KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 2

İşbirlikli Öğrenmenin Akademik Başarı Üzerine Etkisi: Bir Meta-Analiz Çalışması

The Effect of Collaborative Learning On Academic Achievement: A Meta-Analysis Study

Mücahit CAMNALBUR
DUYGU MUTLU BAYRAKTAR
Sayfa
1149–1172
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına katkısının geleneksel öğretim yöntemine göre, daha fazla olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada işbirlikli öğrenmenin, öğrencilerin akademik başarılarına etkisini deneysel yöntemlerle ortaya koyan çalışmaların etki büyüklüklerinin birleştirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Elde edilecek etki büyüklüğünün öğrencilerin öğrenim düzeylerine, çalışmaların yılına, uygulandığı derslere, eğitim kademesine ve alanlara göre farklılık gösterip göstermediğinin meta-analiz yöntemiyle araştırılması amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına katkısının geleneksel öğretim yöntemine göre, daha fazla olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:İşbirlikli Öğrenme · Geleneksel Öğretim · Meta Analiz

Özet

Bu araştırmada işbirlikli öğrenmenin, öğrencilerin akademik başarılarına etkisini deneysel yöntemlerle ortaya koyan çalışmaların etki büyüklüklerinin birleştirilmesi amaçlanmıştır. Elde edilecek etki büyüklüğünün öğrencilerin öğrenim düzeylerine, çalışmaların yılına, uygulandığı derslere, eğitim kademesine ve alanlara göre farklılık gösterip göstermediğinin meta-analiz yöntemiyle araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaçla, Yüksek Öğrenim Kurumu (YÖK) Ulusal Tez Merkezi veritabanında yayınlanan, erişimine izin verilmiş yüksek lisans ve doktora tezleri incelenmiştir. Bu kapsamda, 1995-2017 yılları arasında yapılmış 173 tez incelenerek, meta analize dahil edilme kriterlerine uyan 97 deneysel çalışma araştırma kapsamına alınmıştır. Meta analitik etki analizi yönteminin kullanıldığı bu çalışmada, işbirlikli öğrenme yönteminin, geleneksel öğretim yöntemine göre, öğrencilerin akademik başarılarına olan etki büyüklüğü 0.879 olarak bulunmuştur. Etki değerinin tüm alanlarda Thalheimer ve Cook tarafından yapılan kategorizasyona göre geniş, Cohen ve arkadaşları tarafından yapılan kategorizasyona göre ise büyük etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Buna göre işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına katkısının geleneksel öğretim yöntemine göre, daha fazla olduğu söylenebilir.

Abstract

This study aims to combine the effect sizes of the studies demonstrating the effect of collaborative learning on the academic achievements of students with experimental methods, and to investigate whether the effect size to be obtained differs according to the educational attainments of the students, the publication years of the works, the courses applied, and the levels of education and the branches through meta-analysis method. For this purpose, Master’s and PhD theses accessible in the database of Council of Higher Education (YÖK) were scanned. Completed during 1995-2017, 97 theses meeting meta-analysis inclusion criteria were scrutinized. The effect size of collaborative learning method on the academic achievement is found as 0.879 compared to the traditional method. The effect value is found to be large in all areas according to the classification made by Thalheimer and Cook, and Cohen et al.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CAMNALBUR, M., BAYRAKTAR, D. M. (2018). İşbirlikli Öğrenmenin Akademik Başarı Üzerine Etkisi: Bir Meta-Analiz Çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 1149–1172. https://ajindex.com/articles/270199

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Açıkgöz, K. Ü. (2002). Aktif ögrenme. Izmir: Egitim Dünyasi Yayinlari. Anaya, A. R., Luque, M., & Peinado, M. (2016). A visual recommender tool in a collaborative learning experience. Expert Systems with Applications, 45, 248-259.
  2. Arslan, A., & Zengin, R. (2016). İşbirlikli Öğrenme Yönteminin Bilimsel ve Sosyal Beceriler Üzerindeki Etkisi. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(1), 23-45.
  3. Başol, G., Doğuyurt, M.F. & Demir, S. (2016). Türkiye örnekleminde meta analiz çalışmalarının içerik analizi ve metedolojik değerlendirilmesi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 714-745.
  4. Borenstein, M., Hegdes, L.V., Higgins, J.P.T., & Rothstein,H.R. (2009). Introduction to meta analysis. West Sussex, UK: John Wiley. Biasutti, M. (2017). A comparative analysis of forums and wikis as tools for online collaborative learning. Computers & Education, 111, 158-171.
  5. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  6. PegemA Yayıncılık. Camnalbur, M., & Erdogan, Y. (2008). A meta analysis on the effectiveness of computer-assisted instruction: Turkey sample. Kuram Ve Uygulamada Egitim Bilimleri, 8(2), 497. Capar, G., & Tarim, K. (2015). Efficacy of the Cooperative Learning Method on Mathematics Achievement and Attitude: A Meta-Analysis Research. Educational Sciences: Theory and Practice, 15(2), 553-559.
  7. Cohen, R. D., Woseth, D. M., Thisted, R. A., & Hanauer, S. B. (2000). A meta-analysis and overview of the literature on treatment options for left-sided ulcerative colitis and ulcerative proctitis. The American journal of gastroenterology, 95(5), 1263-1276.
  8. Coll, C., Rochera, M. J., & de Gispert, I. (2014). Supporting online collaborative learning in small groups: Teacher feedback on learning content, academic task and social participation. Computers & Education, 75, 53-64.
  9. Cooper, H., Hedges, L. V., & Valentine, J. C. (2009). The handbook of research synthesis and metaanalysis (2nd edition). New York: Russell Sage Publication. Dascalu, M. I., Bodea, C. N., Moldoveanu, A., Mohora, A., Lytras, M., & de Pablos, P. O. (2015). A recommender agent based on learning styles for better virtual collaborative learning experiences. Computers in Human Behavior, 45, 243-253.
  10. Demirel, Ö. (2011). Öğretim ilke ve yöntemleri öğretme sanatı. Pegem A Yayıncılık. Dillenbourg, P., Baker, M. J., Blaye, A., & O'Malley, C. (1995). The evolution of research on collaborative learning. Learning in Humans and Machine: Towa