Dergiler / Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 1

SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA VE BÖLGESEL DÜZLEMDE KALKINMA AJANSLARI ARACILIĞI İLE UYGULANABİLİRLİĞİ

SUSTAINABLE DEVELOPMENT AND ITS APPLICABILITY THROUGH REGIONAL DEVELOPMENT AGENCIES

Sayfa
1–21
Yayın Tarihi
2019-03-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu tartışmalar neticesinde Türkiye’de bölgesel düzeyde sürdürülebilir kalkınma konusunda bir takım ilerlemeler gerçekleştirildiği gözlense de henüz alınması gereken uzun bir mesafenin olduğunun da altı çizilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sürdürülebilir kalkınma politikalarının uygulanmasında, bölgesel düzeyde bölgesel kaynakların kullanımı ve yerel aktörlerin politika belirleme sürecine katılımının daha uygun olduğunun anlaşılması ile birlikte günümüzde bölgesel kurumlar olarak Bölgesel Kalkınma Ajanslarının sürdürülebilir kalkınma politikasının uygulanmasını kolaylaştırılacağı görüşü ortaya çıkmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaca yönelik olarak benimsenen yöntem ise konuyla ilgili çalışmaların incelenmesi ve tartışılması şeklindedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu tartışmalar neticesinde Türkiye’de bölgesel düzeyde sürdürülebilir kalkınma konusunda bir takım ilerlemeler gerçekleştirildiği gözlense de henüz alınması gereken uzun bir mesafenin olduğunun da altı çizilmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sürdürülebilir Kalkınma · Bölgesel Politikalar · Kalkınma Ajansları

Özet

Sürdürülebilir kalkınma politikalarının uygulanmasında, bölgesel düzeyde bölgesel kaynakların kullanımı ve yerel aktörlerin politika belirleme sürecine katılımının daha uygun olduğunun anlaşılması ile birlikte günümüzde bölgesel kurumlar olarak Bölgesel Kalkınma Ajanslarının sürdürülebilir kalkınma politikasının uygulanmasını kolaylaştırılacağı görüşü ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada, sürdürülebilir kalkınma politikalarının bölgesel düzeyde kalkınma ajansları aracılığı ile uygulanabilirliği konu edilmektedir. Bu amaca yönelik olarak benimsenen yöntem ise konuyla ilgili çalışmaların incelenmesi ve tartışılması şeklindedir. Bu tartışmalar neticesinde Türkiye’de bölgesel düzeyde sürdürülebilir kalkınma konusunda bir takım ilerlemeler gerçekleştirildiği gözlense de henüz alınması gereken uzun bir mesafenin olduğunun da altı çizilmektedir

Abstract

Increasing industrialization that came after the process of industrial revolution, has dried up and contaminated the limited natural sources in order to meet unlimited needs of the growing world population. Moreover, the globalizing world order has been causing a big gap between countries and between different regions of countries along with problems such as unemployment, poverty, pollution, social and environmental decay. Indeed, in the definition of sustainable development, environmental and social factors as well as economic factors are merged within an integrated approach. Enabling the use of regional resources in their respective regions while ensuring their control and including local actors in policy making processes are integral components of the sustainable development paradigm. Thus, the view that Regional Development Agencies would mitigate the adoption of sustainable development practices has emerged. In this study, practicability of the sustainable development policies with development agencies will be examined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAKIR, H., BAHTİYAR, G. (2019). SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA VE BÖLGESEL DÜZLEMDE KALKINMA AJANSLARI ARACILIĞI İLE UYGULANABİLİRLİĞİ. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 1–21. https://ajindex.com/articles/26500

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Alagöz, M. (2007) “Sürdürülebilir Kalkınmada Çevre Faktörü: Teorik Bir Bakış”, Akademik Bakış, 11:1-12.
  2. Baudrillard, J. (2008) “Tüketim Toplumu: Söylenceleri/Yapıları”, (çev. Ferda Keskin- Hazal Deliceçaylı), İstanbul:
  3. Ayrıntı Yayınları.
  4. Başol, K. ve Gökalp,M., F. ( 1991), “Ekonomi ile Çevre Sorunları Arasındaki İlişkilere Bir Bakış”, Ekoloji Çevre Dergisi, 1: 44-48.
  5. Biswas, K.,A. (2005) Sustainable Development: Some Unanswered Questions, in Asit K. Biswas and Cecilia Tortajada (eds.) Appraising sustainable development: water management and environmental challenges, New York: Oxford University Press.
  6. DPT (2010), Kalkınma Ajansları, http://www.dpt.gov.tr/bgyu/kalkinmaajans/kalkinma_ajansNedir.html, (30.04.2010).
  7. Dulupcu, M., A. (2001) “Sürdürülebilir Kalkınma Politikasına Yönelik Gelişmeler”, Dış Ticaret Dergisi, 20: 46-70.
  8. Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu (1989), “Ortak Geleceğimiz”, (çev: Belkıs Çorakçı), Ankara: Türk Çevre Sorunları Vakfı Yayını. Eraydın, A. (2002) “Yeni Sanayi Odakları”, Ankara:
  9. ODTÜ Mimarlık Fak. Yayını. Eraydın, A. (2008) “Bölgesel Kalkınmanın Yönetişim Çerçevesinde Kurumlaşması: Kalkınma Ajansları”, iç. Bölgesel Kalkınma Ajansları, İstanbul:
  10. Günaydın Ofset. Estes, J. R. (1993) “Toward Sustainable Development: From Theory to Praxis”, Social Development Issues, 15(3): 1-29.
  11. European Commission (2001), Council Decision of 8 March 2001 on the principle, priorities, intermediate objectives and conditions contained in the Accession Partnership with the Republic of Turkey, Official Journal of the European Communities, L85/13. European Commission (2003), Council decision of 19 May 2003 on the principles, priorities, intermediate objectives and conditions contained in the Accession Partnership with Republic of Turkey, Official Journal of the European Communities, L 145/40. Gibbs, D. (1998) “Regional Development Agencies And Sustainable Development”, Regional Studies, 32(4): 365-368.
  12. Gibbs, D. (1997) “Urban Sustainability and economic development in the United Kingdom: Exploring The Contradictions”, Cities, 14(4): 203-208.
  13. Gürlük, S. (2010) “Sürdürülebilir Kalkınma Gelişmekte Olan Ülkelere Uygulanabilir Mi?”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2): 85-99
  14. Güzelsarı, S. (2003), Neo-Liberal Politikalar ve Yönetişim Modeli, Amme İdaresi Dergisi, 36(2): 117-34.
  15. Haris, M., J. (2000) “Basic Principles of Sustainable Development”, Global Development Paper and Enviroment Institute, Working Paper 00-04.
  16. Meadows H. D., Meadows, L. Dennis, R