Dergiler / Journal of Life Economics / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 1

YENİLENEBİLİR ENERJİ ÜRETİMİNDE MALİYE POLİTİKASI ARACI OLARAK TEŞVİKLER: SEÇİLMİŞ BAZI AVRUPA ÜLKELERİNİN DENEYİMLERİ VE TÜRKİYE

INCENTIVES AS A FISCAL POLICY TOOL IN RENEWABLE ENERGY PRODUCTION: EXPERIENCES OF A NUMBER OF SELECTED EUROPEAN COUNTRIES AND TURKEY

Sayfa
59–76
Yayın Tarihi
2017-01-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda, yenilebilir enerji üretiminin arttırılmasında maliye politikası aracı olarak teşviklerin rolü incelenmiş ve Türkiye’de yenilenebilir enerjiye yönelik uygulanmakta olan teşvikler, Danimarka, İsveç, Norveç, Finlandiya ve Almanya’daki uygulamalar ile karşılaştırılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İktisadi faaliyetlerin devam edebilmesinin temel koşullarından biri, enerji talebinin karşılanabilir olmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Enerji talebinin önemli kısmı fosil kaynaklardan sağlanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda, yenilebilir enerji üretiminin arttırılmasında maliye politikası aracı olarak teşviklerin rolü incelenmiş ve Türkiye’de yenilenebilir enerjiye yönelik uygulanmakta olan teşvikler, Danimarka, İsveç, Norveç, Finlandiya ve Almanya’daki uygulamalar ile karşılaştırılmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yenilenebilir Enerji · Maliye Politikası · Teşvikler

Özet

İktisadi faaliyetlerin devam edebilmesinin temel koşullarından biri, enerji talebinin karşılanabilir olmasıdır. Enerji talebinin önemli kısmı fosil kaynaklardan sağlanmaktadır. Ancak, fosil kaynaklar, çevresel ve ekonomik birçok dışsal maliyet oluşturmaktadır. Yenilenebilir enerji kaynakları ise, çevre ile barışık ve ekonomik kaynaklardır. Nitekim ülkeler, enerji üretiminde çeşitli yoğunlukta yenilenebilir kaynaklardan faydalanmaktadırlar. Örneğin; Danimarka, İsveç, Norveç, Finlandiya ve Almanya gibi gelişmiş Avrupa ülkeleri bu açıdan öne çıkan ülkeler olmuştur. Bu ülkelerin başarıları incelendiğinde, yenilenebilir enerji üretimine yönelik teşvik politikaları dikkat çekmektedir. Yenilenebilir kaynaklar açısından avantajlı bir ülke olan, fakat yeterince faydalanamayan Türkiye’nin çalışmada ele alınan ülkelerin yenilenebilir enerji üretimindeki teşvik deneyimlerine ilgi göstermesi beklenebilir. Bu kapsamda, yenilebilir enerji üretiminin arttırılmasında maliye politikası aracı olarak teşviklerin rolü incelenmiş ve Türkiye’de yenilenebilir enerjiye yönelik uygulanmakta olan teşvikler, Danimarka, İsveç, Norveç, Finlandiya ve Almanya’daki uygulamalar ile karşılaştırılmıştır.

Abstract

One of the basic conditions for the continuity of economic activities is that energy demand is affordable. A major part of the energy demand is provided by fossil sources. However, fossil resources 60 create many external and environmental costs. On the other hand, renewable energy sources are environmentally friendly and economic resources. Indeed, countries benefit from renewable sources at varying levels in energy production. For example; Developed European countries such as Denmark, Sweden, Norway, Finland and Germany have become prominent countries in this respect. When the success of these countries is examined, their incentive policy towards renewable energy production is remarkable. Turkey, which is an advantageous country in terms of renewable resources but cannot benefit sufficiently, may be expected to show interest in the incentive experiences of renewable energy generation of the countries handled in the study. In this context, the role of incentives as instruments of fiscal policy in increasing renewable energy production is examined and the incentives applied to renewable energy in Turkey are compared with those in Denmark, Sweden, Norway, Finland and Germany.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Şen, S. (2017). YENİLENEBİLİR ENERJİ ÜRETİMİNDE MALİYE POLİTİKASI ARACI OLARAK TEŞVİKLER: SEÇİLMİŞ BAZI AVRUPA ÜLKELERİNİN DENEYİMLERİ VE TÜRKİYE. Journal of Life Economics, Cilt: 4 - Sayı: 1, 59–76. https://ajindex.com/articles/2551

