Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 9 - Sayı: 22

TÜRKİYE’ DE MESLEKİ YETERLİLİKLER SİSTEMİ VE SENDİKALAR - VOCATIONAL QUALIFICATIONS SYSTEM AND TRADE UNIONS IN TURKEY

Sayfa
15–43
Yayın Tarihi
2017-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Türkiye’de mesleki yeterlilikler sisteminin işlemesinde temel uygulayıcı kurum olan MYK bünyesinde yürütülen yeterlilik ve standart oluşturma süreçlerinde sendikaların ne ölçüde rol oynadıkları incelenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İşçi ve işveren sendikalarının eğitim kurumlarıyla işgücü piyasaları arasında köprü görevi üstlenmesi, genel olarak eğitim istihdam ilişkisi ve özellikle mesleki eğitimin amaçlarına ulaşabilmesi için son derece önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu alanda yapılan çalışmaların artması konu ile ilgili farkındalığı arttırma bakımından önemli olduğu kadar sistemin etkin işlemesinde de olmazsa olmaz bir unsurdur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Türkiye’de mesleki yeterlilikler sisteminin işlemesinde temel uygulayıcı kurum olan MYK bünyesinde yürütülen yeterlilik ve standart oluşturma süreçlerinde sendikaların ne ölçüde rol oynadıkları incelenmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mesleki Eğitim · Mesleki Yeterlilikler Sistemi

Özet

İşçi ve işveren sendikalarının eğitim kurumlarıyla işgücü piyasaları arasında köprü görevi üstlenmesi, genel olarak eğitim istihdam ilişkisi ve özellikle mesleki eğitimin amaçlarına ulaşabilmesi için son derece önemlidir. Eğitimin tüm kademelerinde ve özellikle mesleki eğitim konusunda sosyal tarafların uzlaşması, ortak çalışmalar yürütmesi çağdaş endüstri ilişkileri sisteminin temel gerekliliklerinden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Eğitim ve işgücü piyasaları arasındaki bağlantıyı bilgi, beceri ve yeterliliklerin belgelenmesine dayalı bir sistem olan mesleki yeterlilikler sistemi ile sağlamak AB ve OECD ülkeleri gibi Türkiye’de de giderek önem kazanan bir konudur. Bu alanda yapılan çalışmaların artması konu ile ilgili farkındalığı arttırma bakımından önemli olduğu kadar sistemin etkin işlemesinde de olmazsa olmaz bir unsurdur. Bir mesleğin başarıyla icra edilmesi için yapılması gereken görev ve işlemler, sahip olunması gereken bilgi ve beceriler ile sergilenmesi gereken tutum ve davranışları gösteren asgari normlar olarak tanımlanan meslek standartları, Türkiye’de Mesleki Yeterlilik Kurumu (MYK) tarafından geliştirilmektedir. Meslek standartlarının işgücü piyasasında işverenler, işçi sendikaları ve istihdam kurumları arasında bir anlaşmanın ürünü olarak ortaya çıkması ve uygulama aşamasında da tüm tarafların sistemi sürdürme konusunda kararlı olmaları gereklidir. Bu çalışmada Türkiye’de mesleki yeterlilikler sisteminin işlemesinde temel uygulayıcı kurum olan MYK bünyesinde yürütülen yeterlilik ve standart oluşturma süreçlerinde sendikaların ne ölçüde rol oynadıkları incelenmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZGÜLER, V. C. -. (2017). TÜRKİYE’ DE MESLEKİ YETERLİLİKLER SİSTEMİ VE SENDİKALAR - VOCATIONAL QUALIFICATIONS SYSTEM AND TRADE UNIONS IN TURKEY. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 22, 15–43. https://ajindex.com/articles/266026

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. AKKÖK, F. (2010). European Inventory on Validation of Nonformal and Informal Learning 2010 Country Report: Turkey, 1-18, http://edz.bib.uni-mannheim.de/daten/edz-b/gdbk/10/Turkey.pdf, (Erişim Tarihi: 04.12.2016).
  2. AKBAŞ, B. (2002): “Ulusal Meslek Standartları Kurumu’nun Kurulmasına İlişkin Çalışmalar”, http://guide.ceit.metu.edu.tr/tbs/EgitimCalismaGrubuTaslakRaporuMYO.pdf (Erişim Tarihi: 04.01.2017).
  3. ANTE, C. (2016): The Europeanisation of Vocational Education and Training, Switzerland, Springer. BİÇERLİ, M.K. (2010). Mesleki Yeterlilikler ve Mesleki Eğitim, İşveren Dergisi, 48(12), 24-25.
  4. CANBEY-ÖZGÜLER, V. (2012). Ulusal Meslek Standartları ve Gençlerin İstihdamı, Eskişehir Sanayi Odası Dergisi ESO Dergi, 1 (13), 30-31.
  5. CRUZ-CASTRO, L. – CONLON, G. (2001). Initial Training Policies and Transferability of Skills in Britain and Spain, Unidad de Politicas Comaradas (CSIC), Working Paper 01-03, 1-13, http://digital.ceisc.es/bitstream/10261/1469/1/dt-0103.pdf, (Erişim Tarihi: 04.12.2016).
  6. DEMİR, F. (2013).
  7. Sendikaların Kuruluşu ve İşleyişi, Çalışma ve Toplum, 2013/4, 17-42.
  8. GÜVEN, S. (1995):
  9. Sosyal Politikanın Temelleri, Bursa, Ezgi Kitabevi.
  10. IŞIKLI, A. (2010): İş Hukuku, 7. Baskı,
  11. Ankara,
  12. İmaj Yayınevi.
  13. JENSEN, C.S. (2006): Trade Unionsim: Differences and Similarities – a Comparative View on Europe, USA and Asia, Journal of Industrial Relations, 48 (1), 59-81.
  14. KOÇ, Y. (2000).
  15. Uluslararası Sendikacılık Hareketi, Türk-İş Eğitim Yayınları, No.42, Ankara, http://www.yildirimkoc.com.tr/usrfile/13222453726.pdf, (Erişim Tarihi: 03.01.2017).
  16. KOÇAK, A. ve Örün, E. (2006). İçerik Analizi Çalışmalarında Örneklem Sorunu, josc.selcuk.edu.tr/article/download/1075000231/1075000225, (Erişim Tarihi: 14.07.2016).
  17. KORAY, M. (2008):
  18. Sosyal Politika, Ankara,
  19. İmge Kitabevi.
  20. KÖSELECİ, N. (2012a). Hayatboyu Öğrenme Çerçevesinde Mesleki Beceri Kazanımı Uluslararası Eğilimler, (Yayına Hazırlayan: Aktaşlı, İ. – Kafadar, S. ve Tüzün, I.), KOÇ Meslek Lisesi Memleket Meselesi ve ERG Eğitim Reformu Girişimi, http://www.egitimreformugirisimi.org/sites/www.egitimreformugirisimi.org/files/HBO.15.02.12.pdf, (Erişim Tarihi: 04.12.2016).
  21. KÖSELECİ, N. (2012b). Mesleki ve Teknik Eğitimde Güncellenmiş Durum Analizi, KOÇ Meslek Lisesi Memleket Meselesi ve ERG Eğitim Reformu Girişimi, http://www.egitimreformugirisimi.org/sites/www.egitimreformugirisimi.org/files/MTE_Durum_Analizi_.pdf, (Erişim Tarihi: 04.12.2016).
  22. MURAT, S. ve ŞAHİN, L. (2011). Gençlerin İstihdamı/İşsizliği Bakımından Türk Eğitim Si