KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Turkiye Kimya Dernegi Dergisi Kısım C: Kimya Egitimi / 2017 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Ortaöğretim Öğrencilerine Yönelik Kimya Dersi Motivasyon Ölçeğinin Geliştirilmesi

Açelya Pelin ESKİCİOĞLU
Şenol ALPAT
Sayfa
185–212
Yayın Tarihi
2017-11-08
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda, ortaöğretim öğrencilerinin kimya dersine yönelik motivasyonlarını ölçen üç alt faktörden oluşan güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı geliştirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, ortaöğretim kimya ders programı dikkate alınarak Kimya Araştırmaya İlgi ve Performansa Yönelik, İşbirlikli Çalışma ve İletişime Yönelik ve Kimya Öğrenmeye Katılıma Yönelik ortaöğretim öğrencilerinin motivasyonlarını belirleyen geçerli, güvenilir ve güncel bir ölçme aracı geliştirmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya İzmir’de farklı okullarda yer alan 336 öğrenci katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda, ortaöğretim öğrencilerinin kimya dersine yönelik motivasyonlarını ölçen üç alt faktörden oluşan güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı geliştirilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kimya Eğitimi · Motivasyon · Ölçek

Özet

Bu çalışmanın amacı, ortaöğretim kimya ders programı dikkate alınarak Kimya Araştırmaya İlgi ve Performansa Yönelik, İşbirlikli Çalışma ve İletişime Yönelik ve Kimya Öğrenmeye Katılıma Yönelik ortaöğretim öğrencilerinin motivasyonlarını belirleyen geçerli, güvenilir ve güncel bir ölçme aracı geliştirmektir. Çalışmaya İzmir’de farklı okullarda yer alan 336 öğrenci katılmıştır. Çalışma sonucunda, ortaöğretim öğrencilerinin kimya dersine yönelik motivasyonlarını ölçen üç alt faktörden oluşan güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı geliştirilmiştir. Ölçeğin Cronbach’s alpha güvenirlik katsayısı 0.962dir. Ölçeğin alt faktörlerinin güvenirlik katsayıları 0,951 ile 0,871 arasında, ölçeğin maddelerinin faktör yükleri 0,852 İle 0,492 arasında değişmektedir. Ölçek maddelerinin açıkladığı toplam varyans % 63,857 olarak bulunmuştur. Ölçeğin üç faktörlü yapısının doğrulayıcı faktör analizi sonucu RMSEA değeri 0,09 olarak bulunmuştur. Sonuçlar ölçeğin güvenilir ve geçerli bir araç olduğunu göstermiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ESKİCİOĞLU, A. P., ALPAT, Ş. (2017). Ortaöğretim Öğrencilerine Yönelik Kimya Dersi Motivasyon Ölçeğinin Geliştirilmesi. Turkiye Kimya Dernegi Dergisi Kısım C: Kimya Egitimi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 185–212. https://ajindex.com/articles/241081

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Alexander, P.A., Murphy, P.K. (1998). Profiling the differences in students’ knowledge, interest, and strategic planning. Journal of Educational Psychology, 90: 435-447.
  2. Alsop, S., & Watts, M. (2000). Facts and feelings: Exploring the affective domain in the learning of physics. Physics Education, 35, 132-138.
  3. Altun, S. ve Erden, M. (2006). “Öğrenmede Motive Edici Stratejiler Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Edu7, 2 (1), 1-16.
  4. Aydın, M. (2000).
  5. Eğitim Yönetim. Hatiboğlu Yayınevi,
  6. Ankara.
  7. Balaman, F., Tüysüz, C. (2011). Harmanlanmış öğrenme modelinin 7. sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji dersindeki başarılarına, tutumlarına ve motivasyonlarına etkisinin incelenmesi. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4): 75-90.
  8. Balantekin, Y. ve Bilgin A. (2017). ARCS Motivasyon Modeli’nin Öğrencilerin Motivasyonlarına, Tutumlarına ve Akademik Başarılarına Etkisi. İlköğretim Online (Elementary Education Online), 16(1): 161-177.
  9. Balım, A., İnel, D. (2011). Kavram karikatürleri destekli probleme dayalı öğrenme yönteminin ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin fen öğrenmeye yönelik etkisi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1): 169-188.
  10. Başaran, İ.E. (1996). Eğitim Psikolojisi. Ank.: Gül Yayınevi.
  11. Bandura, A. (1995).Self-Efficacy in Changing Societies. Cambridge: Cambridge University Press.
  12. Bıkmaz, F. (2004). Sınıf öğretmenlerinin fen öğretiminde öz yeterlilik inancı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 161. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö.E., Özkahveci, Ö., ve Demirel, F. (2004). “Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4 (2), 207-239.
  13. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (8. Baskı). Ankara:
  14. Pegem A Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470- 483. Child, D. (2006). The Essentials of Factor Analysis. 3rd edn. New York: Continuum. Comrey, A. L. & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. Hillsdale, NJ: Erlbaum. Cudeck, R. & Çepni, S., Ayvacı, H., Ş., ve Bacanak, A. (2006). Fen Teknoloji Toplum (3.Baskı), 40-44-45, Trabzon: Celepler Matbaacılık. Çetin-Dindar, A. ve Geban, Ö. (2015). Fen Bilimleri Motivasyon Ölçeğinin Türkçe’ye ve kimya’ya uyarlanması: Geçerlilik çalışması. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(1), 15-34.
  15. Deci, E.L. (1975).
  16. Intrinsic Motivation. Plenum, Newyork. Dede, Y., ve Yaman, S. (2008). F