Dergiler / İşletme Araştırmaları Dergisi / 2014 / Cilt: 6 - Sayı: 3

İnsan Kaynakları İstihdamında İlçe Emniyet Müdürlükleri için Çok Faktörlü Personel Dağılım Modeli

A Multifactorial Personnel Distribution Model in the Human Resources Employment for the District Police Departments

Sayfa
200–221
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bulgu doğrultusunda geliştirilen Çok Faktörlü Personel Dağılım Modelinde bu temel dört unsur birlikte yer almıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsan kaynakları istihdamı örgütlerin etkinlik ve verimliliği açısından çok önemli bir yönetim sürecidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Polis hizmetlerinin etkin ve verimli sunulması için en uygun personel sayısının belirlenmesi, yönetimler ve yöneticiler için çok kritik bir karar sürecini ifade etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bulgu doğrultusunda geliştirilen Çok Faktörlü Personel Dağılım Modelinde bu temel dört unsur birlikte yer almıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İnsan kaynakları istihdamı örgütlerin etkinlik ve verimliliği açısından çok önemli bir yönetim sürecidir. Polis hizmetlerinin etkin ve verimli sunulması için en uygun personel sayısının belirlenmesi, yönetimler ve yöneticiler için çok kritik bir karar sürecini ifade etmektedir. Emniyet Teşkilatı yönetimine katkı sağlaması amacıyla çalışmada örneklem olarak belirlenen 256 ilçenin özel durumları, teşkilat yapıları ve risk faktörleri ile "Çok Faktörlü Personel Dağılım Modeli" geliştirilmiş ve Emniyet Teşkilatının personel dağılımının etkin ve verimli yapılmasına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Çalışmada kalitatif ve kantitatif yöntemler bir arada kullanılmıştır. Personel dağılımlarında 1) birimler için minimum personel sayısı, (2) nüfus değişkeni ve diğer risk faktörüne göre personel, (3) ilin özel durumundan personel ve (4) benzer özellikte diğer birimler ile kıyaslama yapılması olmak üzere temelde dört unsurun birlikte değerlendirilerek planlama yapılmasının yararlı olacağı bulunmuştur. Bu bulgu doğrultusunda geliştirilen Çok Faktörlü Personel Dağılım Modelinde bu temel dört unsur birlikte yer almıştır.

Abstract

Human resources employment is a very essential management process for effectiveness and efficiency of organizations. Determining the optimal number of staff represents a very essential management and decision-making process to provide effective and efficient policing services. In this study, the personnel allocation of Turkish National Police (TNP) to 256 districts in respect to their organizational structure, special situations, and risk factors was simulated with developed Multifactorial Personnel Distribution Model. A combination of qualitative and quantitative methods was used in this study. In Multifactorial Personnel Distribution Model, basically four elements were found to be useful for the planning. Those are; (1) minimum number of staff for units, (2) the number of staff based on population and other risk factors, (3) the number of staff based on special situation of province, and (4) benchmarking with other units that have similar characteristics.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYCAN, C., HARMANCI, F. M. (2014). İnsan Kaynakları İstihdamında İlçe Emniyet Müdürlükleri için Çok Faktörlü Personel Dağılım Modeli. İşletme Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 200–221. https://ajindex.com/articles/269218

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aytaç, M., Aytaç, S. ve Bayram, N. (2007). "Suç Türlerini Etkileyen Faktörlerin İstatistiksel Analizi", 8. Türkiye Ekonometri ve İstatistik Kongresi, İnönü Üniversitesi, Malatya, 24-25 Mayıs 2007 ss.1-7.
  2. Bohlander, G. and Snell, S. (2007). "Managing Human Resources", 14 E, Thomson South-Western Comp. America Bright, C. ve Walker, J. (1994). "Police resource allocation" David Biles and Sandra McKillop (eds.), Canberra: Australian Institute of Criminology, Konferans Bildirgesi 19-21 April 1993.
  3. Cömertler, N. ve Kar, M. (2007). "Türkiye'de Suç Oranının Sosyo-ekonomik Belirleyicileri; Yatay Kesit Analizi", Ankara Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 62(2), ss.37-57.
  4. Balcıoğlu, İ. (2006). "Adli Psikoloji ve Silah", Anadolu Psikiyatri Dergisi, Sayı: 7, Sayfa: 10-17,
  5. İstanbul,
  6. Duari, P. (2010). "Human resource management", Pearson education pub. Durusoy, S., Köse, S. ve Karadeniz, O. (2008), "Başlıca Sosyo Ekonomik Sorunlar Suçun Belirleyicisi Olabilir mi? Türkiye'de Deliller Arası Bir Analiz", Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23), ss.172-203
  7. Emniyet Genel Müdürlüğü, Ana Komuta -Kontrol Merkezi (AKKM) EUROFOUND-European Foundation for the Improvement of Living and Working Conditions, 2006 "Working Time Options Over the Life Course: New Work Patterns And Company Strategies", Luxembourg: Office for Official Publications of the European Communities Fort Pierce Polis Teşkilatı, (2006). "Resource Allocation Study", Neighborhood Policing Bureau, http://www.fppd.org/plans_budget_reports/ Police_Staffing_Study_2006.psd (E.T.19 Ağustos 2014)
  8. Freeman, Richard B., "Crime and the Job Market", NBER Working Paper Series, (1994), No.4910, 1-34.
  9. Gottfredson, M., Travis H. (1998). "A General Theory Of Crime", Stansdord Universıty Press, Stansdord,California Güvel, E. A. (2004). "Suç ve Ceza Ekonomisi", Roma Yayınları, Ankara, 194s Hançer, M. (2003). İşletmelerde Verimliliği Artırma Ve İnsan Kaynakları. Detay Yayıncılık. IACP, (2010). "Patrol Staffing and Deployment Study", www.theiacp.org., giriş tarihi 12.08.2010.
  10. İçli, T. (1992). "Türkiye'de Suçlular-Sosyo Kültürel ve Ekonomik Özellikleri", Bizim Büro Basımevi, Ankara Kızmaz, Z. (2004). "Öğrenim Düzeyi ve Suç: Suç -Okul İlişkisi Üzerine Sosyolojik Bir Araştırma", Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 14, Sayı: 2, Sayfa: 291-319,
  11. Elazığ Lochner, L. and Moretti, E. (2004). "The Effect of Education on Crime: Evidence from Prison Inmates, Arrests, and Self-Reports", The American Economic Review, Vol.9