Dergiler / Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 15 - Sayı: 4

Dikim sıklığının yerelmasının (Helianthus tuberosus L.) hasıl verimi ve silaj kalitesi üzerine etkilerinin belirlenmesi

The determination of planting density on herbage yield and silage quality of Jerusalem artichoke (Helianthus tuberosus L.) green mass

Sayfa
581–586
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre; silajlara ait pH düzeyleri 4.54-4.81 (P=0.5) ve organik asitlerden laktik asit içerikleri %2.12-4.30, asetik asit içerikleri %1.97-2.32, propiyonik asit içerikleri ise %0.29-0.41 olarak bulunurken; silajların amonyak azotu içerikleri %0.82-1.14 aralığında tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, farklı dikim sıklıklarında üretilen yerelması (Helianthus tuberosus L.) hasılının verimi ile elde edilen silajın kalite, besin madde içeriği ve in vitro sindirilebilirliklerinin belirlenmesi amaçlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma bölünmüş parseller deneme desenine göre dört tekrarlı olarak düzenlenmiş ve dört farklı dikim sıklığı denenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre; silajlara ait pH düzeyleri 4.54-4.81 (P=0.5) ve organik asitlerden laktik asit içerikleri %2.12-4.30, asetik asit içerikleri %1.97-2.32, propiyonik asit içerikleri ise %0.29-0.41 olarak bulunurken; silajların amonyak azotu içerikleri %0.82-1.14 aralığında tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:hayvan yemleme · yeşil yem · yem bitkileri

Özet

Bu çalışmada, farklı dikim sıklıklarında üretilen yerelması (Helianthus tuberosus L.) hasılının verimi ile elde edilen silajın kalite, besin madde içeriği ve in vitro sindirilebilirliklerinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma bölünmüş parseller deneme desenine göre dört tekrarlı olarak düzenlenmiş ve dört farklı dikim sıklığı denenmiştir. Bu sıklıklar, 70x50 cm (Kontrol), 30x50 cm (Grup I), 50x50 cm (Grup II) ve 85x50 cm (Grup III) şeklinde düzenlenmiştir. Elde edilen hasıllar, 1L’lik kavanozlarda silolanarak, silajları ve kurutularak da orijinal örnekleri elde edilmiştir. Buna göre; silajlara ait pH düzeyleri 4.54-4.81 (P=0.5) ve organik asitlerden laktik asit içerikleri %2.12-4.30, asetik asit içerikleri %1.97-2.32, propiyonik asit içerikleri ise %0.29-0.41 olarak bulunurken; silajların amonyak azotu içerikleri %0.82-1.14 aralığında tespit edilmiştir. Silaj ve orijinal hasıl için kuru madde (KM) değerleri, %29.99-33.28 ile %37.05-39.40; organik madde (OM) düzeyleri, %85.41-85.79 ile %86.74-87.88; ham protein (HP) değerleri, %8.58-9.59 ile %9.32-11.19; nötral deterjan fiber (NDF) değerleri %35.58-42.53 ile %35.19-37.05; asit deterjan fiber (ADF) değerleri %23.94- 30.12 ile %23.51-25.08 olarak bulunmuştur. IOMS (In vitro organik madde sindirilebilirliği) değerleri silaj ve orijinal hasıl için %51.71- 54.67 ile %59.15-63.13; metabolik enerji (ME), Mkal/kg değerleri ise 1.870-2.012 ile 2.139-2.284 olarak belirlenmiştir (P<0.05). Yerelması hasılına ait KM verimi 297.3-768.1 kg/da arasında bulunmuştur (P<0.01). Sonuç olarak, yerelması hasılının alternatif bir kaba yem olarak iyi kaliteli bir yeşil yem bitkisine benzer verim ve besin madde içeriğine sahip olduğu görülmüştür. Dikim sıklığının bir miktar artırılması verimi artırırken, belirli bir düzeyin üzerinde ise negatif etkisi olduğu saptanmıştır. Yerelması dikim sıklığının 50x50 cm olması durumunda en iyi verimin alındığı ve genel olarak yer elması hasılı silajının orijinal haline kıyasla daha düşük besin madde içeriği, in vitro organik madde sindirilebilirliği ve enerjiye sahip olduğu, buna dayanarak yer elması hasılının hayvanlara yeşil olarak verilmesinin daha uygun olacağı, ancak gerektiğinde silolanarak hayvanlara yedirilebileceği sonucuna varılmıştır.

