Dergiler / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Sayı: 39

KLASİK EDEBİYATIN EĞİTİMİ ÜZERİNE DÜŞÜNCELER

Ömer Demirbağ(VAN YÜZÜNCÜ YIL ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
137–150
Yayın Tarihi
2018-03-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazı, resmi kurumlar kapsamında, eğitim - öğretim düzeyinde ve toplum nezdinde klasik edebiyatımızın tekrar güncellenmesine dair yapılabileceklerin tespiti üzerinedir ve dikkat çekme kabilinden konu hakkındaki düşünceleri paylaşma mahiyetindedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dîvân edebiyatı Batı etkisinin başladığı Tanzimat döneminden sonra gittikçe artan, koyulaşan bir reddedilişe maruz kalmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Toplumsal seviyede ve eğitim-öğretim bünyesinde neler yapılabileceğine dair düşünceler üretilmeli, dönemler boyu kasıtlı bir ihmal ile unutturulmaya çalışılmış dîvân edebiyatımız, bize ait bir miras, bir değer olarak tekrar topluma kazandırılmalıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazı, resmi kurumlar kapsamında, eğitim - öğretim düzeyinde ve toplum nezdinde klasik edebiyatımızın tekrar güncellenmesine dair yapılabileceklerin tespiti üzerinedir ve dikkat çekme kabilinden konu hakkındaki düşünceleri paylaşma mahiyetindedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Klasik · Eğitim · Toplum

Özet

Dîvân edebiyatı Batı etkisinin başladığı Tanzimat döneminden sonra gittikçe artan, koyulaşan bir reddedilişe maruz kalmıştır. Özellikle Cumhuriyet’ten sonra neredeyse büsbütün hiç olmamış farz edilen klasik edebiyatımız, artık keşfedilmeyi, canlandırılmayı ve yeniden yorumlanmayı beklemektedir. Toplumsal seviyede ve eğitim-öğretim bünyesinde neler yapılabileceğine dair düşünceler üretilmeli, dönemler boyu kasıtlı bir ihmal ile unutturulmaya çalışılmış dîvân edebiyatımız, bize ait bir miras, bir değer olarak tekrar topluma kazandırılmalıdır. Ön yargılardan ve siyasi ideolojik yönlendirme, biçimlendirme çabalarından uzak, bilimsel ve gerçekçi bir yaklaşımla bu konuya eğilmenin zamanı geldiği kanısı ortaya çıkmıştır. Esasen kültürel birikim, belli başlı dönemlerle sınırlı kalarak birkaç kuşağın gözünden kaçırılsa bile, onun bütünüyle yok farz edilmesi ya da sonsuza kadar tamamen unutturulması, bilimsel olarak da mümkün değildir. Öyleyse en gerçekçi yaklaşım, dîvân edebiyatımızın ve klasik birikimimizin varlığını kabul etmek, onu tanımak ve ciddiye almak. Bu yazı, resmi kurumlar kapsamında, eğitim - öğretim düzeyinde ve toplum nezdinde klasik edebiyatımızın tekrar güncellenmesine dair yapılabileceklerin tespiti üzerinedir ve dikkat çekme kabilinden konu hakkındaki düşünceleri paylaşma mahiyetindedir.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Demirbağ, Ö. (2018). KLASİK EDEBİYATIN EĞİTİMİ ÜZERİNE DÜŞÜNCELER. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 39, 137–150. https://ajindex.com/articles/27126

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Ayan, H. (2014). Nesîmî Dîvânı. Ankara:
  2. TDK Yay. Akyol, T. (2001). “Sayın Ecevit…”. Milliyet Gazetesi, 20 Aralık. Aypay, A. İ. (1992). Nahîfî Süleymân Efendi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi SBE, Konya. Beyatlı, Y. K. (1988). Rubâîler ve Hayyâm Rubâîlerinin Türkçe Söyleyişi. İstanbul:
  3. İstanbul Fetih Cemiyeti. Demirbağ, Ö. (2011). Necip Fazıl ve Dîvân Şiiri. JASSS. Volume 4 Issue 2, p. 15-27.
  4. Ercilasun, B. (1994). Orhan Veli Kanık. İstanbul:
  5. MEB Yay. Halman, T. S. (1995). Şeyh Gâlib ve Dîvân Şiirinin Değeri. Beşir Ayvazoğlu, Şeyh Gâlib Kitabı. İstanbul:
  6. İBB Yay. İpekten, H. (1990). Nâ’ilî Dîvânı. Ankara:
  7. Akçağ Yay. İsen, M. vd. (2012). Sultanların Şiirleri Şiirlerin Sultanları. İstanbul:
  8. Kapı Yay. Kabaklı, A. (2008). Türkiye’yi Yoğuranlar. İstanbul:
  9. Türk Edebiyatı Vakfı. Kayaokay, İ. (2018). Eski Türk Edebiyatı Alanındaki Yüksek Lisans ve Doktora Tezlerinde Görülen Eğilimler. İJLA. Volume 6/1 March, p. 353/368. Kısakürek, N. F. (2010). Hikâyelerim. İstanbul: bd Yay. Kolcu, A. İ. (2007). Millî Edebiyat I. Erzurum: Salkımsöğüt Yay. Okçu, N. (1993). Şeyh Gâlib ve Dîvânının Tenkidli Metni. Ankara:
  10. KB Yay. Orhan Veli. (2011). Bütün Şiirleri. İstanbul:
  11. YKY. Tonga, N. (2007). Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatında Divan Şiiri Tartışmaları ve Gelenekten Faydalanma. Turkish Studies, Tunca Kortantamer Özel Sayısı II. Yahya Kemal. (1985). Eski Şiirin Rüzgâriyle. İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti.