Dergiler / lnternational Journal of Geography and Geography Education / 2021 / Sayı: 44

COVİD-19 SÜRECİNDE AFET VE BİYOLOJİK AFETLERE YÖNELİK GÖRÜŞLER

VIEWS ON DISASTERS AND BIOLOGIC DISASTERS DURING COVID-19

Sayfa
338–358
Yayın Tarihi
2021-07-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın afet yönetimine yönelik sonucu ise klasik yöntemler yerine günümüzde oldukça yaygınlaşan internet, televizyon gibi kitle iletişim araçlarının daha yaygın ve etkin kullanılmasının gerekliliğidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Afetler, toplumsal yaşamı derinden etkileyen doğa ve insan kaynaklı meydana gelen olaylardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu açıdan afetler bireyleri, kurumları, eşyayı ve doğayı etkileyip yıkıma neden olabilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın afet yönetimine yönelik sonucu ise klasik yöntemler yerine günümüzde oldukça yaygınlaşan internet, televizyon gibi kitle iletişim araçlarının daha yaygın ve etkin kullanılmasının gerekliliğidir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:157 katılımcı
⚙️Değişkenler:Afet · Biyolojik Afet · Covid-19

Özet

Afetler, toplumsal yaşamı derinden etkileyen doğa ve insan kaynaklı meydana gelen olaylardır. Bu açıdan afetler bireyleri, kurumları, eşyayı ve doğayı etkileyip yıkıma neden olabilmektedir. Türkiye; yer, atmosfer kökenli ve biyolojik faktörlerden kaynaklanan birçok afet olayını yaşayan ve gerekli önlemler alınmadığı takdirde gelecekte de bu durumlarla karşılaşabilecek doğal çevre koşullarına sahip bir ülkedir. Bu çalışmanın amacı, içerisinde bulunduğumuz Covid-19 sürecinde bireylerin afet ve biyolojik afetlere yönelik görüşlerini belirlemektir. Bu durum doğru bir şekilde belirlenebilirse tabana yayılan, toplumun her kesiminde paydaşların olduğu başarılı bir afet yönetim süreci gerçekleştirilebilir. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseni ile tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunda uygun örnekleme stratejisine göre belirlenen 157 katılımcı yer almakta olup araştırmada veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Toplanan verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Veriler, NVİVO 11 nitel veri analiz programı ile çözümlenmiştir. Görüşmeler sonucunda Türkiye’de afet denilince ilk akla gelen olayın depremler olduğu, Covid-19’un afet olarak değerlendirilmediği ve öne çıkan afet olgusunun bölgesel olarak da değiştiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu çalışmanın afet yönetimine yönelik sonucu ise klasik yöntemler yerine günümüzde oldukça yaygınlaşan internet, televizyon gibi kitle iletişim araçlarının daha yaygın ve etkin kullanılmasının gerekliliğidir.

Abstract

Disasters are natural and human-caused events that deeply affect social life. In this respect, it can affect individuals, institutions, goods, and nature and cause destruction. Turkey is a country that experiences many disaster events caused by biological factors of earth origin, atmospheric origin and has natural environmental conditions that may face these situations in the future if necessary measures are not taken. The purpose of this research is to determine the perception of disaster and biological disaster in individuals during the Covid-19 process we are in. If this situation can be determined correctly, a successful disaster management process can be carried out with stakeholders in all segments of society spreading to the bottom. The research was designed with the phenomenological pattern from qualitative research methods. The study group included 157 participants who were determined according to the appropriate sampling strategy. In the research, the data were obtained through a semi-structured interview form. Content analysis technique was used in the analysis of the collected data. The data was analyzed with NVİVO 11 qualitative data analysis program. As a result of the interviews, it was determined that the first event that comes to mind when it comes to disasters in Turkey is earthquakes, Covid-19 is not considered a disaster, and the prominent disaster phenomenon changes regionally. The result of this study for disaseter management of more widespread and effective use of mass media such as the internet and television, which are becoming quite common today instead of classical methods of disaster education.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DÖLEK, İ., DURMUŞ, E., KURUYER, D. (2021). COVİD-19 SÜRECİNDE AFET VE BİYOLOJİK AFETLERE YÖNELİK GÖRÜŞLER. lnternational Journal of Geography and Geography Education, Sayı: 44, 338–358. https://ajindex.com/articles/259976

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Aksoy, B. (2013). Depremi yaşamış olan 9. Sınıf öğrencilerinin “deprem” kavramına yönelik algılarının nitel açıdan incelenmesi. Journal of World of Turks/Zeitschrift für die Welt der Türken, 5(1), 247-265.
  2. Anderson, M. B. (1991). Which costs more; prevention or recovery? In Alcira & M.Arnolds,(Eds.), Managing natural disasters and the environment. (pp. 17-27) Wahington.D.C.; World Bank. Anthamatten, P. & Hazen, H. (2011). An Introduction to the Geography of Health. London: Routledge Taylor & Francis Group. Ardalan, A., Linkov, F., Shubnikov, E. & LaPorte, R. E. (2008). Public awareness and disaster risk reduction: justin-time networks and learning. Prehospital and Disaster Medicine, 23(3), 286-288.
  3. Aydın, F. & Coşkun, M. (2010). Observation of the students’ “earthquake” perceptions by means of phenomenographic analysis (primary education 7th grade-Turkey). International Journal of the Physical Sciences, 5(8), 1324-1330.
  4. Bupesh, G., Sivasubramanian, S., Sakthivadivel, M., Gunasekeran, P. & Raman, K. (2014). Biologıcal disaster, prevention and rescue. Journal of Management and Science, 4(4), 2249-1260.
  5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2018). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  6. Pegem Akademi. Clerveaux, V., Spence, B. & Katada, T. (2010). Promoting disaster awareness in multicultural societies: the DAG approach. Disaster Prevention and Management: An International Journal, 19(2), 199-218.
  7. Çöl, M. & Güneş, G. (2020). Covid-19 salgınına genel bakış. O. Memişoğlu & V. Genç (Ed.), Covid-19 içinde (s. 1-8),
  8. Ankara Üniversitesi Yayınevi.
  9. Davis, L., Hosseini, M. & Izadkhah, Y. O. (2003). Public awareness and the development of a safety culture: Key elements in disaster risk reduction. 08 Mayıs 2020 tarihinde https://www.academia.edu/28041679/Public_Awareness_and_the_Development_of_a_Safety_Culture_Key_ Elements_in_Disaster_Risk_Reduction adresinden edinilmiştir. Değirmenci, Y. & İlter, İ. (2013). Coğrafya Dersi Öğretim Programı’nda doğal afetler. Marmara Coğrafya Dergisi, 28, 276-303.
  10. Değirmenci, Y., Kuzey, M. & Yetişensoy, O. (2019). Sosyal bilgiler ders kitaplarında afet bilinci ve eğitimi. E- Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 33-46.
  11. Demirkaya, H. (2007). İlköğretim öğrencilerinin deprem kavramı algılamaları ve depreme ilişkin görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 68-76.
  12. Dikmenli, Y. & Gafa, İ. (2017). Farklı eğitim kademelerine göre afet kavramı. Mehmet Akif Ersoy Üniversite