Abstract

The aim of this study was to determine green mass yield, silage quality prepared from green mass, nutrient content and digestibility of Jerusalem artichoke (Helianthus tuberosus L.) planted at varying planting densities. Experiment was designed as split plot with four replication and four different plant densities were tested. Planting densities were 70x50 cm (Control), 30x50 cm (Group I), 50x50 cm (Group II), and 85x50 cm (Group III). Chopped green mass were utilized as both silage prepared into 1 L jar-silo and dried original samples. pH of silages were 4.54-4.81 (P=0.5). Lactic acid, acetic acid, propionic acid, and ammonia-N levels were 2.12-4.30%, 1.97-2.32%, 0.29-0.41%, 0.82-1.14%, respectively (P<0.05). Dry matter (DM), organic matter (OM), crude protein (CP), neutral detergent fiber (NDF), acid detergent fiber (ADF), in vitro organic matter digestibility (IOMD), metabolic energy (ME) Mcal/kg values were 29.99-33.28% and 37.05-39.40%; 85.41-85.79% and 86.74-87.88%; 8.58-9.59% and 9.32-11.19%; 35.58-42.53% and 35.19-37.05%; 23.94-30.12%and 23.51-25.08%; 51.71-54.67% and 59.15- 63.13%; 1.87-2.012% and 2.139-2.284% for silage and original samples, respectively. Dry matter yields of Jerusalem artichoke ranged from 297.3 to 768.1 kg/da (P<0.01). In conclusion, Jerusalem artichoke as an alternative feedstuff has a forage yield and nutrient content similar to high quality forage. Increasing planting density quadratically increased forage yield. The highest yield was obtained with 50x50 cm planting density. In general, Jerusalem artichoke silage has lower nutrient content, in vitro organic matter digestibility and energy value compared with original sample. Based on this data, Jerusalem artichoke green mass should be preferred to feed to animals as green forage, but can be fed to animals as silage if necessary.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARSLI, M. A., BİNGÖL, N. T. (2009). Dikim sıklığının yerelmasının (Helianthus tuberosus L.) hasıl verimi ve silaj kalitesi üzerine etkilerinin belirlenmesi. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 4, 581–586. https://ajindex.com/articles/272276

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Ensminger ME, Olentin CG: Feeds Nutrition Component, 1st ed. The Ensminger Publishing Company, California, 1980
  2. Filya İ: Silaj Kalitesinin ArtIrIlmasInda Yeni Gelişmeler. International Animal Nutrition Congress. 4-6 September, Isparta, 2000
  3. Swanton CJ: Ecological aspects of growth and development of Jerusalem artichoke (Helianthus tuberosus L.). PhD Thesis, The University of Western Ontario, Canada, 1986
  4. Khllh F, Küçükler AH, Şaşth H: FarklI ekim zamanI ve potasyum uygulamasInIn yerelmasInda (Helianthus tuberosus L.) yumru verimi, verim unsurlarI ve kuru madde içeriğine etkisi. http:// www.ipipotash.org/udocs/Effect%20of%20Different%20Planting %20Date%20and%20Potassium%20Application%20on%20Tube r%20Yield.pdf. Erişim tarihi: 18.02.2009
  5. Seiler GJ: Nitrogen and mineral content of selected wild and cultivated genotypes of Jerusalem artichoke. Argon J, 80, 681687, 1988
  6. Seiler GJ, Campbell LG: Genetic variability for mineral element concentrations of wild Juresalem artichoke forage. Crop Sci, 44, 289-292, 2004
  7. Alçiçek A, Tümer S, Özkul H: Kaba yem kaynağI olarak yapraklI enginar sapI silajInIn besin madde içeriği ve yem değeri üzerine bir ön çalIşma. Ege Üniv Ziraat Fak Derg, 37, 27-34, 2000
  8. Gül MA, Alçiçek A, Tümer S: YapraklI enginar saplarInIn silolanma imkanI ve yem değeri üzerine bir araştIrma. Anadolu, 11, 20-32, 2001
  9. Cusicanqui JA, Lauer JG: Plant density and hybrid influence on corn forage yield and quality. Argon J, 91, 911-915, 1999
  10. Polan CE, Stieve D, Garret JC: Protein preservation and ruminal degradation of ensiled forage treated with heat, formic acid, ammonia or microbial inoculant. J Dairy Sci, 81, 765-776, 1998
  11. Leventini MW, Hunt CW, Roffler RE, Casebolt DG: Effect of dietary level of barley-based supplements and ruminal buffer on digestion and growth by beef cattle. J Anim Sci, 68, 4334-4344, 1990
  12. Filya I: The effect of Lactobacillus buchneri and Lactobacillus plantarum on the fermentation, aerobic stability, and ruminal degradability of low dry matter corn and sorghum silages. J Dairy Sci, 86, 3575-3581, 2003
  13. Akkhlhç M, Sürmen S: Yem Maddeleri ve Hayvan Besleme Laboratuvar KitabI. Ankara Üniv, BasImevi, Ankara, 1979
  14. Van Soest PJ, Robertson JB: Systems of analyses for evaluation of fibrous feed. In, Pigden WJ, Balch CC, Graham M (Eds): Proc. Int. Workshop on Standardization of Analytical Methodology for Feed. Int. Dev. Res. Center, Ottowa, Canada, pp. 49-60, 1979
  15. Goering HK, Van S