Dergiler / Journal of Economy Culture and Society / 2015 / Sayı: 51

ETNİSİTE, DİL, EĞİTİM: ETNİK HANEHALKLARINDA DEVLET DİLİ VE ANADİLİN YÜZLEŞİMİ

ETHNICITY, LANGUAGE, EDUCATION: CONFRONTATION OF MOTHER TONGUE AND GOVERNMENT’S LANGUAGE WITHIN ETHNIC HOUSEHOLDS

Sayfa
145–167
Yayın Tarihi
2015-11-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Etnik ebeveynler çocuklarının potansiyelini yükseltmek amacı ile Türkçe konuşmalarını destekleseler de, kimliklerini ve kültürlerini canlı tutmak için anadilin düzenli olarak konuşulduğu çevreler kurgulamak gibi yaşam stratejileri de geliştirmektedirler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma etnik hanelerdeki dil değişimine odaklanmakta ve 2014 yılında İstanbul’un Zeytinburnu ilçesinde 57 etnik hane arasında anadil algıları üzerine yürütülmüş kalitatif bir araştırmaya dayanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma verisi 2015 yılı ortalarında, Zeytinburnu’ndaki etnik haneledeki dil tercihlerinde iç karar mekanizmalarını Türkiye eğitim sisteminin monolisgualist yaklaşımının nasıl etkilediğini incelemek için genişletilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Etnik ebeveynler çocuklarının potansiyelini yükseltmek amacı ile Türkçe konuşmalarını destekleseler de, kimliklerini ve kültürlerini canlı tutmak için anadilin düzenli olarak konuşulduğu çevreler kurgulamak gibi yaşam stratejileri de geliştirmektedirler.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:etnisite · eğitim · dil değiştirimi

Özet

Bu çalışma etnik hanelerdeki dil değişimine odaklanmakta ve 2014 yılında İstanbul’un Zeytinburnu ilçesinde 57 etnik hane arasında anadil algıları üzerine yürütülmüş kalitatif bir araştırmaya dayanmaktadır. Araştırma verisi 2015 yılı ortalarında, Zeytinburnu’ndaki etnik haneledeki dil tercihlerinde iç karar mekanizmalarını Türkiye eğitim sisteminin monolisgualist yaklaşımının nasıl etkilediğini incelemek için genişletilmiştir. Ayrıca, devletin okullardaki dil politikaları ve etnik çocukların yaşam boyu grup üyeliğinin geleceği arasındaki ilişkiyi teorik olarak tanımlamaktadır. İlk ve ortaokullara devam eden çocukları olan etnik ebeveynler anadillerinin, hanelerinde bile ikinci dile dönüşmesinden duydukları endişeyi vurgulamışlardır. Fakat çocuklarının devletin dilini konuşma zorunluluklarını ve Türkiye’de eşit başarı fırsatına sahip olmak için söylemsel olarak planlanmış bu sürece katılmanın gerekliliğini kabul etmektedirler. Ebeveynlerin “politik niyetin” farkında oluşu bir kalitatif yaklaşımla analiz edilmektedir ve sonuçlar sosyolojik teori perspektifleri ve dil değiştirim çalışmalarına dayanılarak yorumlanmaktadır. Etnik ebeveynler çocuklarının potansiyelini yükseltmek amacı ile Türkçe konuşmalarını destekleseler de, kimliklerini ve kültürlerini canlı tutmak için anadilin düzenli olarak konuşulduğu çevreler kurgulamak gibi yaşam stratejileri de geliştirmektedirler.

