Cumhuriyet, Hürriyet ve Zaman gazeteleri üç ay boyunca içerik çözümlemesi tekniğiyle değerlendirilmiş ve siyasi partilerin yerel seçimlerde kamuoyunu bilgilendirmede yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Öz Siyasi partiler, seçim dönemlerinde kamuoyuna yönelik bilgilendirme çalışmalarını arttırmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri’nde siyasi partilerin gazetelerde yer alan kamuoyunu bilgilendirme çalışmaları incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Cumhuriyet, Hürriyet ve Zaman gazeteleri üç ay boyunca içerik çözümlemesi tekniğiyle değerlendirilmiş ve siyasi partilerin yerel seçimlerde kamuoyunu bilgilendirmede yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Siyasi Partiler · Yerel Seçim · Kamuoyu
Özet
Öz Siyasi partiler, seçim dönemlerinde kamuoyuna yönelik bilgilendirme çalışmalarını arttırmaktadır. Araştırmada 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri’nde siyasi partilerin gazetelerde yer alan kamuoyunu bilgilendirme çalışmaları incelenmiştir. Bu çalışmaların içeriğinin ve türünün ne yönde olduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca elde edilen veriler siyasi partilerin 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri’nde elde ettiği oy oranı ile karşılaştırılmıştır. Araştırmada içerik çözümlemesi tekniği kullanılmıştır. Cumhuriyet, Hürriyet ve Zaman gazeteleri üç ay boyunca içerik çözümlemesi tekniğiyle değerlendirilmiş ve siyasi partilerin yerel seçimlerde kamuoyunu bilgilendirmede yetersiz olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
TANYILDIZI, N. İ., KARATEPE, S. (2011). SİYASİ PARTİLERİN GAZETELERDE YER ALAN KAMUOYUNU BİLGİLENDİRME ÇALIŞMALARININ HALKLA İLİŞKİLER AÇISINDAN İNCELENMESİ: 29 MART 2009 YEREL SEÇİMLERİ. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 56–73. https://ajindex.com/articles/2415
Atabek, N. (2000), Siyasi Partilerde Örgütsel İletişim Bazı Siyasi Partilerin Eskişehir İl Delegeleri Üzerine Bir Araştırma, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
Biber, A. (2007),
Halkla İlişkilerde Temel Kavramlar, Ankara:
Nobel Yayınları.
Budak, G., G. Budak (1995), Halkla İlişkiler Davranışsal Bir Yaklaşım, İstanbul:
Beta Basım. Caıllaud, B., J. Tırole (1999), “Party Governance And İdeological Bias”, European Economic Review, Sayı: 43, S. 779-789.
Cuılenburg, J. V. (2010), “Medya Ve Demokrasi”, Televizyon Haberciliğinde Etik, Bülent Çaplı Ve Hakan Tuncel (Edt.), Ankara:
Fersa Matbaacılık, S. 99-125.
Curran, J (2002), “Medya Ve Demokrasi: Yeniden Değer Biçme”, Medya, Kültür, Siyaset, Süleyman İrvan (Der.), Ankara:
Alp Yayınevi, S. 181-263.
Çitçi, O., Ö. Akbulut, S. Bayramoğlu, M. Şener, H. Yayman (2001),
Yerel Seçimler Panoraması, Proje Yöneticisi: Birgül Ayman Güler, Ankara:
Todaie Yayınları.
Devran, Y. (2004),
Siyasal Kampanya Yönetimi, İstanbul:
Odak İletişim. Eryılmaz, B. (2005),
Kamu Yönetimi, İstanbul:
Erkam Matbaası. Fıske, J. (1990), İletişim Çalışmalarına Giriş, (Çev. S. İrvan), Ankara:
Ark Yayınları.
Geçikli, F. (2008),
Halkla İlişkiler Ve İletişim, İstanbul:
Beta Basım. Grunig, J.E. (2005), Halkla İlişkiler ve İletişim Yönetiminde Mükemmellik, (Çev. E. Özsayar), S.Görpe (Ed.), İstanbul:
Rota Yayınları Hargreaves, I. (2006), Gazetecilik, (Çev. Y. Özkan), Ankara:
Dost Kitapevi Yayınları.
Hasdemir, T. A. (2007), Kamusal İletişimde Bilgi Edinme Hakkı, Ankara:
Dipnot Yayınları.
Murray, J. G. (1999), “Local Government Demands More From Purchasing”, European Journal Of Purchasing & Supply Management, S. 33-42.
Mutlu, A. (2009), “ Yerel Demokrasi Bağlamında 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri- Büyük Şehir Belediye Başkan Adayları Üzerine Bir İnceleme”, Ankara:
Todaıe Yayınları.
Keleş, R. (2006),
Yerinden Yönetim Ve Siyaset, İstanbul:
Cem Yayınları.
Kışlalı, A. T. (1997),
Siyaset Bilimi, Ankara:
İmge Kitabevi Kocabaş, F., M. Elden, İ. S. Çelebi (2000),
Marketing Pr, İstanbul:
Media Cat Yayınları.
Okay, A., A. Okay (2007), Halkla İlişkiler Kavram Strateji Ve Uygulamaları, İstanbul: