Dergiler / Art-e Sanat Dergisi / 2018 / Cilt: 11 - Sayı: 22

Kurgusal Mekânlarda Edebiyat Turizmi Deneyimi: “Masumiyet Müzesi” Örneği

Sayfa
302–337
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda kurgusal edebi mekânlarda yorumlamanın önemli bir unsur olduğu ve yorumlama aracılığıyla bu mekânlarda eserle bağlantılı unsurların canlandırılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Edebiyat turizmi, yazarların doğdukları, yaşadıkları, eserlerini kaleme aldıkları müze statüsündeki gerçek mekânlara; yazarların eserlerindeki kurgusal karakterlerle bağlantılı yerlere ya da edebi figürlerden dolayı popüler hale gelmiş destinasyonlara yapılan seyahatleri ifade etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla araştırma alanı olarak 2012 yılından beri İstanbul’da faaliyet gösteren Masumiyet Müzesi seçilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda kurgusal edebi mekânlarda yorumlamanın önemli bir unsur olduğu ve yorumlama aracılığıyla bu mekânlarda eserle bağlantılı unsurların canlandırılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Edebiyat Turizmi · Kurgusal Mekan · Masumiyet Müzesi

Özet

Öz Edebiyat turizmi, yazarların doğdukları, yaşadıkları, eserlerini kaleme aldıkları müze statüsündeki gerçek mekânlara; yazarların eserlerindeki kurgusal karakterlerle bağlantılı yerlere ya da edebi figürlerden dolayı popüler hale gelmiş destinasyonlara yapılan seyahatleri ifade etmektedir. Bu çalışma, yazarların eserleriyle bağlantılı kurgusal mekânlardaki edebiyat turizmi deneyimini otoetnografik bir yaklaşımla ele almaktadır. Kültürel deneyimi anlamak amacıyla kişisel deneyimin betimlendiği bir yöntem olarak tanımlanan otoetnografiyi kullanarak çalışmada, kurgusal mekânlarda önemli olan edebiyat turizmi unsurlarını açığa çıkarmak amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırma alanı olarak 2012 yılından beri İstanbul’da faaliyet gösteren Masumiyet Müzesi seçilmiştir. Çalışma sonucunda kurgusal edebi mekânlarda yorumlamanın önemli bir unsur olduğu ve yorumlama aracılığıyla bu mekânlarda eserle bağlantılı unsurların canlandırılması gerekliliği ortaya çıkmıştır. Çalışmadan çıkan bir diğer önemli sonuç, Masumiyet Müzesi’nin eseri okumamış olan ziyaretçilerin de farklı motivasyonlarla müzeyi gezebilecekleri unsurları barındırıyor olmasıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇEVİK, S. (2018). Kurgusal Mekânlarda Edebiyat Turizmi Deneyimi: “Masumiyet Müzesi” Örneği. Art-e Sanat Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 22, 302–337. https://ajindex.com/articles/237892

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Anderson, L. (2006). “Analytic Autoethnography”, Journal of Contemporary Ethnography, 35(4), s. 373-395.
  2. Ashworth, F. ve Ashworth, G. (1998). “Frank Mccourt’s Limerick: An Unwelcome Heritage?”, International Journal of Heritage Studies, 4(3-4), s. 135-142.
  3. Beeton, S. (2011). “Tourism and the Moving Image – Incidental Tourism Promotion”, Tourism Recreation Research, 36(1), s. 49-56.
  4. Brown, L. (2016). “Treading in the Footsteps of Literary Heroes: An Autoethnography”, European Journal of Tourism, Hospitality and Recreation, 7(2), s. 135-145.
  5. Busby, G. ve Klug, J. (2001). “Movie-Induced Tourism: The Challenge of Measurement and Other Issues”, Journal of Vacation Marketing, 7(4), s. 316- 332. Busby, G. ve Laviolette, P. (2006). “Narratives in the Net: Fiction and Cornish Tourism”, Cornish Studies Fourteen, ed. P. Payton, Exeter: University of Exeter Press, s. 142-163.
  6. Busby, G.; Korstanje, M. E. ve Mansfield, C. (2011). “Madrid: Literary Fiction and the Imaginary Urban Destination”, Journal of Tourism Consumption and Practice, 3(2), s. 20-37.
  7. Chang, H. (2008).
  8. Autuethnography as Method, New York: Routledge. Chang, H. (2013). “Individual and Collaborative Autoethnography as Method: A Social Scientist’s Perspective”, Handbook of Autoethnography, ed. S. H. Jones, T. E. Adams ve C. Ellis, New York: Routledge, s. 107-122.
  9. Chiang, C. Y. (2004). “Novel Tourism: Nature, Industry and Literature on Monterey’s Cannery Row”, Western Historical Quarterly, 35(3), s. 309-329.
  10. Cosma, S.; Pop, C. ve Negrusa, A. (2007). “Should Dracula Myth be a Brand to Promote Romania as a Tourist Destination?”, Interdisciplinary Management Research, 3, s. 39-56.
  11. Çelik, H. (2013). “Kültürel ve Kişisel Deneyim: Bir Araştırma Yöntemi Olarak Otoetnografi”, İstanbul Journal of Social Sciences, 6, s. 1-14.
  12. Delyser, D. (2003). “Ramona Memories: Fiction, Tourist Practices, and Placing the Past in Southern California”, Annals of the Association of American Geographers, 93(4), s. 886-908.
  13. Duncan, M. (2004). “Autoethnography: Critical Appreciation of an Emerging Art”, International Journal of Qualitative Methods, 3(4), s. 28-39.
  14. Erkoçi, I. (2016). “Ismail Kadare as Tourist Attraction”, Dos Algarves: A Multidisciplinary e-Journal, 28, s. 1-12.
  15. Fawcett, C. ve Cormack, P. (2001). “Guarding Authenticity at Literary Tourism Sites”, Annals of Tourism Research, 28(3), s. 686-704.
  16. Frost, W. (2006). “Braveheart-ed Ned Kelly: Historic Films, Heritage Tourism and Destination Image”, Tourism Management, 27, s. 247