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Acaroğlu, M. (2003),
  2. Alternatif Enerji Kaynakları, Atlas Yayın Dağıtım, İstanbul.
  3. Akova, İ. (2008),
  4. Yenilenebilir Enerji Kaynakları, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
  5. Aslani, A., Naaranoja M., ve Wong K. V., “Strategic Analysis of Diffusion of Renewable Energy in the Nordic Countries”, Renewable and Sustainable Energy Reviews, No.22, 2013.
  6. Bakraktar, A. (2015), “Renewable Energy Regulations & İncentives in Turkey”, EPDK. Brown, P. (2013), “European Union Wind and Solar Electricity Policies: Overview and Considerations”, CRS Report for Congress, https://www.fas.org/sgp/crs/row/R43176.pdf, (Erişim Tarihi: 08.09.2016).
  7. Brown, L. R. (2003). Eko-Ekonomi: Dünya İçin Yeni Bir Ekonomi Kurmak, Çev. Yeşim Erkan, TEMA Yayınları, İstanbul. Deloitte, (2010), “New Life for Renewable Energy Resources: Renewable Energy Policies and Expectations”, The Energy and Natural Resources Indrusrty. Directive 2001/77EC, (2001), “Of The European Parliment and of the Council of 27 September 2001 on the promotion of Electricity Produced from Renewable Energy Sources in the Internal Electricity Market, http://faolex.fao.org/docs/pdf/eur40867.pdf., (Erişim Tarihi: 11.06.2016).
  8. Doğan, M. (2011), “Enerji Kullanımının Coğrafi Çevre Üzerindeki Etkileri”, Marmara Coğrafya Dergisi, (23), 36-52.
  9. Eser, L. Y. ve Polat, S. (2015), “Elektrik Üretiminde Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Kullanımına Yönelik Teşvikler: Türkiye ve İskandinav Ülkeleri Uygulamaları”, Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Elektronik Dergisi, (12), 201-225.
  10. Gedik, H ve Eraksoy, H. (2013), “Renewable Energy: A Quick Guide to Turkish Regulatory Framework”, http://www.gedikeraksoy.com/publications/Renewable_Energy_Legislation.pdf, (Erişim Tarihi: 30.01.2017).
  11. Giray, F., Koban, E. ve Gerçek A. (1998), Avrupa Birliği ve Türkiye’de Yatırımlara ve İhracata Yönelik Vergi Teşvikleri ve Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi, Minerva Ofset, Bursa. Goel, M. (2005),
  12. Energy Resources and Global Warming, Allied Publishers,
  13. New Delhi. Güzel, S. (2015), Avrupa Birliği ve Türkiye’de Kobilere Yönelik Ar-Ge Teşvikleri: Bursa Uygulaması, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa. Giray, F. (2016),
  14. Vergi Teşvik Sistemi ve Uygulamaları, Yenilenmiş 3. Baskı,
  15. Ekin Yayınevi,
  16. Bursa. KPMG (2015), “Taxes and Incentives for Renewable Energy”, KPMG International, https://assets.kpmg.com/content/dam/kpmg/pdf/2015/09/taxes-and-incentives-2015- web-v2.pdf, (Erişim Tarihi: 01.07.2016).
  17. Karaca, C. ve Erdoğdu, M. (2012), “Türk