KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 12 - Sayı: 1

Katil Mayalar ve Williopsis spp.’nin Bozucu Mikroorganizmalar Üzerindeki Etkisi, Katil Toksinlerin Kullanım Olanakları

Mehmet YÜKSEL
Arzu KAVAZ YÜKSEL
Sayfa
170–184
Yayın Tarihi
2019-03-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İlk olarak katil toksin özelliğinin Saccharomyces cerevisiae suşlarında belirlenmesinin ardından, bu özellik Debaryomyces, Hanseniaspora, Kluyveromyces, Pichia, Saccharomyces, Schwanniomyces and Williopsis cinslerinin de içinde bulunduğu 90'dan fazla maya türü için tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bazı maya türleri, bulundukları ortama protein yapısında olan ve diğer mikroorganizmalar üzerinde öldürücü etki gösteren toksinler salgılarlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu mayaların ürettiği toksinler, aynı türün suşlarına veya yakın ilişkili türlere karşı inhibisyon aktivitesi gösteren protein yapısındaki bileşiklerdir; ancak diğer mikroorganizmalara ve insan hücrelerine karşı herhangi bir olumsuz etkileri yoktur.
💡
Sonuç & Katkı:İlk olarak katil toksin özelliğinin Saccharomyces cerevisiae suşlarında belirlenmesinin ardından, bu özellik Debaryomyces, Hanseniaspora, Kluyveromyces, Pichia, Saccharomyces, Schwanniomyces and Williopsis cinslerinin de içinde bulunduğu 90'dan fazla maya türü için tespit edilmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mayalar · Biyokoruma · Williopsis

Özet

Bazı maya türleri, bulundukları ortama protein yapısında olan ve diğer mikroorganizmalar üzerinde öldürücü etki gösteren toksinler salgılarlar. Bu mayaların ürettiği toksinler, aynı türün suşlarına veya yakın ilişkili türlere karşı inhibisyon aktivitesi gösteren protein yapısındaki bileşiklerdir; ancak diğer mikroorganizmalara ve insan hücrelerine karşı herhangi bir olumsuz etkileri yoktur. Bugüne kadar öldürücü toksin üreten maya türleri, genel olarak çok çeşitli maya grupları içinde tanımlanmıştır. İlk olarak katil toksin özelliğinin Saccharomyces cerevisiae suşlarında belirlenmesinin ardından, bu özellik Debaryomyces, Hanseniaspora, Kluyveromyces, Pichia, Saccharomyces, Schwanniomyces and Williopsis cinslerinin de içinde bulunduğu 90'dan fazla maya türü için tespit edilmiştir. Bunlar içinde Williopsis’in tür ve suşları en iyi bilinen katil toksin üreticileridir. Katil mayaların gıda sektöründe kullanılması birçok araştırmaya konu olmuştur ve elde edilen sonuçlar ile katil mayaların biyoteknoloji, biyomedikal ve fermentasyon uygulamalarında biyokoruyucu olarak kullanımının uygun olabileceği ortaya konulmuştur. Bu derleme çalışmasında bazı katil mayalar ve ürettikleri toksinlerin bozucu mikroorganizmalar üzerindeki etkisi ve kullanım olanakları hakkında bilgi verilmeye çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÜKSEL, M., YÜKSEL, A. K. (2019). Katil Mayalar ve Williopsis spp.’nin Bozucu Mikroorganizmalar Üzerindeki Etkisi, Katil Toksinlerin Kullanım Olanakları. Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 1, 170–184. https://ajindex.com/articles/234077

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Altuntaş, G. E., Özçelik, F. (2007). Killer özellikli mayaların etki mekanizmaları ve endüstride yol açtıkları sorunlar. Gıda, 32:205-212.
  2. Ashida, S., Shimazaki, T., Kitano, K., Hara, S. (1983). New killer toxin of Hansenula mrakii. Agricultural and Biological Chemistry, 47(12), 2953-2955.
  3. Barnett, J. A., Payne, R. W., Yarrow, D. (1990). “Yeasts: Characteristics and identification”, 2nd ed. Cambridge University Press,
  4. Cambridge, United Kingdom. Battey, A. S., Duffy, S., Schaffner, D. W. (2002). Modeling yeast spoilage in cold-filled readyto- drink beverages with Saccharomyces cerevisiae, Zygosaccharomyces bailii, and Candida lipolytica. Applied and Environmental Microbiology, 68, 1901–1906.
  5. Bevan, E. A., Makover, M. (1963). The physiological basis of the killer character in yeasts (Geerts, S.J., Ed.), Genetic Today, XIth International Congress on Genetics, vol. 1, pp. 202–203.
  6. Pergamon Press,
  7. Oxford. Bussey, H. (1972). Effects of the yeast killer factor on sensitive cells. Nature: New Biology, 235, 73-75.
  8. Bussey, H. (1991). K1 killer toxin, a pore-forming protein from yeast. Molecular Microbiology, 5, 2339-2343.
  9. Carocho, M., Morales, P., Ferreira, I. C. (2015). Natural food additives: Quo vadis? Trends in Food Science and Technology, 45(2), 284-295.
  10. Chanchaichaovivat, A., Ruenwongsa, P., Panijpan, B. (2007). Screening and identification of yeast strains from fruits and vegetables: potential for biological control of postharvest chilli anthracnose (Colletotrichum capsici). Biological Control, 42, 326-335.
  11. Chen, W. B., Han, Y. F., Jong, S. C., Chang, S. C. (2000). Isolation, purification, and characterization of a killer protein from Schwanniomyces occidentalis. Applied and Environmental Microbiology, 66, 5348-5352.
  12. Chessa, R., Landolfo, S., Ciani, M., Budroni, M., Zara, S., Ustun, M., Cakar, Z. P., Mannazzu I. (2017). Biotechnological exploitation of Tetrapisispora phaffii killer toxin: heterologous production in Komagataella phaffii (Pichia pastoris). Applied Microbiology and Biotechnology, 101, 2931–2942.
  13. Chi, Z. M., Liu, G.L., Zhao, S. F., Li, J., Peng, Y. (2010). Marine yeasts as biocontrol agents and producers of bio-products. Applied Microbiology and Biotechnology, 86, 1227–1241.
  14. Ciafardini, G., Zullo, B.A., Cioccia, G., Iride, A. (2006). Lipolytic activity of Williopsis californica and Saccharomyces serevisiae in extra virgin olive oil, International Journal of Food Microbiology, 107, 27-32.
  15. Ciani, M., Comitini, F. (2011). Non-Saccharomyces wine yeas