Dergiler / Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 2

İnsan Kaynakları Uygulamalarının Kurumsallaşma Algısı Üzerindeki Öncüllük Rolü

THE ANTECEDENT ROLE OF HUMAN RESOURCES PRACTICES ON INSTITUTIONALIZATION PERCEPTION

Sayfa
128–149
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın literatüre katkı sunmasının yanı sıra ülkemizdeki en önemli sektörlerden olan bankacılık sektörü açısından çözüm önerileri getirmesi de beklenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İşletmeler kâr elde etme, sürekli büyüme, topluma hizmet etme ve çalışan istihdam etmek gibi birtakım amaçlara sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada insan kaynaklarının temel uygulamalarının, kurumsallaşma algısı üzerindeki öncüllük etkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın literatüre katkı sunmasının yanı sıra ülkemizdeki en önemli sektörlerden olan bankacılık sektörü açısından çözüm önerileri getirmesi de beklenmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İK Uygulamaları · Kurumsallaşma · Bankacı

Özet

İşletmeler kâr elde etme, sürekli büyüme, topluma hizmet etme ve çalışan istihdam etmek gibi birtakım amaçlara sahiptir. Bu amaçların gerçekleştirilebilmesinde ise işletmenin kurumsallaşma düzeyi oldukça önem arz etmektedir. Bir işletmenin kurumsallaşma düzeyini ifade eden birçok gösterge olmakla birlikte, bunlardan birisi de insan kaynakları uygulamalarıdır. İnsan kaynaklarının işe alım, eğitim ve geliştirme, performans ve ücret yönetimi gibi temel uygulamaları kurumsallaşmış işletmelerdeki bilinen yaygın uygulamalardır. Bu bağlamda, araştırmamız Türkiye’de kurumsallaşmanın en başarılı örneklerinden, bankacılık sektöründe gerçekleştirilmiştir. Çalışmada insan kaynaklarının temel uygulamalarının, kurumsallaşma algısı üzerindeki öncüllük etkisinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, İstanbul ilindeki özel ve kamu banka çalışanlarından anket tekniğiyle veriler toplanmıştır. Verilerin analizi neticesinde İK uygulamalarının, kurumsallaşmanın alt boyutlarından olan; yapı ve işleyişin kurallı hale gelmesi, sürdürülebilir rekabet avantajı sağlama, süreklilik ve yönetimin profesyonelleşmesi boyutları üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahip olduğu görülmüştür. Çalışmanın literatüre katkı sunmasının yanı sıra ülkemizdeki en önemli sektörlerden olan bankacılık sektörü açısından çözüm önerileri getirmesi de beklenmektedir.

Abstract

Enterprises have a number of purposes, such as profit generation, continuous growth, serving the community and employing employees. In order to realize these objectives, the institutionalization level of the enterprise is very important. There are many indications of the institutionalization level of an enterprise one of which is human resources practices. The basic practices of human resources such as recruitment, training and development, performance and remuneration management are common practices in institutionalized enterprises. In this context, our research was carried out in the banking sector which is one of the most successful examples of institutionalization in Turkey. In this study, it is aimed to reveal the antecedent effects of basic human resources practices on institutionalization perception. For this purpose, survey data were collected from private and public bank employees in Istanbul. As a result of the analysis of the data, it was seen that HR practices have a positive and significant effect on the sub-dimensions of institutionalization like making the structure and the operation normative, providing a positive competitive advantage and continuity and professionalization of the management. In addition to contributing to the literature, the study is expected to offer solutions in terms of the banking sector which is one of the most important sectors in our country

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

IŞIK, M., ÇİÇEK, B. (2019). İnsan Kaynakları Uygulamalarının Kurumsallaşma Algısı Üzerindeki Öncüllük Rolü. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 128–149. https://ajindex.com/articles/26494

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Abdullah, Z., Ahsan, N., ve Alam, S.S. (2000) “The Effect of Human Resource Management Practices on Business Performance Among Private Companies in Malaysia”, International Journal of Business and Management, 4(6): 65-72.
  2. Akat, İ. ve Atılgan, T. (1992) “Sanayi İşletmelerinde Kurumsallaşma ve Şirket Kültürü, Ekonomik ve Sosyal Sorunlar-Çözüm Dizisi”, Ankara: TOBB Yayın No Genel:226; AYDB:115. Alayoğlu, N. (2003) “Aile Şirketlerinde Yönetim ve Kurumsallaşma”, İstanbul:
  3. Müsiad Yayınları.
  4. Anderson, J.C. ve Gerbing, D.W. (1988) “Structural Equation Modeling in Practice: A Review and Recommended Two-Step Approach”, Psychological Bulletin, 103(3): 411-423.
  5. Armstrong, M. ve Taylor, S. (2014) “Armstrong’s Handbook of Human Resource Management Practice,” Kogan: Page Publishers.
  6. Aylan, S. ve Koç, H. (2017) “İşletmelerin Kurumsallaşma Kriterlerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması”, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(2): 564-585.
  7. Bartel, A.P. (1994) “Productivity Gains From The Implementation Of Employee Training Programs”, Industrial Relations: A Journal of Economy and Society. 33(4), 411-425.
  8. Başkurt, G. (2016) “Aile Şirketlerinin Kurumsallaşmasında Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi ve Firma Performansına Etkisi”, Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  10. Bayraktaroğlu, S. (2002) “Stratejik ve Stratejik olmayan İnsan Kaynakları Yönetimi”, İstanbul:
  11. Beta Yayınları.
  12. Bayram, N. (2010) “Yapısal eşitlik modellemesine giriş amos uygulamaları”, İstanbul:
  13. Ezgi Kitabevi.
  14. Becker, B.E. ve Huselid, M.A. (1992) “Direct Estimates of SDy and The Implications for Utility Analysis”, Journal of Applied Psychology, 77: 227-233.
  15. Bilgin, N. (2007) “Aile Şirketleri Kurumsallaşma Eğilimleri: Ankara Kobi Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Atılım Üniversitesi,
  16. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  17. Bingöl, D. (2013) “İnsan Kaynakları Yönetimi”, Beta Yayınevi,
  18. İstanbul.
  19. Birdi, K., Clegg, C., Patterson, M., Robinson, A., Stride, C.B., Wall, T.D., ve Wood, S.J. (2008) “The Impact of Human Resource and Operational Management Practices on Company Productivity: A Longitudinal Study”, Personnel Psychology, 61(3): 467-501.
  20. Bjorkman, I. ve Lu, Y. (2001) “Institutionalization and Bargaining Power Explanations of HRM Practices in International Joint Ventures-The Case of Chinese-Western Joint Ventures”, Organization Studies, 22(3): 491-512.
  21. Burgoyne, J. (2010) Crafting a Leadership and Management Development Strategy, in