Dergiler / İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi / 2012 / Cilt: 3 - Sayı: 24

Aydınlanma Döneminde Doğuya Bakış: Değişen İlgi ve Söylemler

Changing Concerns and Discourse Toward Orient in the Enlightenment

Sayfa
59–82
Yayın Tarihi
2012-11-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu açıklama girişimleri dünya siyasetindeki değişimlere paralel olarak artan sistematik bilgi ihtiyacını karşılamak üzere şarkiyatçılığın doğuşu ile neticelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Avrupa'nın Doğu'ya ilgisi 16. yüzyıldan itibaren giderek artmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha önce kısmi hayranlıkla şekillenen Doğu'ya bakış bu sefer giderek bir değerlendirme ve yargılama tonuna sahip olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu açıklama girişimleri dünya siyasetindeki değişimlere paralel olarak artan sistematik bilgi ihtiyacını karşılamak üzere şarkiyatçılığın doğuşu ile neticelenmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Aydınlanma · Çin · Hint tutkusu

Özet

Avrupa'nın Doğu'ya ilgisi 16. yüzyıldan itibaren giderek artmıştır. Bu ilginin gelişimi Batı'nın kendi iç siyaseti ve dünya güç ilişkilerindeki konumuna göre yeni aşamalar kat etmiştir. Doğu'ya ilginin ciddi bir biçimde yoğunlaştığı Aydınlanma döneminin başlangıcında Doğu toplum biçimleri Avrupa'daki gelişmeleri açıklamak ve içeride aristokrasi ve kiliseye karşı mücadelelerinde bir konum sağlamak için geniş bir bağlam olarak kullanmaktaydı. Ancak yüzyılın sonuna doğru Avrupa toplum modelinin şekillenmesi ile Doğu'ya karşı bir üstünlük söylemi ortaya çıkmıştır. Daha önce kısmi hayranlıkla şekillenen Doğu'ya bakış bu sefer giderek bir değerlendirme ve yargılama tonuna sahip olmuştur. Özellikle coğrafi/iklimsel farklar ve ırkın üstünlüğü gibi faktörlere dayanılarak 'durağan Doğu toplumları' karşısında 'dinamik' Avrupa'nın farklılığı açıklanmaya başlanmıştır. Bu açıklama girişimleri dünya siyasetindeki değişimlere paralel olarak artan sistematik bilgi ihtiyacını karşılamak üzere şarkiyatçılığın doğuşu ile neticelenmiştir.

Abstract

: Western interest to oriental societies has developed after 16th century. This interest has changed through the changes in the world politics and European domestic political issues. At the age of enlightenment that information of orient has seriously developed oriental social formations has been employed for the critics of aristocracy and church and interpreting the changes in European society. But since the social balance between aristocracy and bourgeoisie has changed and the western domination over world has been increased a hegemonic narration was arisen. Especially geographical, climatic and even racial differences have become a base of the explanation of occidental ‘dynamism' against oriental ‘stagnancy'. At the threshold of 19th century orientalism has appeared for corresponding need for systematic knowledge about oriental world.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SUNAR, L. (2012). Aydınlanma Döneminde Doğuya Bakış: Değişen İlgi ve Söylemler. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 24, 59–82. https://ajindex.com/articles/244843

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Amin, S. (1993). Avrupa merkezcilik: Bir ideolojinin eleştirisi. M. Sert (Çev.). İstanbul:
  2. Ayrıntı Yayınları.
  3. Aristoteles. (2004). Politika. M. Tunçay (Çev.). İstanbul:
  4. Remzi Kitabevi.
  5. Bacon, F. (1999). The essays or counsels, civil and moral. Oxford & New York: Oxford University Press.
  6. Ballantyne, T. (2002). Orientalism and race: Aryanism in the British Empire. New York: Palgrave. Bernal, M. (1998). Kara Atena: Eski Yunan uydurmacası nasıl imal edildi 1785-1985. Ö. Buze (Çev.). İstanbul:
  7. Kaynak Yayınları.
  8. Bernier, F. (1914).
  9. Travels in the Mogul Empire, A.D. 1656-1668. Archibald Constable (Çev. ve Notlandıran), Vincent Arthur Smith (Gözden Geçiren). Londra ve New York: H. Milford, Oxford University Press.
  10. Bock, K. (1990). İlerleme, gelişme ve evrim kuramları. A. Uğur (Çev.). Tom Bottomore ve Robert Nisbet (Ed.), Sosyolojik çözümlemenin tarihi (s. 53-96), Ankara:
  11. Verso Yayınları.
  12. Bodin, J. (1967). Six books of the commonwealth. Oxford: B. Blackwell. Brook, T. (1989). Introduction. Timothy Brook (Ed.), The Asiatic Mode of Production in China (s. 3-35),
  13. Armonk, N.Y.: M.E. Sharpe. Bulut, Y. (2000). Hindistan’da İngiliz sömürgeciliği, oryantalizm ve William Jones. Sosyoloji Dergisi, 3 (6), 71-106.
  14. Carvounas, D. (2002). Diverging time: The politics of modernity in Kant, Hegel, and Marx. Lanham: Lexington Books. Clarke, J.J. (1997). Oriental enlightenment: The encounter between Asian and Western thought. Londra ve New York: Routledge. Collani, C. von (2001). China in the German “geistesgeschichte” in the seventeenth and eighteenth centuries. Stephen Uhalley ve Xiaoxin Wu (Ed.), China and Christianity: Burdened Past, Hopeful Future (s. 149- 162) New York ve Londra: M. E. Sharpe. Cuayyıt, H. (1995). Avrupa ve İslam. K. Kahraman (Çev.). İstanbul:
  15. İz Yayıncılık. Çiğdem, A. (2001). Aydınlanma düşüncesi. İstanbul:
  16. İletişim Yayınları.
  17. Condorcet, M. de (1944). İnsan zekasının ilerlemeleri üzerinde tarihi tablo taslağı. 2 Cilt O. Peltek (Çev.). Ankara:
  18. Milli Eğitim Bakanlığı. Delanty, G. (2005). Avrupanın icadı. H. İnanç (Çev.). Ankara:
  19. Adres Ya- yınları. Dodson, M. S. (2007). Orientalism, empire, and national culture: India, 1770-1880. New York: Palgrave Macmillan. Fontana, J. (1995). Avrupa’nın yeniden yorumlanması. N. Elhüseyni (Çev.). İstanbul:
  20. Afa Yayınları.
  21. Goldman, R. P. (2004). Indologies: German and other. Douglas T. McGetchin, Peter K. J. Park ve D. R. SarDesai (Ed.), Sanskrit and “orientalism”: Indology and comparative linguistics in Germany, 1750-1958 (s. 27-