Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2015 / Cilt: 1 - Sayı: 13

Tıp Fakültesi Öğretim Üyelerinin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının Değerlendirilmesi - The Evaluation Of Healthy Lifestyle Behaviors For The Lecturers Of The Faculty Of Medicine

Sayfa
84–97
Yayın Tarihi
2016-01-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hekimlerin SYBDÖ II toplam puan ortalamaları ise 105.25±14.52 olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu çalışmada sağlık alanında önemli görevleri üstlenen hekimlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini; 2014 yılı Nisan ayında Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak çalışan 149 hekim oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Hekimlerin SYBDÖ II toplam puan ortalamaları ise 105.25±14.52 olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları · Öğretim Üyesi · Hekim

Özet

Öz Bu çalışmada sağlık alanında önemli görevleri üstlenen hekimlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini; 2014 yılı Nisan ayında Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğretim üyesi olarak çalışan 149 hekim oluşturmuştur. Veriler Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II (SYBDÖ II) ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Mann Whitney U testi ve Kruskal Wallis varyans analizi kullanılmıştır. Hekimlerin SYBDÖ II alt boyutlarından aldıkları en yüksek puanlar Kişilerarası İlişkiler boyutu (25.59±3.66) ve Manevi Gelişim boyutu (25.15±3.52) olarak karşımıza çıkmaktadır. Hekimlerin SYBDÖ II toplam puan ortalamaları ise 105.25±14.52 olarak tespit edilmiştir. Araştırmanın sonucunda SYBDÖ II’den alınabilecek en fazla puanın 172 olduğu göz önüne alınırsa, araştırma kapsamına giren hekimlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının orta seviyede olduğu söylenebilir. Hekimlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği alt boyutlarından elde ettikleri puanlar cinsiyetlerine medeni hallerine ve sigara kullanım durumlarına göre anlamlı farklılık göstermektedir. Sonuç olarak sağlık alanındaki yüksek bilgi düzeylerine rağmen hekimlerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını tam manası ile uygulamadıkları görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKÇAKANAT, T., TORAMAN, A., ÇARIKÇI, İ. (2016). Tıp Fakültesi Öğretim Üyelerinin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının Değerlendirilmesi - The Evaluation Of Healthy Lifestyle Behaviors For The Lecturers Of The Faculty Of Medicine. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 13, 84–97. https://ajindex.com/articles/266144

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Ardahan, Melek – Temel Bayık, Ayla (2006), “Prostat Kanserli Hastalarda Yaşam Kalitesi İle Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışı İlişkisi”, Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, Cilt. 22, Sayı. 2, (1- 14). Ayaz, Sultan – Tezcan, Sabahat – Akıncı, Fatma (2005), “Hemşirelik Yüksekokulu Öğrencilerinin Sağlığı Geliştirme Davranışları”, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, Cilt. 9, Sayı. 2, (26- 34). Bahar, Zuhal - Beşer, Ayşe - Gördes, Nihal - Ersin, Fatma - Kıssal, Aygül (2008), “Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II’nin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, Cilt.12, Sayı.1, (1-13).
  2. Balcıoğlu, İbrahim (2005), “Stres Kavramı ve Tarihsel Gelişimi”, (Ed) İbrahim Balcıoğlu, Medikal Açıdan Stres ve Çareleri, İ. Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri Sempozyum Dizisi, Yayın No.47, (9-12).
  3. Bek, Nilgün (2008), Fiziksel Aktivite ve Sağlığımız, 1.Basım, Sağlık Bakanlığı Yayın No:730, Ankara.
  4. Bozhüyük, Ali – Özcan, Sevgi – Kurdak, Hatice – Akpınar, Ersin – Saatçı, Esra – Bozdemir, Nafiz (2012), “Sağlıklı Yaşam Biçimi ve Aile Hekimliği”, Turkish Journal of Family Medicıne and Primary Care (TJFMPC), Vol. 6, No.1, March, (13-21).
  5. Güner, İlkay Coşkun – Demir, Fatma (2006), “Ameliyathane Hemşirelerinin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının Belirlenmesi”, Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, Cilt. 9, Sayı. 3, (17- 25). Duffy, Mary – Rossow, Rosalinda – Hernandez, Maricela (1996), “Correlates of Health Promotion Activities in Employed Mexican American Women”, Nursing Research, Vol. 45, No. 1, (18-24).
  6. Esin, M. Nihal – Aktaş, Emine (2012), “Çalışanların Sağlık Davranışları ve Etkileyen Faktörler Sistematik İnceleme”, İstanbul Üniversitesi Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, Cilt. 20, Sayı. 2, (166-176).
  7. Fleming, Patrick – Marshall, Godwin (2008), “Lifestyle Interventions in Primary Care: Systematic Review of Randomized Controlled Trials”, Can Fam Physician, Volume.54, No. 2, (1706-1713).
  8. Güler, Güngör – Güler, Nuran – Kocataş, Semra – Yıldırım, Ferda – Akgül, Nurcan (2008), “Bir Üniversitede Çalışan Öğretim Elemanlarının Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları”, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Dergisi, Cilt. 12, Sayı. 3, (18-26).
  9. İlhan, Nesrin – Batmaz, Makbule – Akhan, Latife (2010), “Üniversite Öğrencilerinin Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları”, Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi, Cilt.3, Sayı.3, (34-44).
  10. Kayış, Aliye (2010), “Güv