Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışmada E. histolytica prevalansının düşünülenden çok daha az bulunduğu ve hastaların büyük kısmına (%94.6) gereksiz tedavi verildiği sonucuna varılmıştır (P<0.01).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada Dumlupınar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin çeşitli kliniklerine müracaat eden ve dışkı bakılarında amip aranması istenilen hastalarda E. histolytica/dispar ve E. histolytica'nın prevalansının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çeşitli kliniklerden 2007-2010 yılları arasında Parazitoloji Laboratuarına yönlendirilen ishalli hastaların dışkıları önce nativ lugol ve gerekli durumda trikrom boyama ile mikroskobik olarak incelenmiş, E. histolytica/dispar olarak teşhisi yapılanlar test edileceği zamana kadar usulüne uygun olarak muhafaza edilmiş ve bu şekilde bekletilen dışkı örnekleri ELISA yöntemiyle (Wampole® E. histolytica II Techlab®, Inc., Blacksburg, VA) test edilerek E. histolytica yayılımı belirlenmiştir. Parazitoloji Laboratuarına yönlendirilen 617 ishalli hastaya ait dışkı örneğinden hazırlanan boyalı preparatlar mikroskobik olarak incelenmiştir. E. histolytica/dispar olarak teşhisi yapılan 37 dışkı örneği test edileceği zamana kadar usulüne uygun olarak saklanmıştır. Muhafaza edilen numuneler ELISA yöntemiyle test edilmiş ve E. histolytica sadece iki hastada (%0.32) saptanmıştır. E. histolytica/dispar mikroskobik incelemeyle %5.99 oranında belirlenmiş olup bu grupta ELISA yöntemiyle spesifik antijen aranmasıyla E. histolytica prevalansı %0.32 olarak bulunmuştur. Çalışmada E. histolytica prevalansının düşünülenden çok daha az bulunduğu ve hastaların büyük kısmına (%94.6) gereksiz tedavi verildiği sonucuna varılmıştır (P<0.01). Mikroskobik bakıda E. histolytica/dispar olarak tespit edilen örneklerin en kısa zamanda ayırıcı tanı yöntemiyle tekrar değerlendirilmesi ve bu incelemede laboratuar imkanlarının elvermesi durumunda bütün dışkıların spesifik antijen yönünden araştırılmasının uygun yaklaşım olacağı sonucuna varılmıştır
Abstract
This study evaluates prevalence of E. histolytica/dispar and E. histolytica at stool tests of patients who were admitted to various clinics of Dumlupınar University Medical School and subsequently were required to be examined for amoebae presence in their fecal matters. Stool samples of 617 patients with diarrhea, sent to Parasitology Laboratory between the years 2007 and 2010, were first examined microscopically using native lugol, and trichrome staining when necessary; and 37 samples (5.99%) found containing E. histolytica/dispar preserved under technically-required conditions for following ELISA testing (Wampole® E. histolytica II Techlab®, Inc., Blacksburg, VA) to detect E. histolytica by looking for specific antigens. Only two samples (0.32%) were found to contain E. histolytica. It may be concluded that prevalence of E. histolytica is much lower than expected and a great majority of patients (94.6%) were treated needlessly (P<0.01). Therefore, a more prudent approach would be that the stool samples found to contain E. histolytica/dispar to be re-evaluated immediately by differential diagnosis method, and all stool samples to be examined for specific antigens when laboratory capacity allows