Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 19 - Sayı: 1

TÜRKİYE’DE MESLEKİ REHABİLİTASYON HİZMETLERİ VE İHMAL EDİLMİŞ BİR ALAN OLARAK REHABİLİTASYON DANIŞMANLIĞI

Sayfa
114–124
Yayın Tarihi
2019-03-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak, Türkiye’deki ve ABD’deki mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin mevcut durumu gözden geçirilerek Türkiye’de mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin geliştirilebilmesi amacıyla önerilerde bulunulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de mesleki rehabilitasyon hizmetleri açısından son yıllarda oldukça önemli gelişmeler kaydedilmiş olmasına rağmen söz konusu hizmetlerin henüz yeterli kalite ve yaygınlığa erişememiş olduğu görülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitekim, Türkiye’de mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin etkililiği ve yaygınlığı ile ilgili yeterince istatistiki veri ve araştırmanın mevcut olmadığı, hizmetlere bakış açısının ağırlıklı olarak tıbbi modele dayandığı ve mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin çok disiplinli yapısının göz ardı edildiği dikkati çekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, Türkiye’deki ve ABD’deki mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin mevcut durumu gözden geçirilerek Türkiye’de mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin geliştirilebilmesi amacıyla önerilerde bulunulmaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:mesleki rehabilitasyon · rehabilitasyon danışmanlığı · psikolojik danışma ve rehberlik

Özet

Türkiye’de mesleki rehabilitasyon hizmetleri açısından son yıllarda oldukça önemli gelişmeler kaydedilmiş olmasına rağmen söz konusu hizmetlerin henüz yeterli kalite ve yaygınlığa erişememiş olduğu görülmektedir. Nitekim, Türkiye’de mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin etkililiği ve yaygınlığı ile ilgili yeterince istatistiki veri ve araştırmanın mevcut olmadığı, hizmetlere bakış açısının ağırlıklı olarak tıbbi modele dayandığı ve mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin çok disiplinli yapısının göz ardı edildiği dikkati çekmektedir. Daha da önemlisi, başta ABD olmak üzere birçok ülkede mesleki rehabilitasyon alanında öncülük eden ve etkililiği bilimsel araştırmalarla kanıtlanan bir alan olan rehabilitasyon danışmanlığının Türkiye’de var olmadığı görülmektedir. Tüm bu faktörlerin, engelli bireylere sağlanan mesleki rehabilitasyon hizmetleri üzerinde olumsuz etkilerinin bulunduğu düşünülmektedir. Bu bağlamda, bu makalede öncelikle Türkiye’de yeterince tanınmayan ve özel eğitim veya fizik tedavi gibi alanlarla karıştırılan rehabilitasyon danışmanlığı alanının tarihsel gelişimi, tanımı ve işlevlerine yer verilmekte, daha sonra ise rehabilitasyon danışmanlığının en çok ön plana çıkan hizmet alanı olan mesleki rehabilitasyonun kapsam ve dayanaklarına değinilmektedir. Son olarak, Türkiye’deki ve ABD’deki mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin mevcut durumu gözden geçirilerek Türkiye’de mesleki rehabilitasyon hizmetlerinin geliştirilebilmesi amacıyla önerilerde bulunulmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİMŞİR, E. (2019). TÜRKİYE’DE MESLEKİ REHABİLİTASYON HİZMETLERİ VE İHMAL EDİLMİŞ BİR ALAN OLARAK REHABİLİTASYON DANIŞMANLIĞI. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 114–124. https://ajindex.com/articles/254

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Alverson, C, Y. &. Yamamoto, S. Y. (2017). Employment outcomes of vocational rehabilitation clients with autism spectrum disorders. Career Development and Transition for Exceptional Individuals, 40(3), 144-155. DOI: 10.1177/2165143416629366 American Rehabilitation Counseling Association (1958). Understanding rehabilitation counselling. 3 Temmuz 2018 tarihinde http://www.arcaweb.org/ adresinden erişilmiştir. Aycan, Z. (2005). Türkiye’de engellilerin iş hayatına katılımını etkileyen bireysel, kurumsal ve toplumsal faktörler (Proje no: SBB-3018). İstanbul:
  2. TÜBITAK. Aydemir-Döke, D. & Emir-Öksüz, E (2018). Rehabilitation Services in Turkey. In D. A. Harley, N. A. Ysasi, M. L. Bishop, A. R. Fleming (Eds.), Disability and vocational rehabilitation in rural settings: Challenges to service delivery [E-reader version] (pp. 399-419). DOI 10.1007/978-3-319-64786-9
  3. Colling, K. & Davis, A. (2005). The counseling function in vocational rehabilitation. Journal of Applied Rehabilitation Counseling; 36 (1), 6-11.
  4. Council on Rehabilitation Education. (1991). CORE policy and procedures manual. Champaign-Urbana, IL: Author. Çavuş, O. H. & Tekin, A. (2015). Türkiye’de engellilerin istihdam yöntemi olarak korumalı işyeri. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(1), 145–165.
  5. Dean, D., Pepper, J., Schmidt, R., & Stern, S. (2016). The effects of vocational rehabilitation for people with mental illness. Journal of Human Resources, 52 (3), 826-858. Doi: 10.3368/jhr.52.3.0114-6111R1 Dean, D., Schmidt, R., Pepper, J., & Stern, S. (2018). The Effects of Vocational Rehabilitation for People with Physical Disabilities. Journal of Human Capital, 12(1), 1-37. Doi: https://doi.org/10.1086/696098
  6. Dean, D., J. Pepper, R. Schmidt, & S. Stern, (2015) The effects of vocational rehabilitation for people with cognitive impairments. International Economic Review, 56(2), 399-426.
  7. Elliot, T. & Leung, T. (2004). Vocational Rehabilitation: History and Practice. In W. B. Walsh & M. Savickas (Eds.). Handbook of vocational psychology. (3rd ed., pp. 319-343).
  8. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Press.
  9. Eres, F. (2010). Special education in Turkey. US-China Education Review, 7(4), 94-100.
  10. Escorpizo, R., Reneman M. F., Ekholm, J., Fritz. J., Krupa, T., Marnetoft, S., ve diğerleri (2011). A conceptual definition of vocational rehabilitation based on the ICF: building a shared global model. Journal of Occupational Rehabilitation, 21(2):126–33. Doi: 10.1007/s10926-011-9292-6
  11. Ficke, R.