Dergiler / İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi / 2015 / Cilt: 3 - Sayı: 30

Avrupa’da Erken Çocukluk Bakımı ve Eğitiminin Mukayeseli Analizi

-

Sayfa
167–194
Yayın Tarihi
2015-10-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Erken çocukluk bakımı ve eğitimi ile ilgili politika önerilerinde ise devlet destekli mahalle kreşlerinin artırılması ve bakımda enformalitenin önüne geçilip bakıcılara temel eğitimlerin verilmesi öne çıkmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada erken çocukluk bakımı ve eğitimi, refah rejimi kavramsal çerçevesinde Avrupa Birliği (AB) verileri kullanılarak tartışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İskandinav refah rejiminde daha gelişmiş ve yaygın bir formel erken çocukluk eğitim sistemi varken, Kıta Avrupası ve Güney Avrupa refah rejimlerinde özellikle 0-3 yaş grubunda yaygın bir formel bakım ve eğitim hizmetinden söz etmek mümkün değildir.
💡
Sonuç & Katkı:Erken çocukluk bakımı ve eğitimi ile ilgili politika önerilerinde ise devlet destekli mahalle kreşlerinin artırılması ve bakımda enformalitenin önüne geçilip bakıcılara temel eğitimlerin verilmesi öne çıkmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Erken Çocukluk Bakımı ve Eğitimi · Aile · Sosyal Politika

Özet

Bu çalışmada erken çocukluk bakımı ve eğitimi, refah rejimi kavramsal çerçevesinde Avrupa Birliği (AB) verileri kullanılarak tartışılmaktadır. Bu çalışmaya göre, AB üyesi ülkeler birbiriyle benzer sosyal ve ekonomik yükümlülükleri yerine getirmek zorunda olsalar da, erken çocukluk bakımı ve eğitimi genellikle refah rejimlerinin kendi özelliklerine göre şekillenmektedir. İskandinav refah rejiminde daha gelişmiş ve yaygın bir formel erken çocukluk eğitim sistemi varken, Kıta Avrupası ve Güney Avrupa refah rejimlerinde özellikle 0-3 yaş grubunda yaygın bir formel bakım ve eğitim hizmetinden söz etmek mümkün değildir. Ayrıca bireylerin iş-aile dengesini yakalayabilmeleri açısından önemli bir sosyal politika aracı olan formel çocuk bakım ve eğitim hizmetleri, çocuk ve aile üzerindeki olumlu etkileri açısından da incelenmiştir. Buna göre bu bakım ve eğitim hizmetlerinin çocukların gelişimi, isitihdam, doğurganlık ve sosyal eşitlik üzerinde olumlu etkileri olduğu görülmüştür. Erken çocukluk bakımı ve eğitimi ile ilgili politika önerilerinde ise devlet destekli mahalle kreşlerinin artırılması ve bakımda enformalitenin önüne geçilip bakıcılara temel eğitimlerin verilmesi öne çıkmaktadır.

Abstract

-

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYSAN, M., ÖZDOĞRU, A. (2015). Avrupa’da Erken Çocukluk Bakımı ve Eğitiminin Mukayeseli Analizi. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 30, 167–194. https://ajindex.com/articles/244742

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abendroth, A. K., & Den Dulk, L. (2011). Support for the work-life balance in Europe: The impact of state, workplace and family support on work-life balance satisfaction. Work, Employment & Society, 25(2), 234-256.
  2. Alkon, A., Ramler, M., & MacLennan, K. (2003). Evaluation of Mental Health Consultation in Child Care Centers. Early Childhood Education Journal, 31(2), 91- 99. Aysan, M. F. (2012). Küreselleşme, “Kriz” ve Refah Devleti. N. Ardıç ve S. Özcan (Ed.), Küresel Dönüşümler: Küreselleşme, Zihniyet, Siyaset içinde (107-128). İstanbul:
  3. Küre. Aysan, M. F. (2013). Reforms and Challenges: The Turkish Pension Regime Revisited. Emerging Markets Finance and Trade, 49(S:5), 148-162.
  4. Briggs, A. (1961). The Welfare State in Historical Perspective. European Journal of Sociology, 2(2), 221-258.
  5. Bütün, M. (2010). Toplumsal cinsiyet eşitliği perspektifinden çocuk bakım hizmetleri: Farklı ülke uygulamaları. Uzmanlık Tezi. T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü. Campbell, J., Ramey, C. T., Pungello, E. P., Sparling, J., & Miller-Johnson, S. (2002). Early childhood education: Young adult outcomes from the Abecedarian Project. Applied Developmental Science, 6, 42-57.
  6. Castles, F. G., & Mitchell, D. (1993). Worlds of welfare and families of nations. F. G. Castles (Ed.), Families of Nations: Patterns of Public Policy in Western Democracies içinde (s. 93–128). Aldershot: Dartmouth Publishing Company. Crompton, R., & Lyonette, C. (2006). Work-Life Balance in Europe. Acta Socio logica, 49(4), 379–93. D’Addio, A., & D’Ercole, M. (2005). Trends and determinants of fertility rates in OECD countries: The role of policies. OECD Social Employment and Migration Working Papers, No 27. OECD, Paris. Del Boca, D., & Wetzels, C. (2007).
  7. Social Policies, Labour Markets and Motherhood: A Comparative Analysis of European Countries. Cambridge: Cambridge University Press.
  8. Durkheim, E. (1961). Moral Education: A Study in The Theory and Application of the Sociology of Education. Freepress of Glencoe. Edlund, J. (2007). The Work–Family time squeeze: Conflicting demands of paid and unpaid work among working couples in 29 countries. International Journal of Comparative Sociology, 48(6), 451–480.
  9. Ergün, M. (1997). Eğitim Sosyolojisine Giriş. Ankara:
  10. Ocak Yayıncılık. Eryurt, M. A., Canpolat, Ş. B., & Koç, İ. (2013). Türkiye’de Nüfus ve Nüfus Politikaları: Öngörüler ve Öneriler, Amme İdaresi Dergisi, 46(4), 129-156.
  11. Esping-Andersen, G. (1990). Three Worlds of Welfare Capitalism. Princeton Un