KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / TÜBAV Bilim Dergisi / 2016 / Cilt: 9 - Sayı: 1

ANTİDEPRESAN İLAÇLAR VE GENOTOKSİSİTE

Deniz YÜZBAŞIOĞLU
Ece AVULOĞLU YILMAZ
Fatma ÜNAL
Sayfa
17–28
Yayın Tarihi
2016-05-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, farklı test sistemlerinde antidepresanların daha önce yayınlanmış genotoksisite test sonuçları derlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Depresyon sinirlilik, uykusuzluk, yorgunluk, ajitasyon, psikomotor değişiklikler, suçluluk, kendine değer vermeme ile karakterize kompleks bir hastalıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Antidepresanlar çok sayıda hastada uzun süreli kullanılan ilaçlardır ve literatürde bunların genotoksik etkilerini rapor eden çeşitli çalışmalar vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, farklı test sistemlerinde antidepresanların daha önce yayınlanmış genotoksisite test sonuçları derlenmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Antidepresan ilaçlar · genotoksisite

Özet

Depresyon sinirlilik, uykusuzluk, yorgunluk, ajitasyon, psikomotor değişiklikler, suçluluk, kendine değer vermeme ile karakterize kompleks bir hastalıktır. Bu hastalığın tedavisinde en sık kullanılan yöntem antidepresan kullanımıdır. Antidepresanlar çok sayıda hastada uzun süreli kullanılan ilaçlardır ve literatürde bunların genotoksik etkilerini rapor eden çeşitli çalışmalar vardır. İlaçlar piyasaya sürülmeden önce genotoksisite testlerini de içeren bazı testlerin yapılması gereklidir. Genotoksisite çalışmaları bir kimyasalın DNA hasarına neden olup olmadığını belirler. Bu DNA hasarı tek ve çift zincir kırıkları, eksizyon onarım kaybı, çapraz bağlar, alkali labil bölgeler, nokta mutasyonları ve yapısal ve sayısal kromozomal anomaliler şeklinde olabilir. Günümüzde, antidepresan kullanımının hızla artması sonucunda bu ilaçların genetik yapıda olumsuz etkileri olup olmadığının tespit edilmesi son derece önem kazanmıştır. Bakterilerde, in vivo ve in vitro memeli hücrelerinde, bitkilerde veya Drosophila’da çeşitli test sistemleri herhangi bir kimyasal ajanın indüklediği genetik hasarı değerlendirmek için kullanılmaktadır. Bu çalışmada, farklı test sistemlerinde antidepresanların daha önce yayınlanmış genotoksisite test sonuçları derlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜZBAŞIOĞLU, D., YILMAZ, E. A., ÜNAL, F. (2016). ANTİDEPRESAN İLAÇLAR VE GENOTOKSİSİTE. TÜBAV Bilim Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 17–28. https://ajindex.com/articles/249250

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. A. Azqueta, Y. Lorenzo, A.R. Collins, “In vitro comet assay for DNA repair: a warning concerning application to cultured cells”, Mutagenesis, 24(4): 379-381 (2009).
  2. A. Balbi, G. Muscettola, N. Staiano, G. Martire, F. De Lorenzo, “Psychotropic drugs: evaluation of mutagenic effect”, Pharmacological Research Communications, 12: 423–431 (1980).
  3. A. Collins, G. Koppen, V. Valdiglesias, M. Dusinska, M. Kruszewski, P. Møller, E. Rojas, A. Dhawan, I. Benzie, E. Coskun, M. Moretti, G. Speit, S. Bonassi, “The comet assay as a tool for human biomonitoring studies: The ComNet Project”, Mutation Research, 759: 27–39 (2014).
  4. A. Frolich, F.E. Würgler, “Drosophila wing-spot test: improved detectability of genotoxicity of polycyclic aromatic hydrocarbons”, Mutation Research, 234: 71-80 (1990).
  5. A. Montoro, J.M. Soriano, J.F. Barquinero, M. Almonacid, A. Montoro, G. Verdu V. Sahuquillo, J.I. Villaescusa, N. Sebastia, “Assessment in vitro of cytogenetic and genotoxic effects of propolis on human lymphocytes”, Food and Chemical Toxicology, 50: 216-221 (2012).
  6. A. Nersesyan, M. Kundi, M. Fenech, C. Bolognesi, M. Misik, G. Wultsch, M. Hartmann, S. Knasmueller, “Micronucleus assay with urine derived cells (UDC): A review of its application in human studies investigating genotoxin exposure and bladder cancer risk”, Mutation Research, http://dx.doi.org/ 10.1016/j.mrrev.2014.04.004 (2014).
  7. A. Santoro, G. Bianco, P. Picerno, R.P. Aquino, G. Autore, S. Marzocco, P. Gazzerro, M.B. Lioi, M. Bifulco, “Verminoside and verbascoside-induced genotoxicity on human lymphocytes: Involvement of PARP-1 and p53 proteins”, Toxicology Letters, 178(2): 71-76 (2008).
  8. A. Santovito, P. Cervella, M. Delpero, “Increased frequency of chromosomal aberrationsand sister chromatid exchanges in peripheral lymphocytes of radiology technicians chronically exposed to low levels of ionizing radiations”, Environmental Toxicology and Pharmacology, 37: 396-403 (2014).
  9. A. Steingart, M. Cotterchio, N. Kreiger, M. Sloan, “Antidepressant medication use and breast cancer risk: a case-control study”, International Journal of Epidemiology, 32: 961–966 (2003). A.R. Collins, “Measuring oxidative damage to DNA and its repair with the comet assay”, Biochimica et Biophysica Acta, 1840: 794–800 (2014).
  10. B. N. Ames, J. McCann, E. Yamasaki, “Methods for Detecting Carcinogens and Mutagens with the Salmonella/Mammalian-Microsome Mutagenicity Test”, Mutat. Res. 31: 347-364 (1975).
  11. B. Özyüksel, B. Uluğ, “Depresyon tanısı alan hastalarda k