Dergiler / Bee Studies / 2017 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Bazı Ormangülü Ballarının Fenolik İçerik Kompozisyonu

Sayfa
40–46
Yayın Tarihi
2017-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Toksik etki en çok hipotansiyon ve bradikardi semptomlarıyla kendini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ormangülü balı, ülkemiz coğrafyasında özellikle Karadeniz Bölgesi kıyı kesimlerinde yayılım gösteren Rhododendron bitki türlerinin kaynaklık ettiği ballardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Toksik etki en çok hipotansiyon ve bradikardi semptomlarıyla kendini göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonucuna göre tüm bal örneklerinde p-OH benzoik asit bileşenine (2,351-18,992 µg/g numune) rastlanmış olup kullanılan standartlar nispetinde major bileşen olarak değerlendirilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ormangülü balı · RP-HPLC-DAD · Fenolik bileşen

Özet

Ormangülü balı, ülkemiz coğrafyasında özellikle Karadeniz Bölgesi kıyı kesimlerinde yayılım gösteren Rhododendron bitki türlerinin kaynaklık ettiği ballardır. Halk arasında deli bal olarak da bilinen bu bal, içeriğinde grayanotoksinler (GTX) denilen oldukça aktif toksinleri barındırır ve tüketimi birçok toksikolojik semptoma sebep olabilir. Toksik etki en çok hipotansiyon ve bradikardi semptomlarıyla kendini göstermektedir. Ancak bu balların içeriğinde sekonder metabolitlerin önemli ajanları olan fenolik bileşenlerin de bulunduğu bilinmektedir. Fenolik bileşenler özellikle antioksidan ve antimikrobiyal gibi etkilerden sorumlu biyolojik moleküllerdir. Mevcut bu çalışma, Karadeniz Bölgesi’nin bazı illerinden temin edilen ormangülü ballarındaki fenolik bileşenleri teşhis etmek amacıyla tasarlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda RP-HPLC-DAD ile 17 fenolik bileşenin kalitatif ve kantitatif analizi gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucuna göre tüm bal örneklerinde p-OH benzoik asit bileşenine (2,351-18,992 µg/g numune) rastlanmış olup kullanılan standartlar nispetinde major bileşen olarak değerlendirilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAHİN, H., CAN, Z., KOLAYLI, S. (2017). Bazı Ormangülü Ballarının Fenolik İçerik Kompozisyonu. Bee Studies, Cilt: 9 - Sayı: 2, 40–46. https://ajindex.com/articles/259534

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Ahmed, S., Othman, N. H., 2013. Honey as a Potential Natural Anticancer Agent: A Review of Its Mechanisms. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine, 2013, 829070. Doi.org/10.1155/2013/829070 Allen K. L., Molan P. C., Reid G. M., 1991. A survey of the antibacterial activity of some New Zealand honeys. Journal of Pharmacy and Pharmacology, 43, 817–822. Al-Waili N. S., 2004.
  2. Natural honey lowers plasma glucose, C-reactive protein, homocysteine, and blood lipids in healthy, diabetic, and hyperlipidemic subjects: comparison with dextrose and sucrose. Journal of Medicinal Food, 7,100-107. Doi: 10.1089/109662004322984789 Can, Z., Yildiz, O., Sahin, H., Akyuz Turumtay E., Silici S., Kolayli S., 2015. An investigation of Turkish honeys: Their pyhysico-chemical properties, antioxidant capacities and phenolic profiles. Food Chemistry, 180, 133-41. Doi: 10.1016/j.foodchem.2015.02.024 Jeddar A., Kharsany A., Ramsaroop U. G., Bhamjee A., Haffejee I. E., Moosa A., 1985. The antibacterial action of honey: an in vitro study. South African Medical Journal, 67, 257-258.
  3. Kandil, A., El-Banby, M., Abdel-Wahed, G. K., Abdel-Gawwad, M., Fayez, M., 1987. Curative properties of true floral and false non-floral honeys on induced gastric ulcers. Journal of Drug Research, 17, 103-106.
  4. Kurtoğlu, S., 1992.
  5. Zehirlenmeler, Teşhis ve Tedavi, Kayseri: Erciyes Ünviversitesi Yayınları, 30, 569-570.
  6. Larson-Meyer, D. E., Willis, K. S., Willis, L. M., Austin, K. J., Hart, A. M., Breton, A. B., Alexander, B. M., 2010. Effect of honey versus sucrose on appetite, appetite-regulating hormones, and postmeal thermogenesis. Journal of the American College of Nutrition, 29, 5, 482-493.
  7. Louveaux, J., Maurizio, A., Vorwohl, G., 1978. Methods of melissopalynology. Bee World, 59, 139–157.
  8. Manuja, R., Sachdeva, S., Jain, A., Chaudhary, J., 2013. A comprehensive review on biological activities of p-hydroxy benzoic acid and its derivatives. International Journal of Pharmaceutical Sciences Review and Research, 20, 109-115. Miniati E., 2007. Assessment of phenolic compounds in biological samples. Phenolics in Biological Samples, 43, 4, 362-368.
  9. Oksana, S., Marian, B., Mahendra, R., Hong Bo, S., 2012. Plant phenolic compounds for food, pharmaceutical and cosmetiсs production. Journal of Medicinal Plants Research, 6, 2526-2539.
  10. Pamir, F., 1969. Klinik Toksikoloji. Ankara: Ankara Yarı Açık Cezaevi Matbaası, 457-458.
  11. Pasupuleti, V. R., Sammugam, L., Ramesh, N., Gan, S. H., 2017.
  12. Honey, Propolis, and Ro