KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi / 2016 / Cilt: 4 - Sayı: 2

OKUL MÜDÜRLERİNİN YÖNETSEL ÖZELLİKLERİ VE YÖNETİM STİLLERİNİN YÖNETİM KURAMLARI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Şenol SEZER
Durdağı AKAN
Sayfa
15–32
Yayın Tarihi
2016-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Okul müdürlerinin yönetim stilleri =3.13 ile bilimsel yönetim, =3.09 ile yönetim süreçleri, =3.23 ile bürokratik yönetim, =3.52 ile insan ilişkileri yaklaşımı, =3.46 ile davranış bilimleri yaklaşımı, =3.36 ile sistem yaklaşımı, =3.59 ile TKY yaklaşımı ve =3.42 ile liderlik yaklaşımına uygunluk göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu araştırma, okul müdürlerinin sergilediği yönetsel özellikleri ve yönetim stillerini yönetim kuramları açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklem grubunu, Trabzon il merkezindeki okullarda görevli, 850 öğretmen oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Okul müdürlerinin yönetim stilleri =3.13 ile bilimsel yönetim, =3.09 ile yönetim süreçleri, =3.23 ile bürokratik yönetim, =3.52 ile insan ilişkileri yaklaşımı, =3.46 ile davranış bilimleri yaklaşımı, =3.36 ile sistem yaklaşımı, =3.59 ile TKY yaklaşımı ve =3.42 ile liderlik yaklaşımına uygunluk göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler YÖNETSEL ÖZELLİK · YÖNETİM STİL

Özet

Öz Bu araştırma, okul müdürlerinin sergilediği yönetsel özellikleri ve yönetim stillerini yönetim kuramları açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma nicel araştırma deseninde ve tarama modelindedir. Araştırmanın örneklem grubunu, Trabzon il merkezindeki okullarda görevli, 850 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacılar tarafından geliştirilen Yönetim Stilleri Ölçeği aracılığı ile elde edilmiştir. Öğretmenlerin %20.7’si, okul müdürlerinin babacan-anlayışlı, %15.9’u yardımsever, %15.4’ü demokratik-katılımcı, %13.9’u donanımlı-lider yönetici, %13.9’u kuralcı, %8.1’i mevzuatçı, %7.4’ü günü kurtarıcı, %4.7’si ise otoriter yönetsel özellikler sergilediğini belirtmektedir. Okul müdürlerinin yönetim stilleri =3.13 ile bilimsel yönetim, =3.09 ile yönetim süreçleri, =3.23 ile bürokratik yönetim, =3.52 ile insan ilişkileri yaklaşımı, =3.46 ile davranış bilimleri yaklaşımı, =3.36 ile sistem yaklaşımı, =3.59 ile TKY yaklaşımı ve =3.42 ile liderlik yaklaşımına uygunluk göstermektedir. Öğretmenlerin okul müdürlerinin yönetim stillerine ilişkin görüşleri arasında meslek kıdemi değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmemekte; cinsiyet ve okul türü değişkenleri açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEZER, Ş., AKAN, D. (2016). OKUL MÜDÜRLERİNİN YÖNETSEL ÖZELLİKLERİ VE YÖNETİM STİLLERİNİN YÖNETİM KURAMLARI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Anadolu Eğitim Liderliği ve Öğretim Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 15–32. https://ajindex.com/articles/264043

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Açıkalın, A., Şişman, M. ve Turan, S. (2007). Bir insan olarak okul müdürü. Ankara:
  2. Pegem A Yayıncılık. Akalın, K. H. (2011). Reform çağı öncesi Avrupa’sında ussal ekonomik etkinliğin belirtileri. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(2), 7-29.
  3. Aksu, M. B. (2002). Eğitimde stratejik planlama ve toplam kalite yönetimi. Ankara:
  4. Anı Yayıncılık. Arıoğlu, E. (2006). Toplumsal değişimin dinamikleri. Ankara:
  5. Yeni Reform Yayıncılık. Aydın, M. (2010). Eğitim yönetimi. Ankara:
  6. Hatipoğlu Yayınları.
  7. Aydoğan, İ. (2007). Değişim süreci ve okul personeli. Girne American University Journal of Social and Applied Science. 3(5), 13-24.
  8. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  9. Pegem A Yayıncılık. Balcı, A. (2003). Eğitim örgütlerine yeni bakış açısı: Kuram-araştırma ilişkisi II. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 9 (33), 26-61.
  10. Balcı, A. (2004). Toplam kalite yönetimi. (Ed. Y. Özden). İçinde, Eğitim ve okul yöneticiliği el kitabı. (ss. 245-278). Ankara:
  11. Pegem A Yayıncılık. Balcı, A. (2008). Türkiye’de eğitim yönetiminin bilimleşme düzeyi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi,14(54), 181-209.
  12. Baltaş, A. (2011). Türk kültüründe yönetmek. İstanbul:
  13. Remzi Kitabevi.
  14. Başaran, İ. E. (2004). Yönetimde insan ilişkileri. Ankara:
  15. Nobel Yayın Dağıtım. Beycioğlu, K., Dönmez, B. (2006). Eğitim yönetiminde kuramsal bilginin üretimine ve uygulanmasına ilişkin bir değerlendirme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi,12(47), 317-342.
  16. Beycioğlu, K. (2007). Z kuramı ve okul yönetimine uygulanabilirliği açısından değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi,15(1), 63-72.
  17. Blase, J., Blase, J. (2000). Effective instructional leadership: Teachers' perspectives on how principals promote teaching and learning in schools. Journal of Educational Administration,38(2), 130-141.
  18. Bozkurt, E. (1995). İnsan ilişkileri ve eğitim yönetimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 1(2), 231-237.
  19. Burde, D. (2004). Weak state, strong community? Promoting community participation in post-conflict countries. Comparative Education, 6(2), 73-87.
  20. Bursalıoğlu, Z. (2005a). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara:
  21. Pegem A Yayıncılık. Bursalıoğlu, Z. (2005b). Eğitim yönetiminde teori ve uygulama. Ankara:
  22. Pegem AYayıncılık. Bush, T. (2006). Theories of educational management. http://cnx.org/content/m13867/1.1/ 3 Mart 2016 tarihinde erişildi. Bustamante, R. (2009). The “culture audit”: A leadership tool for assesment and strategic planning in diverse s