Dergiler / Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2012 / Cilt: 9 - Sayı: 20

SEYAHAT ACENTELERİNİN TURİST REHBERLERİNİ SEÇME VE İŞE ALMA SÜRECİNDEKİ EĞİLİMLERİNİ BELİRLEMEYE YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA

Sayfa
213–238
Yayın Tarihi
2013-12-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte seyahat acentelerinin, doğru rehberi işe almanın en fazla müşterileri ve işletmeyi etkilediği yönünde tutum geliştirdikleri saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Seyahat acentelerinin turist rehberlerini seçme ve işe alma sürecindeki eğilimlerinin belirlenmesi ve doğru rehberi işe almanın etkileri konusundaki tutumlarının ölçülmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu araştırmanın evrenini İstanbul il sınırları içerisinde faaliyet gösteren seyahat acenteleri oluşturmaktadır ve araştırma sonunda toplam 96 adet anket değerlendirilmeye alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte seyahat acentelerinin, doğru rehberi işe almanın en fazla müşterileri ve işletmeyi etkilediği yönünde tutum geliştirdikleri saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:96 adet
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Seyahat Acenteleri · Turist Rehberleri · İşgören Bulma

Özet

Öz Seyahat acentelerinin turist rehberlerini seçme ve işe alma sürecindeki eğilimlerinin belirlenmesi ve doğru rehberi işe almanın etkileri konusundaki tutumlarının ölçülmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Elde edilen kuramsal bilgilere dayanarak anket formu geliştirilmiş ve verilerin elde edilmesi için anket tekniği kullanılmıştır. Bu araştırmanın evrenini İstanbul il sınırları içerisinde faaliyet gösteren seyahat acenteleri oluşturmaktadır ve araştırma sonunda toplam 96 adet anket değerlendirilmeye alınmıştır. Araştırmada, rehberlerin işe başvurusunda referans yolunu tercih ettikleri, seyahat acentelerinin da rehberleri işe alırken işletmede çalışanların ve tanıdıkların tavsiyelerini dikkate aldıkları ve rehber seçiminde sektör deneyimine ve iletişim becerisine önem verdikleri ortaya çıkmıştır. Seyahat acentelerinin işgören seçim sürecinde en fazla aday ile görüşmeyi tercih ettikleri ve adayın geçmiş deneyimlerine ilişkin referans araştırması yaptıkları belirlenmiştir. İşgören seçimi sonrasında ise rehberin açık bir şekilde iş tanımlamasının yapıldığı ve belirli dönemlerde rehberin performansının değerlendirildiği ortaya çıkmıştır. Bununla birlikte seyahat acentelerinin, doğru rehberi işe almanın en fazla müşterileri ve işletmeyi etkilediği yönünde tutum geliştirdikleri saptanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖROĞLU, Ö., MERTER, B. (2013). SEYAHAT ACENTELERİNİN TURİST REHBERLERİNİ SEÇME VE İŞE ALMA SÜRECİNDEKİ EĞİLİMLERİNİ BELİRLEMEYE YÖNELİK BİR ARAŞTIRMA. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 20, 213–238. https://ajindex.com/articles/266991

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Ahipaşaoğlu, H. S. (2006). Turizmde Rehberlik. II. Basım. Ankara:
  2. Gazi Kitabevi.
  3. Akbaba, A. ve Günlü, E. (2011). “Otel İşletmelerinde İşgören Bulma, Seçme ve Eğitim Sürecinin Stratejik İnsan Kaynakları Bakış Açısıyla Değerlendirilmesi: Beş Yıldızlı Otellerde Bir Araştırma”. Selçuk Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, 16 (22), 199-229.
  4. Akova, O., Sarıışık, M. ve Akbaba, A. (2007). “Seyahat Acentalarında İşgören Bulma ve İşgören Seçme Yöntemlerine Yönelik Bir Araştırma”. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Aralık (2007): 275-296.
  5. Altay, H. ve Akgül, V. (2010). “Seyahat Acenteleri Çalışanlarının Tükenmişlik Düzeyi: Hatay Örneği”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7 (14), 87-112.
  6. Ap, J. ve Kevin, K. F. W. (2001). “Case Study on Tour Guiding: Professionalism, Issues and Problems”. Tourism Management, 22 (5), 551-563.
  7. Avcıkurt, C. (2009). Turizm Sosyolojisi: Genel ve Yapısal Yaklaşım. 3. Baskı, Ankara:
  8. Detay Yayıncılık. Bakan, İ., Eyitmiş, A. M. ve Demir, B. (2011). “Tekstil İşletmelerinde Yönetici Adayları İçin Performans Değerleme Sisteminin Kurulmasına Yönelik Bir Çalışma”. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (16), 1-32.
  9. Batman, O., Yıldırgan, R. ve Demirtaş, N. (2000). Turist Rehberliği. Adapazarı: Değişim Yayınları.
  10. Benli, A. ve Şahin, L. (2004). “İnsan Kaynakları Yönetiminde İşgören Bulma ve Seçme: Çınar Otel Uygulaması”. Bilgi, 8, 113-124.
  11. Cohen, E. H., Ifergan, M. ve Cohen, E. (2002). “A New Paradigm in GuidingThe Matric as a Role Model”. Annals of Tourism Research, 29 (4), 919-932.
  12. Çavdar, H. ve Çavdar, M. (2010). “İşletmelerde İşgören Bulma ve Seçme Aşamaları”. Journal of Naval Science and Engineering, 6 (1), 79-93.
  13. Demirkol, Ş. ve Ekmekçi, İ. (2005). “Paket Turların Sürdürülebilirliğinde Turist Rehberlerine Etik Bir Bakış”. IV. Geleneksel Turizm Paneli (22 Nisan 2005)
  14. Bildirileri, Sakarya: Sakarya Üniversitesi İ.İ.B.F. Turizm İşletmeciliği Bölümü s. 59-83.
  15. Genç, Ö. (1992). “Rehberlik Eğitimine Eleştirel Bir Yaklaşım”. Turizm Eğitimi Konferansı–Workshop (09-11 Aralık 1992)
  16. Bildirileri, Ankara: Turizm Bakanlığı Turizm Eğitim Genel Müdürlüğü, s. 215-217.
  17. Gümüş, Ş., Arı, M. ve Bakırtaş, H. (2010). “Otel İşletmelerinde Personel Seçimi: Bursa İlinde Bir Uygulama”. Ulusal Meslek Yüksekokulları Öğrenci Sempozyumu (21-22 Ekim 2010)
  18. Bildirileri, Düzce. Güzel, Ö. (2007). Türkiye İmajının Geliştirilmesinde Profesyonel Turist Rehberlerinin Rolü (Alman Turistler Üzerine Bir A