları Karaca, F. ve Yıldız, M. (2001); Thorson-Powell Ölüm Kaygısı Ölçeğinin Türkçe Çevirisinin Normal Populasyonda Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, TabulaRasa, Yıl: 1, Say.1, ss.:43-55. Kawagoe H., (2000); Death Education in Home Hospice Care in Japan Journal of Palliative Care, 16, 3, pp. 37–45. Knight K. H. & Elfenbein M. H. (1993); Relationship of Death Education to Anxiety, Fear and Meanin Associated With Death, Death Studies, 17, pp. 411–425.
  23. Koestenbaum, P. (1998); Ölüme Yanıt Var mı? (Çev.: Yılmaz Akgünlü). İstanbul:
  24. Mavi Yayınları.
  25. Köknel, Ö. (1