Dergiler / Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 17 - Sayı: 3

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Paraf ve E-İmza Bilgilerine Yönelik Bir Araştırma

A Research on Turkish Teacher Candidates' Knowledge of Paraph and E-Signature

Sayfa
477–495
Yayın Tarihi
2016-08-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmaya katılan öğretmen adayları e-imza, ıslak imza, paraf, mühür ve parmak izi arasında resmî belgelerde kişisel güvenliği sağlamak için en güvenilir olarak parmak izini, en güvenilir olmayanı olarak parafı göstermişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yazma becerisi çatısı altında değerlendirilen imza becerisinin destekleyici unsurları olan e-imza ve paraf, hem eğitim-öğretim ortamında hem de sosyal sorumluluk alanlarında bireylerin bilgi sahibi olması gereken kavramlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tarama modelinin temel alındığı çalışmada nitel ve nicel veriler, araştırmacılar tarafından oluşturulan Elektronik İmza E-İmza ve Paraf Bilgisi Formu aracılığı ile toplanmıştır. 300 katılımcının yalnızca 1/3’ü paraf kavramını tanımlayabilmiş ve %5’i doğru paraf atabilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmaya katılan öğretmen adayları e-imza, ıslak imza, paraf, mühür ve parmak izi arasında resmî belgelerde kişisel güvenliği sağlamak için en güvenilir olarak parmak izini, en güvenilir olmayanı olarak parafı göstermişlerdir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:300 katılımcı
⚙️Değişkenler:E-signature · paraph · teacher training

Özet

Yazma becerisi çatısı altında değerlendirilen imza becerisinin destekleyici unsurları olan e-imza ve paraf, hem eğitim-öğretim ortamında hem de sosyal sorumluluk alanlarında bireylerin bilgi sahibi olması gereken kavramlardır. Bu çalışmada, Türkçe öğretmeni adaylarının e-imza ve paraf kavramlarına yönelik bilgi düzeylerini belirlemek amaçlanmıştır. Tarama modelinin temel alındığı çalışmada nitel ve nicel veriler, araştırmacılar tarafından oluşturulan Elektronik İmza E-İmza ve Paraf Bilgisi Formu aracılığı ile toplanmıştır. 300 katılımcının yalnızca 1/3’ü paraf kavramını tanımlayabilmiş ve %5’i doğru paraf atabilmiştir. Katılımcıların %68,5’i e-imzanın kullanım alanı konusunda eksik yahut yanlış bilgiye sahiptir. Paraf ve elektronik imza konusunda bilgi eksikliği oranların %70-80'lerde olması, bu alanda ciddi bir eğitime ihtiyaç duyulduğunun göstergesidir. Araştırmaya katılan öğretmen adayları e-imza, ıslak imza, paraf, mühür ve parmak izi arasında resmî belgelerde kişisel güvenliği sağlamak için en güvenilir olarak parmak izini, en güvenilir olmayanı olarak parafı göstermişlerdir.

Abstract

E-signature and paraph that are the supportive elements of signature skill that is evaluated under the heading of writing skill that need to be known by the individuals. This study is aimed to identify the knowledge levels of participants on the concepts of e-signature and paraph. One third of the participants could define the concept of paraph and 5% of them could paraphed correctly. 68,5% of the participants have missing or wrong information about the usage area of e-signature. The ratio of the people have missing knowledge about paraph and e-signature is 70-80% and this ratio indicates that there is a serious training necessity in this area. The participants selected the finger print as the most secured one and indicated paraph as the least secured one in order to ensure the personal security on legal documents among the options such as e-signature, wet-signature, paraph, stamp and finger print

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UYSAL, B., ŞEN, Ü. (2016). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Paraf ve E-İmza Bilgilerine Yönelik Bir Araştırma. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 3, 477–495. https://ajindex.com/articles/263965

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Altunbay, M. ve Uysal, B. (2016). İlköğretim öğrencilerinin imza alışkanlıkları üzerine bir inceleme. KESİT Akademi Dergisi, 2(5), 144-157.
  2. Avaroğlu, E. (2007). Elektronik imza. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi,
  3. İstanbul.
  4. Aytürk, N. (2000). Yönetimde imza yetki devri ve imza yetkileri. Amme İdaresi Dergisi, 33(1), 79-110.
  5. Birincioğlu, İ. ve Özkara, E. (2010). Adli belge incelemelerinde bilinmeyenler. Türkiye Barolar Birliği Dergisi (TBB Dergisi), 87, 403-433.
  6. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. ve Kılıç, E. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  7. Pegem Yayınları.
  8. Ceylan, F. (2014). Mesleki yazışma uygulamaları-II. Bursa: Uludağ Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu, 2.11.2016 tarihinde http://shmyo.uludag.edu.tr/Ders_Notlari/MES-YAZ-UYG-II-2015.pdf adresinden alınmıştır. DIT (Digital in Turkey). We are social-case studies: digital in Turkey. 02.11.2016 tarihinde http://wearesocial.com/uk/case-studies?pg=2 adresinden alınmıştır. Ermiş, K. (2006). Sayısal imza ve elektronik belge yönetimi. Bilgi Dünyası, 7(1), 121- 146. Erturgut, M. (2003). Elektronik imza kanunu bakımından e-belge ve e-imza. Bankacılar Dergisi, 48, 66-79.
  9. Even, S. vd. (1990). On-line, off-line digital signatures. Advances in Cryptology, 89, 264- 275. Güler, M. (2008). Türkiye'de e-imza alanındaki hukuki düzenlemelerin ve kamu kurumlarında bazı e-imza uygulamalarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  10. Ankara.
  11. Güler, M. ve Ömürgülşen, U. (2011). Türkiye'de e-imza alanındaki hukuki düzenlemeler ve bazı kamu kurumlarındaki e-imza uygulamaları. Sosyoekonomi, 11, 198-230.
  12. Haines, T. F., Aodha, O. M., Brostow & G. J. (2016). My text in your handwriting. International Journal of Applied Engineering Research, 11( 15), 8598-8603.
  13. Harjanto, R. & Harsono, B. (2016). Transformation of handwriting to digitalised typing. Journal of Contemporary History, DOI: 10.5007/1808-1711.2015v19n3p363 Köstekçi, Y. & Köstekçi, Ö. (2010). Hukuksal ve bilimsel sonuçlarıyla imza-el yazısı ve belge incelemesi. İstanbul:
  14. Vedat Kitapçılık. Kurt, İ. D. (2014). Kamuda e- imza ve verimlilik: Mersin Milli Eğitim Müdürlüğü örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Mersin Üniversitesi,
  15. Mersin. Kutter, M. & Jordan, F., Bossen, F. (1998). Digital signature of color images amplitude modulation. Electronics imaging, 7, 326-332
  16. MEB. (2015). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı. http://ttkb.meb.gov.tr/www/ogretim-programlari/iceri