Dergiler / Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 1

REKLAMDA HİKAYE ANLATIMININ ETKİLER HİYERARŞİSİ BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

ANALYSING NARRATION IN ADVERTISING IN THE CONTEXT OF HIERARCHY OF EFFECTS

Sayfa
144–167
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Etkiler hiyerarşisinin son adımı olan marka niyeti ise öyküleyici ve öyküleyici olmayan reklamlar arasında bir fark göstermemektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma öyküleyici reklamın etkisini incelemeye yönelik olarak hazırlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Anket, deney ve kontrol grubunda yer alan 50’şer kişiye uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Etkiler hiyerarşisinin son adımı olan marka niyeti ise öyküleyici ve öyküleyici olmayan reklamlar arasında bir fark göstermemektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Öyküleyici reklam · reklam etkisi · etkiler hiyerarşisi

Özet

Bu çalışma öyküleyici reklamın etkisini incelemeye yönelik olarak hazırlanmıştır. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel model kullanılmış; veriler anket yöntemiyle toplanmıştır. Anket, deney ve kontrol grubunda yer alan 50’şer kişiye uygulanmıştır. Araştırmada öyküleyici ve öyküleyici olmayan iki TV reklamı kullanılmıştır. Araştırma sonucuna göre, öyküleyici reklamların (öyküleyici olmayan reklamlarla kıyaslandığında) etkiler hiyerarşisinin marka farkındalığı oluşturma, öğrenme, ikna ve hoşlanma adımlarında istatistiki olarak anlamlı bir fark gösterdiği görülmektedir. Ortalama sonuçları bu farkın hoşlanma dışında kalan değişkenler için öyküleyici reklamlar lehine olduğunu yansıtmaktadır. Etkiler hiyerarşisinin son adımı olan marka niyeti ise öyküleyici ve öyküleyici olmayan reklamlar arasında bir fark göstermemektedir.

Abstract

The quasi-experimental model is chosen among the quantitative research methods in analysing narration in advertising in the context of hierarchy of effects, and data is gathered through survey method. The survey is conducted in the control and experimental groups with 50 people in each. In the study, two TV ads, one narrative and the other non-narrative, are used. According to the study results, narratives advertisements (compared non-narrative advertisements) are observed total show a remarkable difference in the statistics of brand awareness, learning ad claims, persuasion and brand liking steps. Results of means show that the difference is in favour of the narrative advertisements. Brand intention does not show a remarkable difference between narrative and non-narrative advertisements.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOPAL, E., İSPİR, N. B. (2019). REKLAMDA HİKAYE ANLATIMININ ETKİLER HİYERARŞİSİ BAĞLAMINDA İNCELENMESİ. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 144–167. https://ajindex.com/articles/236224

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Aydın, D. (2010). Reklam hafızası ve reklam beğenirliği ilişkisi: Televizyon reklamlarına ilişkin deneysel bir çalışma. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Baker, B. ve Boyle, C. (2009). The timeless power of storytelling. Journal of Sponsorship, 3 (1), 79-87.
  3. Berger, A. A. (1997). Narratives in popular culture, media, and everyday life. Londra: Sage. Brechman, J. M. ve Purvis, S. C. (2015). Narrative, transportion and advertising. International Journal of Advertising, 34 (2), 366-381.
  4. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (17. baskı). Ankara:
  5. Pegem Akademi. Chang, C. (2012). How people tell an ad story: Western vs. Asian styles. Asian Journal of Communication, 22 (3), 235-252.
  6. Chatman, S. (2009). Öykü ve Söylem: Filmde ve Kurmacada Anlatı Yapısı. (Çev: Ö. Yaren). Ankara:
  7. Deki. Clow, E. ve Baack, D. (2016).
  8. Bütünleşik Reklam, Tutundurma ve Pazarlama İletişimi. (Çev: G. Öztürk). Ankara:
  9. Nobel Yayıncılık. Cüceloğlu, D. (2004). İnsan ve Davranışı. (13. baskı). İstanbul:
  10. Remzi Kitabevi.
  11. Dutka, S. (2000). DAGMAR: Ölçülür Reklam Sonuçları İçin Reklam Hedeflerini Tanımlamak. (Çev: H. Mesci). İstanbul:
  12. Reklamcılık Vakfı Yayınları.
  13. Elden, M. (2003). Hedef kitle davranışlarını etkileyen psikolojik bir faktör olarak öğrenme: Öğrenme ve reklam ilişkisi. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 18, 1-29.
  14. Escalas, J. E. (1998). Advertising narratives: what are they and how do they work. B. B. Stern (Ed.), Representing Consumers: Voices, Views and Visions içinde (s. 267-290). London: Routledge. Franzen, G. (2002). Reklamın Marka Değerine Etkisi. (Çev: F. Yalım). İstanbul:
  15. MediaCat. Fulford, R. (2014). Anlatının Gücü: Kitle Kültürü Çağında Hikayecilik. (Çev: E. Kardelen). İstanbul:
  16. Kolektif Kitap. Guber, P. (2012). Hikâyen Varsa Kazanırsın. (Çev: İ. Büyükdevrim Özçelik). İstanbul:
  17. Boyner Yayınları.
  18. Hegarty, J. (2011). Hegarty on Advertising Turning Intellingence Into Magic. İngiltere: Thames & Hudson. Hegarty, J. (2014). Reklam: Zekayı Sihre Dönüştürmek. (Çev: İ. Büyükdevrim Özçelik). İstanbul:
  19. MediaCat. Kağıtçıbaşı, Ç. (2010). Günümüzde İnsan Ve İnsanlar. (12. baskı). İstanbul:
  20. Evrim Yayınevi.
  21. Keaise, S. M. (2014). The gift of storytelling. Library Media Connection. 32 (5), 53. Kim, E. A., Ratneshwar, S. ve Thorson, E. (2017). Why narrative ads work: An integrated process explanation. Journal of Advertising. 46 (2), 283-296.
  22. Lien, N. ve Chen, Y.