KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / International Journal of Advances in Engineering and Pure Sciences / 2016 / Cilt: 28 - Sayı: 4

İşlenme Aşamalarındaki Çay Yapraklarından izole Edilen Koliform Grubu Bakterilerde Antibiyotik Direnç Profilinin Araştırılması

Elif SEVİM
Ali SEVİM
Ahu KANBUROĞLU
Zuhal KALYONCU
Sayfa
150–157
Yayın Tarihi
2017-01-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ampisilin dirençli suşların ikisinde TEM tipi β-laktamaz geni (blaTEM) tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çay bitkisi (Camellia cinensis) dünyada sudan sonra en çok kullanılan içecektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaş çayın işleme aşamalarında toplam 312 enterik bakteri izole edilirken işlenmiş çayda herhangi bir mikroorganizma gözlemlenmemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ampisilin dirençli suşların ikisinde TEM tipi β-laktamaz geni (blaTEM) tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çay yaprakları · koliform bakteriler · antibiyotik direnci

Özet

Çay bitkisi (Camellia cinensis) dünyada sudan sonra en çok kullanılan içecektir. Bu çalışmada, fabrikaya getirilen yaş çayın kuru çay ola- rak imal edilinceye kadar olan her bir işlenme aşamasındaki süreçte üzerinde doğal olarak bulunan, Gram negatif koliformbakterilerin an- tibiyotik direnç profillerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. İzole edilen koliform bakterilerin identifikasyonu koloni morfolojisi, Gram bo- yanma özelliği geleneksel yöntemler kullanılarak yapılmıştır. Agar disk difüzyon metodu ile antibiyotik direnç profilleri belirlenmiş ve TEM tipi beta-laktamaz ve tetrasiklindirenç genlerinin varlığı PCR ile araştırılmıştır. Yaş çayın işleme aşamalarında toplam 312 enterik bakteri izole edilirken işlenmiş çayda herhangi bir mikroorganizma gözlemlenmemiştir. İzolatların %35,8’i Klebsiella, %17,6’sı Citrobac- ter, %15,1’i Enterobacter, %8,3’ü Edwarsiella, %7,1’i Escherichia cinslerine ait oldukları belirlenirken %16,1’i tanımlanamamıştır. İzole edilen suşlarda en yüksek direnç %81,73 ile ampisiline karşı gözlenirken, nalidiksik asit, netilmisin ve imipeneme dirençli suş bulunma- mıştır. Ampisilin dirençli suşların ikisinde TEM tipi β-laktamaz geni (blaTEM) tespit edilmiştir. İzole edilen suşlarda tet(A), (B) ve (C) gen- lerinin varlığı araştırılmış ve tetrasiklin dirençli suşlarda tet(B) geninin yaygın olarak bulunduğu tespit edilmiştir. Yapılan transformasyon çalışmaları sonucunda tetrasiklin, ampisilin, streptomisin, seftazidim ve trimethoprim/sülfametaksazol dirençlerinin transfer edilebilir ol- duğu tespit edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEVİM, E., SEVİM, A., KANBUROĞLU, A., KALYONCU, Z. (2017). İşlenme Aşamalarındaki Çay Yapraklarından izole Edilen Koliform Grubu Bakterilerde Antibiyotik Direnç Profilinin Araştırılması. International Journal of Advances in Engineering and Pure Sciences, Cilt: 28 - Sayı: 4, 150–157. https://ajindex.com/articles/257440

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Silva, C.F., Schwan, R.F., Dias, E.S. ve Wheals, A.E. (2000). Microbial diversity during maturation and natural processing of coffee cherries of Coffeaarabica in Brazil.International Journal of Food Microbiology, 60, 251–260.
  2. Madigan, M., Martinko, J. ve Dunlap, P. (2009). Brock Bio- logy of Microorganisms, 12 th.Edition,
  3. New York. Bashan, Y. ve de-Bashan, L.E. (2005). Plant growth-promo- ting. In: Hillel, D. (Ed.), Encyclopedia of Soils in the Envi- ronment, vol. 1. Elsevier, Oxford, U.K., pp. 103–115.
  4. Claus, M. (1992). A standardized gram staining procedure. World Journal of Microbiology and Biotechnology, 8, 451– 452. Prescott, M. ve Harley, J.P. (2001).
  5. Laboratory Exercises in Microbiology, McGraw-Hill | Fifth edition, 449-451.
  6. Holt, J.,Krieg, N., Sneath,P., Staley, J. ve Williams, S. (2000). Bergey’s Manual of Determinative Bacteriology. 9th ed. Lip- pincott Williams & Wilkins, Philadelphia, Pennsylvania, USA. CLSI- Clinical and Laboratory Standards Institute. (2006). Approved standard M45-A. Methods for antimicrobial dilu- tion and disk susceptibility testing of infrequently isolated or fastidious bacteria.CLSI., Wayne, Pennsylvania, USA. Sambrook, J., Fritsch, E.F. veManiatis, T. (1990). Molecu- lar Cloning: A Laboratory Manual, Cold Spring Harbor Lab. Press,
  7. Plainview, NY. Aarestrup, F.M., Lertworapreecha, M. ve Evans, M.C. (2003). Antimicrobial susceptibility and occurrence of resis- tance genes among Salmonella entericaserovarWeltevreden from different countries.Journal of Antimicrobial Chemothe- rapy, 52,715–8.
  8. Ausubel, F.M., Brient, R. ve Kingston, R.E. (1995). Short Protocols in Molecular Biology. 2nd ed. New York:John Wil- ley and Sons. Özdemir, F., Topuz, A. ve Erbağ, M. (1999). Ortodoksveçay- kuryöntemleriileüretilenfarklısınıfsiyahçayların mineral içe- rikleri.Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 23, 809- 815. Bilgehan, H. (2000).
  9. KlinikMikrobiyoloji, ÖzelBakteriyolo- jiveBakteriEnfeksiyonları. 10. baskı, Barışyayınları, İzmir. Scott,E.,Bloomfield,S.F.VeBarlow,C.G.(1982).Aninves- tigation of microbial contamination in the home. Journal of Hygiene, 89, 279–93.
  10. Mo, H., Yang, Z. ve Zongmao, C. (2007). Microbial fermen- ted tea a potential source of natural food preservatives. Trends in Food Science and Technology, 19, 124-130.
  11. Chorianopoulos, N.G., Boziaris, I.S., Stamatiou, A. ve Ny- chas, G.J.E. (2005). Microbial association and acidity de- velopment of unheated and pasteurized green-table olives fermented using glucose or sucrose s