Dergiler / Akademik Yaklaşımlar Dergisi / 2014 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Kurumsal Sürdürülebilirlik ve Muhasebeye Yansımaları: Sürdürülebilirlik Muhasebesi

Sayfa
—
Yayın Tarihi
2014-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda işletmelerde sürdürülebilirlik muhasebe sistemi geliştirmenin; işletmelerin sosyal ve çevresel konulardaki güvenilirliğinin ve şeffaflığının artmasına, ürün maliyetlerinin daha doğru bir şekilde tespit etmesine ve kaynak kullanımında verimliliğinin artmasına katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı kurumsal sürdürülebilirlik ve sürdürülebilirlik muhasebesi arasındaki etkileşimi kuramsal bir çerçeveden incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu ihtiyaçtan dolayı ortaya çıkan sürdürülebilirlik muhasebesi, işletmelerin ekonomik faaliyetlerinin çevre ve paydaş grupları üzerindeki etkilerini ölçmek ve değerlendirmek üzere oluşturulan yöntemleri içermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda işletmelerde sürdürülebilirlik muhasebe sistemi geliştirmenin; işletmelerin sosyal ve çevresel konulardaki güvenilirliğinin ve şeffaflığının artmasına, ürün maliyetlerinin daha doğru bir şekilde tespit etmesine ve kaynak kullanımında verimliliğinin artmasına katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sürdürülebilir Kalkınma · Kurumsal Sürdürülebilirlik · Sürdürülebilirlik Muhasebesi

Özet

Bu çalışmanın amacı kurumsal sürdürülebilirlik ve sürdürülebilirlik muhasebesi arasındaki etkileşimi kuramsal bir çerçeveden incelemektir. Yapılan literatür incelemesi sonucunda işletmelerin temel bilgi sistemleri arasında yer alan geleneksel muhasebe sisteminin, kurumsal sürdürülebilirliğe yönelik bilgi ihtiyacını karşılayamadığı söylenebilir. Bu ihtiyaçtan dolayı ortaya çıkan sürdürülebilirlik muhasebesi, işletmelerin ekonomik faaliyetlerinin çevre ve paydaş grupları üzerindeki etkilerini ölçmek ve değerlendirmek üzere oluşturulan yöntemleri içermektedir. Çalışma sonucunda işletmelerde sürdürülebilirlik muhasebe sistemi geliştirmenin; işletmelerin sosyal ve çevresel konulardaki güvenilirliğinin ve şeffaflığının artmasına, ürün maliyetlerinin daha doğru bir şekilde tespit etmesine ve kaynak kullanımında verimliliğinin artmasına katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

The aim of this study is to evaluate the interaction between corporate sustainability and sustainability accounting in theoretical framework. In the light of literature review it can be said that traditional accounting system as a part of business’s fundamental information system cannot meet the need for information about corporate sustainability. Sustainability accounting, as an approach proposed for meeting this need, includes the methods of measuring and evaluating effects of economic activities of a business on the environment and its stakeholders. The study indicates that sustainability accounting system increases business’s reliability and transparency in the social and environmental issues while it also contributes to measuring product costs more accurately and to increasing efficiency in resource use

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜM, K. (2014). Kurumsal Sürdürülebilirlik ve Muhasebeye Yansımaları: Sürdürülebilirlik Muhasebesi. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1. https://ajindex.com/articles/2369

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akbaş, H.E., (2011). Çevresel Yönetim Muhasebesi: Özellikleri, Unsurları ve Kullanım Alanları. Mödav Dergisi, 2011, (3),29-59
  2. Aras, G. (2007). Kurumsal Sosyal Sorumluluk: Muhasebe ve Denetim Uygulamalarına Yansımaları. İç Denetim Dergisi, (20), 1-7
  3. Carroll, B.A., ve Shabana M.K., (2010). The Business Case for Corporate Social Responsibility: A Review of Concepts, Research and Practice. International Journal of Management Reviews (2010),85-105
  4. Çalışkan, Ö.,A.(2012). Sürdürülebilirlik Raporlaması. Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Dergisi, 2012 (1),41-68
  5. Dahlsrud, A.,(2006). How Corporate Social Responsibility is Defined: An Analysis of 37 Definitions, Corporate Social Responsibility and Environmental Management, (15),1-13
  6. Donaldson, T. ve Preston, L.E. (1995). The Stakeholder Theory of the Corporation:Concept, Evidence, and Implacarions. Academy of Management Review,20(1),65-91
  7. Dyllick, T. ve Hockerts, K. (2002). Beyond The Business Case for Corporate Sustainability. Business Strategy and Environment, 11 (2),130-141.
  8. Engin, E.,ve Akgöz, E.B. (2013). Sürdürülebilir Kalkınma ve Kurumsal Sürdürülebilirlik Çerçevesinde Kurumsal Sosyal Sorumluluk Kavramının Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 8 (1),85-94
  9. Figge F, Hahn, T., S.,Schaltegger-M., Wagner (2002). The Sustainability ScorecardLinking Sustainability Management to Business Strategy. Business Strategy and the Environment, 11,(5), 269-284
  10. Fülöp, G, Hernadi,H.B. (2013). Sustainability accounting: a Success Factor in Corporate Sustainability Strategy. New Challenges of Economic and Business Development, May 9 - 11, 2013,
  11. Riga, University of Latvia Garriga, E., ve Mele, D. (2004). Corporate Social Responsibility Theories: Mapping the Territory. Journal of Business Ethics (53), 51-71 Gladwin,N., ve Kennelly, J. (1995). Shifting Paradigms for Sustainable Development: Implications for Management Theory and Research. Academy of Management Review 20 (4),874-904
  12. Gray, R. ve Milne, M. (2002). Sustainability Reporting: Who’s kidding whom?. Chartered Accountants Journal of New Zealand, 81(6):,66–70
  13. Hernadi, H.B, (2012). Green Accounting for Corporate Sustainability. Club of Economics in Miskolc TMP 8 (2), 23-30
  14. Het Hof Van, S.D. (2009). Türkiye’de Kurumsal Sosyal Sorumluluk Üçgeni: Şirketler, Toplum ve Toplum Kuruluşları. Tübitak Projesi, Proje No: 107K182 Kaptein, M. ve VanTulder, R.(2003). Toward Effective Stakeholder Dialogue. Business and Society Review 108 (Summer), 203-225 Kayp