Dergiler / HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 15

Özbek Göçmenlerin Dilsel Uyum Stratejileri

Linguistic Acculturation Strategies of Uzbeks Emigrants

Sayfa
109–132
Yayın Tarihi
2020-03-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu üç düzleminde sergilenen davranış ve tutumlardan elde edilen bulgular, topluluğun bütünleşme çerçevesinde “çok dilli sürdürüm” yönünde bir dilsel uyum stratejisi benimsediğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Konusu, azınlık konumundaki göçmen toplulukların dil teması durumunda toplumdilsel davranış ve tutumlarının incelenmesi olan bu çalışmada, göçmen toplulukların uyum sürecinde ne tür toplumdilsel stratejiler benimsediklerinin araştırılması amaçlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Berry’nin uyum stratejileri modelinden hareketle, “dil değiştirimi” sürecinin kaçınılmaz bir strateji olup olmadığı tartışılmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu üç düzleminde sergilenen davranış ve tutumlardan elde edilen bulgular, topluluğun bütünleşme çerçevesinde “çok dilli sürdürüm” yönünde bir dilsel uyum stratejisi benimsediğini göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Özbek · Göç · Dil Teması

Özet

Konusu, azınlık konumundaki göçmen toplulukların dil teması durumunda toplumdilsel davranış ve tutumlarının incelenmesi olan bu çalışmada, göçmen toplulukların uyum sürecinde ne tür toplumdilsel stratejiler benimsediklerinin araştırılması amaçlanmaktadır. Berry’nin uyum stratejileri modelinden hareketle, “dil değiştirimi” sürecinin kaçınılmaz bir strateji olup olmadığı tartışılmaktır. Herhangi bir göçmen topluluğunun; bütünleşme (çok dilli sürdürüm), ayrışma (ana dili sürdürümü), benzeşme (dil yitimi) ve dışlanma (dilsel değişim) olmak üzere dört farklı strateji benimseyebileceği varsayımından hareketle, Özbek göçmenlerin seksenli yılların başında gelip yerleştikleri yaklaşık 7000 nüfuslu Hatay’ın Ovakent Mahallesi araştırma sahası olarak seçilmiştir. Dillerin aktarım, kullanım ve işlevine yönelik tutum ve davranışları belirlemek amacıyla, kota yöntemiyle oluşturulan 210 kişilik bir örneklemle gerçekleştirilen anket çalışması, Berry’nin uyum stratejileri modelinden hareketle yapılandırılan dilsel uyum stratejileri ölçeğiyle çözümlenmiştir. Bu üç düzleminde sergilenen davranış ve tutumlardan elde edilen bulgular, topluluğun bütünleşme çerçevesinde “çok dilli sürdürüm” yönünde bir dilsel uyum stratejisi benimsediğini göstermektedir.

Abstract

In order to evaluate linguistic acculturation strategies of Uzbek migrants living in Ovakent, data obtained from the sociolinguistics surveys, were analysed with the linguistic acculturation strategies scale based on the Berry’s model. Findings on the transmission dimension show that the Uzbek community transfers Turkish (3,66) and continues also to transmit their mother tongue (3,63) at a high level. The practices and attitudes in the field of usage indicate that Uzbek migrants use Uzbek a little more frequent and widespread (3,55) than Turkish (3,23). Finally, the scale of 2,59 for Turkish and 2,20 for Uzbek demonstrate that the position of these languages is close to each other in terms of function. As a result, findings from these three linguistic practices and attitudes on the scale of 3,13 for Uzbek and 3,16 for Turkish, were evaluated as bilingual maintenance strategy.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOSNALI, S., TOPALOĞLU, Y., DIKMEN, F., ATALAY, İ. (2020). Özbek Göçmenlerin Dilsel Uyum Stratejileri. HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 15, 109–132. https://ajindex.com/articles/234490

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Akıncı, M. A. (2003). Une situation de contact de langues: le cas turc-français des immigrés turcs en France. J. Billiez (Ed.), Contacts de langues: modèles, typologies, interventions içinde (s.127-144). Paris: L’Harmattan. Alessio, M., Baude O. ve Sibille, J. (2010). Modèles d’intégration et pratiques langagières. Hommes & migrations, 1288, 70-73.
  2. Asselah-Rahal, S. (2004).
  3. Plurilinguisme et migration, Paris: L’Harmattan. Bosnalı, S. (2004). İran´da diller ilişkisi, diller çatışması: Azeri Türkçesinin konumu ve işlevine toplumdilbilimsel bir bakış. Dilbilim Araştırmaları, 111-122.
  4. Bosnalı, S. (2007). İran Azerbaycan Türkçesi: toplumdilbilimsel bir inceleme. İstanbul:
  5. Kebikeç Yayınları.
  6. Bosnalı, S. (2010). Halaççanın yitim ve değişim sürecine tasarlama kipleri açısından bir bakış. Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 53, 67-86.
  7. Bosnalı, S. (2012). Dil edimi açısından Halaççanın konumu. Karadeniz Araştırmaları Dergisi, 32, 45-67.
  8. Bosnalı, S. (2016). Değinim durumundaki azınlık dillerinin sürdürümü. Border Crossing, 6(2), 292-304.
  9. Bosnalı, S. ve Şafak Z. (2016). Bulgaristan Türk Göçmenlerinde dil değinimi. A. Tilbe ve S. Bosnalı (Ed.), Göç üzerine yazın ve kültür incelemeleri içinde (s.141-149), Londra: Transnational Press.
  10. Bentzin, A. (2010).
  11. Türk, Türkistan ve Özbek kimlikleri arasında: İstanbul’daki Özbek Göçmenler. B. Push ve T. Wilkoszewski (Ed.) Türkiye’ye uluslararası göç içinde (s. 281-296) (M. Çomak-Özbatır, Çev.), İstanbul: Kitap Yayınevi. (Orijinal çalışma basım tarihi 2007).
  12. Berry, J. W. (1997). Immigration, acculturation and adaptation. Applied Psychology: An International Review, 46(1), 5-68.
  13. Berry, J. W., Kim, U., Power, S., Young, M. ve Bujaki, M. (1989). Acculturation attitudes in plural societies. Applied Psychology: In International Review, 38(2), 185-206.
  14. Brenzinger, M. (1992). Language death: factual and theoretical explorations with special reference to East Africa. Journal of Linguistics, 31(2), 469-482.
  15. Britain D. ve Trudgill, P. (2000). Migration, dialect contact, new dialect formation and reallocation. K. Mattheier (Ed.), Dialect and migration in a changing Europe içinde (s.73-78), Frankfurt am Main: Peter Lang. Coşkun, E. (2011). Türk ve Göçmen öğrencilerin yazılı anlatımlarında metin bağdaşıklığı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Educational Sciences: Theory & Practice, (11)2, 892-899.
  16. Çakırer Özservet, Y. (2013). İstanbul Zeytinburnu İlçesi’nde Afgan Türklerinin ulusötesi kentleşme ağlarının analizi. FSM İlmî Araştırma