Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

TEMSİLİ SİSTEMDE KATILIMCI PLANLAMA NASIL ALGILANMAKTADIR?: İSVEÇ'İN ULLERÅKER BÖLGESİ ÖRNEĞİ

HOW IS PARTICIPATORY PLANNING PERCEIVED WITHIN REPRESENTATIVE SYSTEM?: A SWEDISH CASE OF ULLERÅKER REGION

Sayfa
1082–1105
Yayın Tarihi
2021-07-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Saha araştırması yapmak için, özellikle Uppsala'nın Ulleråker bölgesi seçilmiş ve bu nedenle, anılan bölgede siyasi temsilciler, kamu görevlileri/planlamacılar gibi kent planlamasında karar alma süreçlerinin ana aktörleri ve vatandaşlar ile konuyla ilgili görüşmeler gerçekleştirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda kent planlamasında ortaya çıkan katılımcı planlama yaklaşımı, farklılıkları kapsayan işbirlikçi, iletişimsel ve müzakereci planlama süreçlerine dayanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda, bu araştırma İsveç'te temsili demokrasi mantığında katılımcı planlamanın kent planlamasında nasıl algılandığını tartışmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Saha araştırması yapmak için, özellikle Uppsala'nın Ulleråker bölgesi seçilmiş ve bu nedenle, anılan bölgede siyasi temsilciler, kamu görevlileri/planlamacılar gibi kent planlamasında karar alma süreçlerinin ana aktörleri ve vatandaşlar ile konuyla ilgili görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İsveç · Katılımcı Mantık · Ulleraker Bölgesi

Özet

Son yıllarda kent planlamasında ortaya çıkan katılımcı planlama yaklaşımı, farklılıkları kapsayan işbirlikçi, iletişimsel ve müzakereci planlama süreçlerine dayanmaktadır. Katılımcı planlamanın temel amacı, aktörler arasında yatay planlama araçları ve süreçleri geliştirerek, aktörlerin (siyasi temsilciler, planlamacılar, vatandaşlar) bakış açısını planlama süreçlerine dâhil etmektir. Bununla birlikte, İsveç'teki karar alma sistemi, yukarıdan aşağıya politika oluşturma süreçlerine ve dikey ilişkilere dayalı temsili demokrasi üzerine inşa edilmiştir. Bu nedenle, temsili yukarıdan aşağıya politika oluşturma süreçlerinin ve çok yönlü katılımcı düzenlemelerin eşzamanlı olarak bir arada bulunması, İsveç'i ilginç bir örnek haline getirmekte ve uygulamada bazı ikilem ve gerilimlerin ortaya çıkabileceğini önermektedir. Bu noktada, İsveç gibi güçlü temsili demokrasiye sahip bir siyasi sistemde, aktörlerin katılımcı planlamayı nasıl algıladıkları ve katılımcı planlamanın nasıl uygulandığı konusunda önemli veriler sağlamaktadır. Bu bağlamda, bu araştırma İsveç'te temsili demokrasi mantığında katılımcı planlamanın kent planlamasında nasıl algılandığını tartışmaktadır. Saha araştırması yapmak için, özellikle Uppsala'nın Ulleråker bölgesi seçilmiş ve bu nedenle, anılan bölgede siyasi temsilciler, kamu görevlileri/planlamacılar gibi kent planlamasında karar alma süreçlerinin ana aktörleri ve vatandaşlar ile konuyla ilgili görüşmeler gerçekleştirilmiştir.

Abstract

The participatory planning approach that emerged in urban planning in recent years is based on collaborative, communicative, and deliberative planning processes that cover the differences. The main purpose of participatory planning is to include the perspective of actors (political representatives, planners, citizens) in planning processes by developing horizontal planning tools and processes among actors. However, the decision-making system in Sweden is built on representative democracy based on top-down policy-making processes and vertical relations. Therefore, the simultaneous coexistence of representative top-down policy-making processes and multi-faceted participatory arrangements make Sweden an interesting example and suggests that some dilemmas and tensions may arise in practice. At this point, in a political system with strong representative democracy like Sweden, it provides important data on how actors perceive participatory planning and how participatory planning is implemented. In this context, this research discussed how participatory planning is perceived in urban planning in the logic of representative democracy in Sweden. Ulleråker region of Uppsala, in particular, was chosen to carry out the field research, and thus, interviews on the subject were conducted in this region with the main actors of decision-making processes in urban planning such as political representatives, public officials/planners, and citizens.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKARÇAY, P. (2021). TEMSİLİ SİSTEMDE KATILIMCI PLANLAMA NASIL ALGILANMAKTADIR?: İSVEÇ'İN ULLERÅKER BÖLGESİ ÖRNEĞİ. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 1082–1105. https://ajindex.com/articles/264766

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Barber, B. (1984).
  2. Strong Democracy, Participatory Politics for a New Age. Berkeley, CA: Berkeley University of California. Boverket (1998). Vem Bestämmer? Om Medborgarinflytande och Kommunal Planering (Who is in charge? About Citizens’ influence and Municipal Planning). Karlskrona: Boverket. Castell, P. (2016). “Institutional Framing of Citizen Initiatives: A Challenge for Advancing Public Participation in Sweden”, International Planning Studies, 21(4), 305-316.
  3. Danielsson, M., Hertting, N., and Klijn, E.H. (2018). Tricky for good reasons: Institutionalizing local participatory governance in representative democracy. N. Hertting and C. Kugelberg (Ed.). Local participatory governance in representative democracy in (18-63). New York and London: Routledge. Davidoff, P. (1965). Advocacy and pluralism in planning. Journal of the American Institute of Planners, 31(4), 331-338.
  4. Fainstein, S. S. (2000). New directions in planning theory. Urban Affairs Review, 35(4), 451-478.
  5. Fischer, F. (1993). Citizen participation and the democratization of policy expertise: From theoretical inquiry to practical cases. Policy Sciences, 26(3), 165-187.
  6. Forester, J. (1989). Planning in the Face of Power. Berkeley, CA: University of California Press.
  7. Forester, J. (1999). The deliberative practitioner: Encouraging participatory planning processes. Cambridge, MA: MIT Press.
  8. Habermas, J. (1984). The Theory of Communicative Action. London: Polity Press.
  9. Hall, P. (1983). The Anglo-American connection: Rival rationalities in planning theory and practice, 1955-1980.
  10. Environment and Planning B, Planning and Design 10, 41-46.
  11. Healey, P. (1992). A Planner’s Day: Knowledge and Action in Communicative Practice. Journal of the American Planning Association, 58(1), 9-20.
  12. Healey, P. (1993). The communicative work of development plans. Environment and Planning B, 20, 83-104.
  13. Healey, P. (1997). Collaborative planning: Shaping places in fragmented societies. London: Macmillan. Healey, P. (Ed.) (2008). Interface: Civic engagement, spatial planning and democracy as a way of life. Planning Theory & Practice, 9, 379-414.
  14. Hedlund, G., and Montin, S. (Ed.) (2009). Governance på svenska. Stockholm: Santérus Academic Press Sweden. Held, D. (2006). Models of democracy. Cambridge: Polity Press.
  15. Hendriks, F. (2010). Vital democracy: A theory of democracy in action. New York: Oxford University Press Inc. Innes, J. E. (1995). Planning theory’s emerging paradigm: Communicative action and interactive practice. Jo