KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 12

Dijital Emeğin Biyopolitikası: Heterotopya ve Mikropolitika Mümkün Mü?

Hacı Hasan Saf
Sayfa
78–95
Yayın Tarihi
2018-10-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan literatür taraması sonucunda iktidar ve sermayenin yeni enstrümanları olarak görülebilecek yeni iletişim teknolojilerinin dijital emekte heterotopya ve mikropolitika oluşturma potansiyellerini neredeyse tamamen yok ettiği görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bilginin üretimin temel unsuru haline gelişi, bilişsel kapitalizm içerisinde emeğin konumunu değiştirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Artık üretimde maddi olmayan yeni bir emek biçiminden yani dijital emekten söz edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan literatür taraması sonucunda iktidar ve sermayenin yeni enstrümanları olarak görülebilecek yeni iletişim teknolojilerinin dijital emekte heterotopya ve mikropolitika oluşturma potansiyellerini neredeyse tamamen yok ettiği görülmüştür.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bilişsel kapitalizm · dijital emek · biyopolitika

Özet

Bilginin üretimin temel unsuru haline gelişi, bilişsel kapitalizm içerisinde emeğin konumunu değiştirmiştir. Artık üretimde maddi olmayan yeni bir emek biçiminden yani dijital emekten söz edilmektedir. Nüfusun yaşam koşullarını iyileştirerek onu denetlemeyi amaçlayan bir iktidar tipi olan biyoiktidar, her alanda olduğu gibi üretim alanında da biyopolitikalar gerçekleştirmiş, dijital emeğin kuşatılması, denetlenmesi ve gözetlenmesi için ortaya dijital emeğin biyopolitikası çıkmıştır. Bu kuşatmadan kurtulmak için meydana gelen kaçış ve direniş odakları ise heterotopya ve mikropolitika olarak adlandırılmışlardır. Temel amacı biyopolitikaya maruz kalan dijital emekte heterotopya ve mikropolitikanın var olma potansiyelinin araştırılması olan makalede, literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Yapılan literatür taraması sonucunda iktidar ve sermayenin yeni enstrümanları olarak görülebilecek yeni iletişim teknolojilerinin dijital emekte heterotopya ve mikropolitika oluşturma potansiyellerini neredeyse tamamen yok ettiği görülmüştür.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Saf, H. H. (2018). Dijital Emeğin Biyopolitikası: Heterotopya ve Mikropolitika Mümkün Mü?. HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 12, 78–95. https://ajindex.com/articles/234616

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (32)

  1. Aydoğanoğlu, E. (2011). Emek Sürecinin Dönüşümü. Ankara:
  2. Kültür Sanat Sen Yayınları.
  3. Best, S. Kellner, D. (1998). Postmodern Teori Eleştirel Sorgulamalar. İstanbul:
  4. Ayrıntı Yayınları.
  5. Best, S. ve Kellner, D. (2000). Postmodern Teori. (Küçük, M. Çev.). İstanbul:
  6. Ayrıntı Yayınları.
  7. Binark, M. (2012). Türkiye'de Dijital Gözetim. İstanbul: Alternatif Bilişim Derneği Yayınevi.
  8. Boutang, Y. M. (2007). Cognitive Capitalism and Entrepreneurship. Conference on Capitalism and Entrepreneurship. Castells, M. (2005). Çalışmanın ve İstihdamın Dönüşümü: Ağ İşçileri. İşsizler ve Esnek Zamanlı Çalışanlar içinde. İstanbul:
  9. Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  10. Dede, G. (2010). Heterotopik Bir Mekân Olarak Tiyatro Sahnesi: Uyumsuz Tiyatro. İstanbul Teknik Üniversitesi,
  11. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. Deleuze, G. (2001). Denetim Toplumları Konusunda Bir Ek. (Baker, U. Çev.). Birikim Dergisi, Şubat - Mart Sayısı içinde (142-143).
  12. Deleuze, G. (2006). Müzakareler. (Uysal, İ. Çev.), İstanbul:
  13. Norgunk Yayınları.
  14. Dolgun, U. (2008). Şeffaf Hapishane Yahut Gözetim Toplumu: Küreselleşen Dünyada Gözetim: Toplumsal Denetim ve İktidar İlişkileri. İstanbul:
  15. Ötüken Neşriyat. Foucault, M. (1979) Discipline and Punish. (Sheridan, A. Çev.), New York: Vintage. Foucault, M. (2003). İktidarın Gözü. (Ergüden, I. Çev.), İstanbul:
  16. Ayrıntı Yayınları.
  17. Foucault, M. (2005). Özne ve İktidar: Seçme Yazılar 2. İstanbul:
  18. Ayrıntı Yayınları.
  19. Foucault, M. (2007). Cinselliğin Tarihi. (Tanrıöver, H. U. Çev.). İstanbul:
  20. Ayrıntı Yayınları.
  21. Foucault, M. (2008). The Birth of Biopolitics. (Burchell, G. Çev.). New York: Palgrave. Habermas, J. (2002). Kamusallığın Yapısal Dönüşümü. (Bora, T. ve Sancar, M. Çev.), İstanbul:
  22. İletişim Yayınevi.
  23. Hardt, M. ve Negri, A. (2001). İmparatorluk. (Yılmaz A. Çev.), İstanbul:
  24. Ayrıntı Yayınları.
  25. Hardt, M. ve Negri, A. (2004). Çokluk. (Yıldırım B. Çev.), İstanbul:
  26. Ayrıntı Yayınları.
  27. İğci, S. (2015).
  28. Postmodernist Kent ve Heterotopyalar, Yıldız Teknik Üniversitesi,
  29. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi. ILO (1993) Workers' Privacy Part II: Monitoring and Surveillance in the Workplace, Conditions of work digest, Volume 12 Number 1 1993,
  30. Geneva, International Labour Office, http://www.ilo.org/public/libdoc/ilo/P/09921/09921(12).pdf, (Erişim Tarihi: 19.03.2018).
  31. Lazzarato, M. (2005) Maddi Olmayan Emek. (Göbelez, S. Ve Özer, S. Çev.), İtalya'da Radikal Düşünce ve Kurucu Politika içinde, İstanbul:
  32. Otonom Yayıncılık. Lyon, D. (1994). The Electronic Eye: The