Dergiler / Journal of Tourism and Gastronomy Studies / 2017 / Cilt: 5 - Sayı: 4

Turizm Lisans ve Önlisans Eğitiminde 2017 Yılı Sayısal Değerlendirmeler

Evaluations for 2017 Year in Tourism Associate Degree and Undergraduate Education)

Sayfa
47–58
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, öğrencilerin "işletmecilik" bölümlerine tercih yapmaktan uzak durduklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada, Türkiye'de turizm eğitiminin önemli bir aşaması olan lisans, önlisans ve yüksekokul eğitimine yönelik 2017 yılı kontenjan ve başvuru durumları incelemek ve Türkiye'deki turizm eğitiminin geleceğine yönelik çıkarımlarda bulunmak amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaç doğrultusunda, ÖSYM tarafından ilan edilen, 2017-ÖSYS Yerleştirme Sonuçlarına İlişkin Sayısal Bilgiler tablosundaki ilgili turizm programları incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, öğrencilerin "işletmecilik" bölümlerine tercih yapmaktan uzak durduklarını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmada, Türkiye'de turizm eğitiminin önemli bir aşaması olan lisans, önlisans ve yüksekokul eğitimine yönelik 2017 yılı kontenjan ve başvuru durumları incelemek ve Türkiye'deki turizm eğitiminin geleceğine yönelik çıkarımlarda bulunmak amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, ÖSYM tarafından ilan edilen, 2017-ÖSYS Yerleştirme Sonuçlarına İlişkin Sayısal Bilgiler tablosundaki ilgili turizm programları incelenmiştir. İncelemeler sonucunda, turizm programlarındaki kontenjanlar ve bu kontenjanlara yerleşen öğrencilerin sayıları bölümler bazında değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmelere göre, turizm programlarındaki kontenjanların ciddi oranda boş kaldığı belirlenmiştir. Boş kalan kontenjanların büyük bir kısmını, TM-1 puan türü ile öğrenci kabul eden "Turizm İşletmeciliği", "Turizm ve Otelcilik", "Turizm ve Otel İşletmeciliği", "Seyahat İşletmeciliği", "Seyahat İşletmeciliği ve Turizm Rehberliği", "Yiyecek ve İçecek İşletmeciliği", "Konaklama İşletmeciliği" ve YGS-6 puan türü ile öğrenci kabul eden "Turizm ve Otel İşletmeciliği" ve "Sağlık Turizmi İşletmeciliği" bölümleri oluşturmaktadır. Sonuçlar, öğrencilerin "işletmecilik" bölümlerine tercih yapmaktan uzak durduklarını göstermektedir. Ayrıca, birçok bölümde bulunan ikinci öğretimlerin de tercih edilmemesi kontenjanların boş kalmasını sağlamıştır. Tercih edilmeyen ikinci öğretimlerin kapatılması, hemen hemen her ilden ziyade, ihtiyaç duyulan illerde turizm bölümlerinin muhafaza edilmesi kontenjanların verimli ve etkin kullanılmasını sağlayacaktır

Abstract

In this research, it is aimed to examine the quota and application cases of 2017 for the undergraduate, associate and college education which is an important step of tourism education in Turkey and to make inferences about the future of tourism education in Turkey. In accordance with this purpose, the related tourism programs are examined in the table of 2017-ÖSYS Placement Results announced by OSYM. As a result of the examinations, the quotas for tourism programs and the number of students who settled in these quotas are evaluated on the basis of departments. According to the evaluations, the quotas of tourism programs are determined to be empty in serious condition. A large part of the remaining quota are made up of “Tourism Management”, “Tourism and Hotel”, “Tourism and Hotel Management”, “Travel Management”, “Travel Management and Tourism Guide”, “Food and Beverage Management”, “Accommodation Management” which accept students with TM-1 score type and “Tourism and Hotel Management”, “Health Tourism Management” which accept students with YGS-6 score type. The results show that students are far from choosing to “management” departments. Moreover, Moreover, the fact that the evening educations in many departments are not preferred also allowed the quotas to remain empty. The closure of non-preferred evening educations and the preservation of the tourism departments in the needed provinces will ensure efficient and effective use of the quotas

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAYLA, Ö., SİLİK, C. E., DÜLGER, A. S. (2017). Turizm Lisans ve Önlisans Eğitiminde 2017 Yılı Sayısal Değerlendirmeler. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, Cilt: 5 - Sayı: 4, 47–58. https://ajindex.com/articles/271334

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. KAYNAKÇA Arranz, N., Ubierna, F., Arroyabe, M.F., Perez, C. & Arroyabe, J. C. F. (2017). “The effect of tourism education on students’ entrepreneurial vocation”, Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, Vol. 17, No. 3, 312- 330. Barrows, C. and Bosselman, R. (1999).
  2. Hospitality Management Education, NY: Haworth, Binghamton, Çimen, H., Akbaba, A. (2006). “Otel yöneticilerinin lisans düzeyinde turizm eğitimi almış ile ilgili değerlendirmeleri: ankara'daki dört ve beş yıldızlı otellerde bir araştırma”, Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt. 6, Sayı: 12, 229-251.
  3. Daniel, A. D., Costa, R. A., Pita, M., Costa, C. (2017). “Tourism education: what about entrepreneurial skills?”, Journal of Hospitality and Tourism Management, Vol. 30, 65-72.
  4. Dinçer F. İ., Akova, O. ve Kaya, F. (2013). “Meslek yüksekokulu turizm ve otel işletmeciliği programı öğrencilerinin kariyer planlaması üzerine bir araştırma: istanbul üniversitesi ve gümüşhane üniversitesi örneği”, 3.Uluslararası Meslek Yüksekokulu Sempozyumu, Ardahan, 42-56.
  5. Dünya Turizm Örgütü (2017). http://www2.unwto.org/ (Erişim Tarihi:17.09.2017).
  6. Gürdal, M. (2002). “Türkiye’de mesleki turizm eğitiminin yapısal analizi, okullaşma eğitimin kalitesi-staj-istihdam sorunları ve çözüm önerileri”, Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Konferansı, 391-400.
  7. Hsu, C.H.C., Xiao, H., Chen, N. (2017). “Hospitality and tourism education research from 2005 to 2014”, International Journal of Contemporary Hospitality Management, Vol. 29, No. 1, 141-160.
  8. Israeli, A. (2014). “An inter-paradigmatic agenda for research, education and practice in hospitality management”, International Journal of Hospitality Management, Vol. 42, No. 3, 188-191.
  9. Koh, K. (1995). “Designing the four-year tourism management curriculum: a marketing approach”, Journal of Travel Research, Vol. 34, No. 1, 68-72.
  10. Kozak, M. (2009). “Akademik turizm eğitimi üzerine bir durum analizi”, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bahar 2009, Sayı. 22, 1-20.
  11. Kozak, N., Kozak, A. M. ve Kozak, M. (2009). Genel Turizm. Ankara:
  12. Detay Yayıncılık. Mısırlı, İ. (2002). “Turizm sektöründe meslek standartları ve mesleki belgelendirme sistemi (sertifikasyon)”, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt. 13, Sayı. 1, 39-55.
  13. Olalı, H. (1984). “The framework and problems of tourism education in turkey, Tourism Education Congress”, İstanbul, October 16-17, 1984, Boğaziçi University Tourism Administration Progra