Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu ilaçların kullanım şekli ve dozajlarının belirlenmesi için hücre içi konsantrasyonlarının saptanması amacıyla in vivo çalışmaların planlanması gerektiği kanısına varılmıştır
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Leishmania (L.) tropica, Türkiye'de dahil olmak üzere Eski Dünya'da kutanöz leishmaniasisden (KL) sorumlu en önemli türdür. KL tedavisinde intralezyoner ve intramuskuler yoldan beş değerlikli antimon bileşikleri yaygın olarak kullanılmaktadır, fakat bu ajanlara karşı artan direnç alternatif ilaçların geliştirilmesini gerekli kılmaktadır. Bu çalışmada, makrolid grubundan iki antibiyotik olan azitromisin ve klaritromisinin L. topica'nın RPMI 1640 besiyerindeki promastigotlar ve makrofaj serisindeki amastigotlar üzerine olan antileishmanial aktiviteleri değerlendirilmiştir. Azitromisin ve klaritromisinin promastigotlar üzerindeki ED50 değerleri sırasıyla 5 µg/ml ve <5 µg/ml olarak, amastigotlar üzerindeki ED50 değerleri sırasıyla 50-75 µg/ml ve <3 µg/ml olarak bulunurken ED90 değerleri promastigotlar üzerinde 75 µg/ml ve 25 µg/ml olarak, amastigotlar üzerinde ise 100 µg/ml ve 10 µg/ml olarak bulunmuştur. Bu çalışmada, azitromisin ve klaritromisinin in vitro olarak L. tropica promastigot ve amastigotları üzerine etkili olduğu gösterilmiştir. Klaritromisin her iki parazit formunda da daha düşük dozlarda azitromisinden daha etkili olduğu belirlenmiştir. Bu ilaçların kullanım şekli ve dozajlarının belirlenmesi için hücre içi konsantrasyonlarının saptanması amacıyla in vivo çalışmaların planlanması gerektiği kanısına varılmıştır
Abstract
Leishmania (L.) tropica is one of the most common species responsible for cutaneous leishmaniasis (CL) in the Old World including Turkey. The pentavalent antimonials are widely used as intralesional and/or intramuscular in the treatment of CL, but increase in resistance to these agents led to investigations on alternative drugs. In vitro antileishmanial activities of two macrolides, azithromycin and clarithromycin were evaluated on promastigotes in RPMI 1640 medium and amastigotes in macrophage series of L. tropica. ED50 values of azithromycin and clarithromycin were found to be 5 µg/ml and <5 µg/ml on promastigotes, and 50-75 µg/ml and <3 µg/ml on amastigotes, respectively, while ED90 values of the same drugs were 75 µg/ml and 25 µg/ml on promastigotes and 100 µg/ml and 10 µg/ml on amastigotes, respectively. Our data suggested that clarithromycin and azithromycin were effective on both L. tropica promastigotes and amastigotes in vitro. Clarithromycin was found to be more effective than azithromycin at lower concentrations on promastigotes and amastigotes. In vivo studies should be planned to detect intracellular concentrations of these drugs for the effective route and dosage