Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİstatistiksel olarak, normal dağılım gösteren veriler Tekrarlı Ölçümler İçin ANOVA testi ile, normal dağılım göstermeyen veriler ise Wilcoxon Signed-Rank testi ile değerlendirildi (α=0.05).Bulgular: İstatistiksel olarak anlamlı farklar üst çenede interpremolar mesafe için T1-T2 dönemleri arasında (p<0.001) ve T1-T3 dönemleri arasında (p<0.001), alt çenede ise interpremolar mesafe için yalnızca T1-T2 dönemleri arasında bulundu (p<0.001).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Çekimsiz sabit ortodontik tedavi görmüş hastalarda termoplastik apareyler ile yürütülen pekiştirme tedavisi sonunda alt ve üst dental arklardaki transversal boyutların stabilitesinin değerlendirilmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntem: Çekimsiz sabit ortodontik tedavisi tamamlanmış ve termoplastik aparey ile ortalama 1 yıllık pekiştirme dönemi kayıtları mevcut olan iskeletsel Sınıf 1, dişsel Angle sınıf I, optimal dik yön büyüme paterni gösteren, alt ve üst arkta hafif çapraşıklığı bulunan 21 hastanın (16 kız, 5 erkek; yaş ortalaması 17.5 ± 1.2 yıl) tedavi başı (T1), tedavi sonu (T2) ve pekiştirme sonu (T3) lateral sefalometrik kayıtları ile dental modelleri değerlendirmeye alındı. Dental modeller, masaüstü tarayıcı ile taranarak dijital ortama aktarıldı. İnterkanin, interpremolar ve intermolar mesafeler her iki çenede ölçüldü. İstatistiksel olarak, normal dağılım gösteren veriler Tekrarlı Ölçümler İçin ANOVA testi ile, normal dağılım göstermeyen veriler ise Wilcoxon Signed-Rank testi ile değerlendirildi (α=0.05).Bulgular: İstatistiksel olarak anlamlı farklar üst çenede interpremolar mesafe için T1-T2 dönemleri arasında (p<0.001) ve T1-T3 dönemleri arasında (p<0.001), alt çenede ise interpremolar mesafe için yalnızca T1-T2 dönemleri arasında bulundu (p<0.001). Hiçbir çenede, hiçbir parametre için T2-T3 dönemleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Termoplastik apareylerin çekimsiz sabit ortodontik tedavinin pekiştirme dönemi sonunda transversal yöndeki tedavi sonuçlarını koruduğu bulundu.
Abstract
Objective: This study aimed to evaluate the stability of transversal arch widths of upper and lower dental arches following retention with thermoplastic retainers applied after non-extraction fixed orthodontic treatment.Materials and Method: The material consisted of the pre-treatment (T1), post-treatment (T2) and post-retention (T3) cephalometric data and the dental models of 21 patients (16 female, 5 male; average age 17.5 ± 1.2 years), who presented skeletal Class 1 and dental Angle class I relationship with an optimal vertical facial pattern, and small amount of crowding in both jaws. The patients had been treated by non-extraction fixed orthodontic treatment followed by the application of thermoplastic retainer with a mean retention period of 1 year. The dental models were scanned and transferred to digital environment to measure inter-canine, inter-premolar and inter-molar widths for both dental arches. Repeated Measures ANOVA and Wilcoxon Signed-Rank tests were used for the statistical analysis of the data having normal and non-normal distribution, respectively (α=0.05).Results: Statistically significant differences were found in the upper inter-premolar width between the T1-T2 periods (p<0.001), and between the T1-T3 periods (p<0.001), and in the lower inter-premolar width, between the T1-T2 periods only (p<0.001). In none of the arches and for none of the parameters a statistically significant difference was found between the T2-T3 periods (p>0.05). Conclusion: Retention with thermoplastic retainers was found to be effective in maintaining transversal arch width in both arches after non-extraction fixed orthodontic treatment.