Bu problem için geliştirilmiş olan dal-sınır algoritmasında çözüm zamanı, problem büyüklüğüne bağlı olarak üstel artış göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, en küçük geciken iş kısıtı altında en büyük erken tamamlanma zamanının en küçüklendiği ikincil ölçütlü bir problem dikkate alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu problem için geliştirilmiş olan dal-sınır algoritmasında çözüm zamanı, problem büyüklüğüne bağlı olarak üstel artış göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Geliştirilen algoritmanın performansında çeşitli komşu üretim mekanizmalarının etkileri rassal üretilen test problemleri üzerinde incelenmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çizelgeleme · çok ölçütlü çizelgeleme · tavlama benzetimi
Özet
Bu çalışmada, en küçük geciken iş kısıtı altında en büyük erken tamamlanma zamanının en küçüklendiği ikincil ölçütlü bir problem dikkate alınmıştır. Bu problem için geliştirilmiş olan dal-sınır algoritmasında çözüm zamanı, problem büyüklüğüne bağlı olarak üstel artış göstermektedir. Son yıllarda, çizelgeleme problemlerin çözümünde global en iyi çözümü bulmada başarılı olan genetik algoritmalar, tavlama benzetimi, tabu arama ve sinir ağları gibi yeni tekniklerin sıkça kullanıldığı görülmektedir. Bu çalışmada, bu problem için tavlama benzetimi tekniğine dayalı bir algoritma geliştirilmiştir. Geliştirilen algoritmanın performansında çeşitli komşu üretim mekanizmalarının etkileri rassal üretilen test problemleri üzerinde incelenmiştir.
GÜNER, E., ALTIPARMAK, F. (2013). İKİ ÖLÇÜTLÜ TEK MAKİNALI ÇİZELGELEME PROBLEMİ İÇİN SEZGİSEL BİR YAKLAŞIM. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 3, 0. https://ajindex.com/articles/2573
Smith, W.E., “Various optimizers for single stage production”, Naval Research Logistic Quarterly, 3, 59-66, (1956).
Heck, H., Roberts, R., “A note on the extension of a result on scheduling with secondary criteria”, Naval Research Logistic Quarterly, 19, 403-405, (1972).
Burns, R. N., “Scheduling to minimize the weighted completion times with secondary criteria”, Naval Research Logistic Quarterly, 23, 125-129, (1976).
Miyazaki, S., “One machine scheduling problem with dual criteria”, Journal of Operations Research Society of Japan, 24 (1), 37-51, (1981).
Bansal, S. P., “Single machine scheduling to minimize the weighted sum of completion times with secondary criterion, a branch and bound approach”, European Journal of Operations Research, 5, 177-181, (1980).
Shanthikumar, J. G., Buzacott, J. A., “On the use of decomposition approaches in a single machine scheduling problem”, Journal of Operations Research Society of Japan, 25, 29-47, (1982).
Posner, M. E., “Minimizing weighted completion times with deadlines”, Operations Research, 33, 562-574, (1985).
Bagchi, U., Ahmadi, R. H., “An improved lower bound for minimizing weighted completion times with deadlines”, Operations Research, 35, 311-313, (1987).
Chand, S., Schneeberger, H., “A note on the single machine scheduling problem with minimum weighted completion time and maximum allowable tardiness”, Naval Research Logistic Quarterly, 33 551-557, (1986).
Shanthikumar, J. G., “Scheduling n jobs on one machine to minimize the maximum tardiness with minimum number tardy”, Computers & Operations Research, 10, 255-266, (1983).
Gupta, J. N. D., and Ramnarayanan, “Single facility with dual criteria: minimizing maximum tardiness subject to minimum number of tardy jobs”, Production Planning & Control, 7, 2, 190-196, (1996).
Gupta, J.N.D., Hariri, A.M.A and Potts, R., “Single-machine scheduling to minimize Maksimum Tradiness with Minimum Number of Tardy Jobs”, Annals of Operations Research, 92, 107-123, (1999).
Emmons, H., “One machine sequencing to minimize mean flow time with minimum number tardy”, Naval Research Logistic Quarterly, 22, 585-592, (1975).
Chand, S., Schneeberger, H., “Single machine scheduling to minimize weighted earliness subject to no tardy jobs”, European Journal of Operations Research, 34, 221-230, (1988).
Güner, E., Erol S., Tani K., “One machine scheduling to minimize the maximum earliness with minimum number tardy jobs”, International Journal of Production Economics, 55, 213-219, (1998). Chang,