Dergiler / Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi / 2017 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlama Çalışması

Adaptation of Student Engagement in Mathematics Scale into Turkish

Sayfa
28–51
Yayın Tarihi
2017-01-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analizler sonucunda, ölçeğin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak matematik bağlılığı ile ilgili çalışmalarda kullanılabilir olduğu ifade edilebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı Rimm-Kauffman (2010) tarafından geliştirilen “Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği”ni Türkçeye uyarlamak, geçerlik ve güvenirlik çalışma sonuçlarını ortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma grubunu “Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği’ni” yanıtlayan 602 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Analizler sonucunda, ölçeğin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak matematik bağlılığı ile ilgili çalışmalarda kullanılabilir olduğu ifade edilebilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Öğrenci bağlılığı · matematik dersine bağlılık · ölçek uyarlama

Özet

Bu araştırmanın amacı Rimm-Kauffman (2010) tarafından geliştirilen “Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği”ni Türkçeye uyarlamak, geçerlik ve güvenirlik çalışma sonuçlarını ortaya koymaktır. Çalışma grubunu “Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği’ni” yanıtlayan 602 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Orijinal ölçek 13 madde ve üç faktörden (sosyal, duyuşsal ve bilişsel) oluşmaktadır. Ölçeğin test tekrar test güvenirlik katsayısı .591 hesaplanırken, iç tutarlılık katsayısı .872 olarak elde edilmiş ve maddelerin birbiri ile ilişkisini gösteren madde-toplam korelasyonlarının .30 ile .66 arasında değer aldığı saptanmıştır. Ölçeğin yapı geçerlik çalışmaları için birinci ve ikinci düzey doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Yapılan doğrulayıcı faktör analizleri sonunda ölçeğin orijinal ölçekteki gibi “sosyal”, “bilişsel” ve “duyuşsal” bağlılık olmak üzere üç faktörden oluştuğu doğrulanmış ve kurulan modellerin iyi uyum gösterdiği belirlenmiştir. Analizler sonucunda, ölçeğin Türkçe formunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak matematik bağlılığı ile ilgili çalışmalarda kullanılabilir olduğu ifade edilebilir.

Abstract

The purpose of this study is to adapt “Student Engagement in Mathematics Scale”, developed by Rimm-Kauffman (2010), into Turkish and to determine validity and reliability of the scale in Turkish form. The study group is consisted of 602 secondary school students. The original scale consisted of 13 items with three factors (social, emotional and cognitive). Adapted scale’s test-retest reliability coefficient was found .591 and Cronbach alpha value was found .872. Item-total correlations of scale items ranged between .30 to .66. First order and second order confirmatory factor analyses were executed for construct validity. As a result of confirmatory factor analyses, the scale was confirmed consisting of three factors namely “social”, “cognitive” and “emotional” as in original scale. These results showed that Turkish form of the scale, being reliable and valid, can be used in studies related to mathematics engagement.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKAR, S. G. M., BİRGİN, O., GÖKSU, B., UZUN, K., GÜMÜŞ, B., PEKER, E. S. (2017). Matematik Dersine Bağlılık Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlama Çalışması. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 28–51. https://ajindex.com/articles/241242

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Baki, A. (2008). Kuramdan uygulamaya matematik eğitimi. Ankara:
  2. Harf yayınları. Bingham, G. E., & Okagaki, L. (2012). Ethnicity and student engagement. In Christenson, S. L., Reschly, A. L & Wylie, C. (Eds.), Handbook of research on student engagement (pp. 65-95). New York: Springer US. Birgin, O., Baloğlu, M., Çatlıoğlu, H., & Gürbüz, R. (2010). An investigation of mathematics anxiety among sixth through eighth grade students in Turkey. Learning and Individual Differences, 20(6), 654-658.
  3. Büyüköztürk, Ş. (2007). Veri analizi el kitabı (7. Baskı). Ankara:
  4. PegemA Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş., Çakan, M., Tan, Ş. ve Atar, H. Y. (2014). TIMSS 2011 ulusal matematik ve fen raporu: 4.sınıflar. Ankara:
  5. İşkur Matbaacılık. Chen, P. D., Kuh, G. D., & Gonyea, R. M. (2008). Learning at a distance: engaged or not? Innovate Journal of Online Education, 4(3), (pp.1-8).
  6. Christenson, S. L., Reschly, A. L., Appleton, J. J., Berman-Young, S., Spanjers, D. M., & Varro, P. (2008). Best practices in fostering student engagement. In A. Thomas & J. Grimes (Eds.), Best practices in school psychology (5th ed., pp. 1099–1119).
  7. Bethesda, MD: National Association of School Psychologists. Cleary, T. J., & Zimmerman, B. J. (2012). A cyclical self-regulatory account of student engagement: Theoretical foundations and applications. In Christenson, S. L., Reschly, A. L & Wylie, C. (Eds.), Handbook of research on student engagement (pp. 237-257). New York: Springer US. Doğan, U. (2014). Validity and reliability of student engagement scale. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 390-403.
  8. Dursun, Ş. ve Dede, Y. (2004). Öğrencilerin matematikte başarısını etkileyen faktörler matematik öğretmenlerinin görüşleri bakımından. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 217-230.
  9. Ergün, E. ve Usluel, Y. (2015). Çevrimiçi öğrenme ortamlarında öğrenci bağlılık ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(1), 20-33.
  10. Finn, J. D. (1989). Withdrawing from school. Review of Educational Research, 59, 117-142.
  11. Finn, J. D., & Zimmer, K. S. (2012). Student engagement: What is it? Why does it matter? In Christenson, S. L., Reschly, A. L & Wylie, C. (Eds.), Handbook of research on student engagement (pp. 97-131). New York: Springer US. Fredericks, J. A., Blumenfeld, P. C., & Paris, A. H. (2004). School engagement: potential of the concept, state of the evidence. Review of Educational Research, 74, 59-109.
  12. Günüç, S., & Kuzu, A. (2015