Abstract

This study focuses on language shifts within ethnic households and is based on a qualitative research on perceptions of the mother tongue among 57 such households in Istanbul’s Zeytinburnu district in 2014. The research data was expanded in mid-2015 to analyze how the Turkish education system’s monolingual approach creates an internal decision-making process about language preferences within the ethnic households in Zeytinburnu. It also theoretically describes the relationship between the state’s language politics at schools and the future of ethnic children’s lifelong group membership. Ethnic parents with children attending primary and secondary schools expressed concerns about turning their mother tongue into a second language even within their homes but recognized that their children must speak the ‘government’s language’ and participate in a discursively planned process to have equal opportunity for success in the Turkish society. The parents’ awareness of ‘political intention’ is analyzed by a qualitative approach and results are interpreted from the perspectives of sociological theory and language shift studies. Although ethnic parents encourage their children to speak Turkish in order to maximize the children’s potential, they also develop survival strategies to keep their identities and cultures alive, such as setting up surroundings in which the mother tongue continues to be practiced.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CİVELEK, Y. (2015). ETNİSİTE, DİL, EĞİTİM: ETNİK HANEHALKLARINDA DEVLET DİLİ VE ANADİLİN YÜZLEŞİMİ. Journal of Economy Culture and Society, Sayı: 51, 145–167. https://ajindex.com/articles/25403

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Alba, R., Logan, J., Lutz, A. & Stults. B. (2002). “Only English by the Third Generation? Loss and Preservation of the Mother Tongue among the Grand Children of Contemporary Immigrants”, Demography, 39(3): 467–484.
  2. Assmann, J. (1988). “Collective Memory and Cultural Identity,” in Kultur und Gedächtnis, edited by Jan Assmann and Tonio Hölscher, 9–19. Frankfurt am Main: Suhrkamp. Ball, S. J. (1990). Politics and Policy Making in Education: Explorations in Policy Sociology, London: Routledge. Ball, S. J. (2013).
  3. Foucault, Power, and Education, New York: Routledge. Ball, J. (2010). “Enhancing Learning of Children from Diverse Language Backgrounds: Mother Tongue Based Bilingual or Multilingual Education in the Early Years.” Paper presented at the UNESCO International Symposium: Translation and Cultural Mediation, Paris, February, 22-23.
  4. Ball, J. (2011). Enhancing Learning of Children from Diverse Language Backgrounds: Mother Tongue Based Bilingual or Multilingual Education in the Early Years, Paris: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO). Baudrillard, J. (1977).
  5. Oublier Foucault, Paris: Collection L’Espace Critique. Beşikçi, İ. (1991).
  6. Kürtlerin Mecburi İskanı, Ankara:
  7. Yurt Yayınları.
  8. Bourdieu, P. (2012).
  9. Language and Symbolic Power, Cambridge: Polity Press.
  10. Chalmers, I. (1994).
  11. Migrancy, Culture, Identity, London and New York: Routledge. Cohen J. H. & Sirkeci, İ. (2011). Cultures of Migration: The Global Nature of Contemporary Mobility, Austin Texas: University of Texas Press.
  12. Civelek, Y. & Zeyneloğlu S. (2014). “Questioning Ethnicity in Turkey: Mother tongue as a Discursive Choice”. Paper presented at The World Congress for Middle Eastern Studies, Ankara, 18-22
  13. August. Çalcı, S. (2012). “Deleuze ve Guattari’de Dilin Yersiz Yurtsuzlaştırılması: Emir Sözcüklerden Tercihler Mantığına”, Posseible Düşünce Dergisi, 2 (15): 6–27.
  14. Deleuze, G., F. Guattari, & R. Brinkley. (1983). “What is a Minor Literature?,” Mississipi Review, 11(3): 13–33.
  15. Demie, F. (2015). “Language Diversity and Attainment in Schools: Implication for Policy and Practice,” Race Ethnicity and Education, 18, 5, 632-654, http://dx.doi.org/10.1080 /13613324.2014.946493 Dumais, S. (2002). “Cultural Capital, Gender, and School Success: The Role of Habitus,” Sociology of Education, 75(1): 44–68.
  16. Edwards, D. (1997).
  17. Discourse and Cognition, London: Sage. Eller, J. D., (1997). “Ethnicity, Culture and ‘the Past’,” Michigan Quarterly Review, 36, Issue 4. http://quod.lib.um